Hallo allemaal! Sinds anderhalve week hebben wij voor het eerst een puppy: Ollie de Bordercollie. Nu 12 weekjes oud.
Vanaf die dag lees ik hier druk mee en ik heb al heel veel zinvolle informatie en tips gevonden. Ik merk dat wij ons, ondanks lang nadenken, niet goed genoeg hebben voorbereid op de komst van een pup. Daar komt bij dat we hem anderhalve week eerder mee naar huis hebben genomen dan de bedoeling was, omdat we hem bij het tweede bezoek zo intens zielig vonden. Helemaal alleen, als laatste van het nest, de hele dag in een schuur. De dierenarts heeft ons daarin bevestigd: zijn spieropbouw was veel te zwak en hij had een te laag gewicht voor wat er verwacht mocht worden op zijn leeftijd.
Hoewel Ollie een aantal dingen verbazingwekkend goed doet, zoals de nachten al vrij snel doorslapen (22:00 tot 06:00), al redelijk zindelijk zijn nu (zo’n 80% tot 90% gewoon buiten), zijn er ook zaken die me tegenvallen. Nogmaals: door slechte voorbereiding van onze