Hondje uit het buitenland. Ervaringen en tips gezocht!

Over de stichting geen ervaring. 

Ik heb zelf 2 honden uit Rusland, 

Bij beide honden vond ik het wel fijn dat ik filmpjes kon zien, om zo een beetje een inschatting te kunnen maken van wat voor type en karakter en gedrag ze hadden (reagereren op verkeer, interactie met andere dieren, mensen en verkeer).

Bij My Martin zijn we echt fijn door fostermama ingelicht, voor ons was belangrijk dat het geen schuwe hond zou zijn omdat we druk wonen. Een zeer onzekere hond, en angstig met vluchtgedrag zou in onze omgeving en hoe wij met de honden buiten zitten en lopen niet passen, ook niet in combi met de honden (en katten) die we al hadden.

Uiteraard moet je ze begeleiden, maar vaak zie je toch wel snel of honden in staat zijn zich snel aan te passen of te herstellen of over de angst heen komen naarmate ze meer vertrouwen in je hebben.

Sommige honden zullen die angst echter altijd bij zich blijven dragen, en daar moet je mee om kunnen gaan.

Wij hebben de mazzel dat ze zeer open zijn, en heel soms bij bepaalde dingen zie je dat ze een flashback hebben en daar moet je op inspelen. En afhankelijk van de leeftijd hebben ze ook wel een bepaalde wijsheid en overlevingsdrift vind ik in zich. Chara kan heel duidelijk zijn als haar iets niet zint bijvoorbeeld. Glory kan soms te veel in haar schulp schieten, maar zal niet agressief reageren, die maakt zich dan liever onzichtbaar. Beide honden waren net onder een jaar toen we ze kregen "vers" uit het buitenland.

Mijn tip is eigenlijk om bij kiezen van een mixje uit buitenland, of herplaats mix uit binnenland goed na te gaan wat je zelf prettig vindt aan eigenschappen en ook wel uiterlijk.

En vooral wat je niet wilt. 

Hier is Buitenlander 1 iets groter uitgegroeid dan ingeschat.. maar och vroeger had ik ook 2 herders dus dat was niet zo'n issue. De 2de zou ook iets kleiner blijven dan ze nu is..

Niet uit het buitenland maar wel geschikt als huishond. Soms wel met een socialisatie achterstand.

https://www.shhh.nl/onze-dieren/

Onze Griekse hond komt van mirtos https://www.mirtos.nu/. 

Wat fijn dat je weer wilt adopteren. Moet ik zeggen dat ik wel altijd zeer huiverig ben met btl honden (pups) en kleine kinderen. Heb het zo ontzettend vaak fout zien gaan, dat ik daar nog weinig vertrouwen in heb. Mocht je er zeker voor gaan, aub dan ligt daar zeker een taak voor jullie wb de kids met de hond. 

A.I.N was in de Peter Koekebakkertijd een goede. Na zijn overlijden heb ik helaas meer slechte reviews gehoord dan goede. Wat je wel vaker hoor als de oprichter oftewel "de ziel" uit de stichting is. Ikzelf kan er niet veel over zeggen, heb er verder geen ervaring mee. 

Kijk goed naar de werkwijze. Wordt je goed gescreend, vragen ze de juiste en kritische vragen. Beantwoorden ze al jouw vragen en is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Volgt er een huisbezoek. Steriliseren ze? (Las ik nou dat je de volle mep moet betalen terwijl de hond niet gesteriliseerd is? Dat zou voor mij al de dooddoener zijn. Ik vind het een verplichting van stichtingen honden geneutraliseerd naar NL te halen of als het niet anders kan, dit te doen met de volle verantwoordelijkheid in Nl en daar ook bovenop te zitten. Ga je voor het hondje, sta erop dat zij voor de kosten opdraaien en niet jij). Is er nazorg? Hoe zit het met de terugplaatsing als het niet lukt? En ga je kijken, neem dan niet de hond meteen mee, maar ga voor nog een keer kijken. Want denk er eerst goed over na als je naar huis ga. (We zijn tenslotte emotionele wezens). 

Ps. Ze kunnen geen garanties geven wb de schoft van de pups. Zeker niet als de ouders niet aanwezig zijn. 

Dit klopt. Heel veel nieuwbakken overleven door gewenst gedrag te vertonen en gaan compleet over eigen grenzen heen. Maar er is een keer een breekpunt en dan kunnen ze flink terugvallen. Mijn advies, hoe goed je hondje laat zien wat die allemaal aankan, neem een traag tempo en doe alles langzaam en kijk goed naar wat de hond wel/niet aankan. 

Ik hoop dat het hondje zekerder is dan ze via lichaamstaal laat zien op de foto's. Daar vind ik haar helemaal niet zo zeker ogen. En kijk uit met het "ze kan met alle kinderen" eigenschap. 

Ik vind de hond op de foto's niet echt angstig kijken trouwens. Je ziet wel een zekere voorzichtigheid. Bij een hond van deze leeftijd verwacht ik ook geen hele zekere uitstraling. Je kan bij een live bezichtiging natuurlijk beter inschatten hoe ze is en op vreemden reageert. Ik zou op basis van deze foto's niet zeggen dat ze angstig overkomt. Bij onze angsthaas heeft het, schat ik, een jaar of drie geduurd voordat ze buiten de deur op haar rug in het gras ging liggen. 

Ik schreef niet dat ze onzeker kijkt. Ik schreef dat haar lichaamstaal iets anders laat zien. Prima dat jij iets anders ziet " een zekere voorzichtigheid" (vlgs mij niet zo heel anders dan wat ik schreef, maar goed). Natuurlijk ga je eerst bij de hond in de opvang kijken... (Vanwaar deze reactie over iets wat ik vind?)

Sorry dat ik het verkeerd verwoord heb. Waarom ik op jouw bericht reageerde is omdat ik me kan voorstellen dat Nala zelf onzeker wordt van dit soort berichten. Het was verder geen aanval op iets wat jij vindt, twee mensen kunnen hetzelfde zien en een andere conclusie daaraan verbinden. 

Laat ik het anders verwoorden, ik zie zowel in de lichaamshouding als mimiek op de foto's een vrij normale hond. Dat is wat ik zie en blijkbaar zien we iets anders, wat prima is maar het leek me in dit geval goed om een andere mening ook te uiten. Uiteindelijk zijn het maar foto's en dat is een momentopname dus daar is überhaupt weinig over te zeggen. Ik zou het jammer vinden als dat iemand tegenhoudt om te gaan kijken, dat is alles...

"  

In de op staat dat de geschatte eindhoogte 50 cm is. "

Kees

Klopt, maar met 4 a 5 maanden al 38 cm hoog, ik schat dat daar nog een behoorlijk stukje bijkomt. Zoals ik al zei, hier liep ook een pupje, geschatte hoogte 50 cm, inmiddels 70 cm en 50 kg. Daarom zei ik ook, kijk even of de pup al bij zijn poten past. Een pup die 50 cm hoog wordt past daar al aardig in. Heeft hij in verhouding nog erg lompe groffe poten , dan wordt hij een stuk groter. Zeker met kleine kinderen, jongste nog geen jaar, toch iets om rekening mee te houden

Mijn eerste 2 honden waren overigens resp. 4 jaar oud en 2,5 jaar oud toen ik ze "kreeg".

Duitse herders, opgegroeid van pup af bij Nederlandse eigenaren in Nederland. Ik kende de eerste van op visite gaan, en de tweede eigenlijk ook.

De tweede was wat vrij opgevoed, maar dat was meer een ding om in banen te leiden buiten, op sociaal vlak een schat van een hond en gék op kinderen.

De ander was meer dan gehoorzaam opgevoed, was geen enthousiaste knuffelaar maar ging door het vuur voor zijn baas. Hij had niet zo gepast in en huis met kinderen, maar ging prima met mijn toen nog jonge neefje en nichtjes.

Niet wat je zoekt qua grootte, maar bedoel ermee te zeggen dat een Nederlandse hond die een plekje zoekt en wordt aangeboden net zo prettig kan zijn, al dan niet prettiger omdat ze hier gewoon al gewend zijn (de taal kennen, omgeving en manier van doen in en op straat).

En als je eerlijke bazen treft, en je kunt op bezoek gaan om kennis te maken kun je met een gezonde dosis intuïtie en kennis van honden best al veel aanvoelen lijkt me.

Daar wil ik toch op inhaken,

De taal kennen, mijn Spanjaard van 8 jaar had de taal echt door.

De taal van mijn huidige Spanjaard die bijna 2 was toen hij bij mij kwam was ook geen probleem.

De omgeving en manier van doen heb je vaak zelf in de hand, als je bedoeld een drukke stad, daar ken ik ook voorbeelden van dat de honden zich prima aanpassen.

Dus, ik zou dat niet als een probleem zien.

Omgevingsveranderingen zijn altijd wennen voor een hond.

Ik heb zelfs Spaans gesproken naar mijn honden, maar het maakt echt niet uit, het is de toon, en de manier hoe je iets zegt, ze hebben heel snel door wat de bedoeling is van Nee, of Blijf, ik heb mijn Spanjaard zelfs handgebaren geleerd.

Ik denk dat in elke taal goed zoooo brave hond of NEE! gewoon voor een hond hetzelfde klinken.

Ik denk dat niet, ik heb het zo ervaren.

Ik ben vrijwilliger voor Dutch Animal Care (non-profit met ANBI) je kunt ons naast de website vinden op facebook waar toch wel de meeste reuring is.

Wij halen alleen geschikte huishonden naar Nederland die je kunt bezoeken in een opvangadres.

ik wil best met je meekijken naar een geschikt hondje indien je dit wenst.

Waarom informeer je niet bij het asiel jn de buurt dan?  Daar zitten ook veel buitenlandertjes. Hier in Nieiwegein komen ze uit Spanje.

Klopt, in Balkbrug zaten ook altijd veel buiteñlanders ter adoptie. Koningen oid.

Ik ben zelf semi zoekende naar een tweede hondje en was eerst compleet doorgeslagen met zoeken. Maar dat heb ik inmiddels losgelaten en ik zie wel wat er op mijn pad komt. 

Als je de drempel iets te hoog vindt, dan kan je ook kijken naar hondjes in de opvang in NL. Er zijn meerdere stichting met gastgezinnen. (Een vriendin van mij heeft ook een opvangertje). 

Je kan ook eens aankloppen bij Wilma van herplaatsingscoach.nl en je voorwaarden neerleggen. Zij kan mogelijk helpen. 

Ps. In oktober wil ik weer gaan opvangen (heb dan vakantie) en als deze dan nog niet geadopteerd is dan wil ik ws haar  https://www.dogsadoptionsnederland.nl/beschikbaar/1486:axy

Snap bij God niet dat ze nog niet gereserveerd is. 

"  

Ach wat een leukerd inderdaad zeg! <3 Kan me niet voorstellen dat die niet snel geadopteerd gaat zijn..

Ik ben inmiddels in gesprek over een lief klein hondje van 1.5 jaar oud, welke al in NL in opvang zit. We zijn zojuist op bezoek geweest en zijn echt weg van haar. Er moet nog langsgekomen worden bij ons en als alles dan in orde is van beide kanten, dan hebben we wellicht hierbij ons hondje gevonden! "

Nala

Wat leuk zeg!!! Foto's, foto's!!! Wie wat waar? 

Klinkt hartstikke goed 

leuk hoor, ik kijk uit naar de foto's , Is je tuin (als je een tuin hebt) dicht,ontsnappingsproef, want daar kijken ze altijd naar.

Wat een leukerdje!   Als foto's eenmaal op internet staan kun je ze gewoon 'kopiëren en plakken'.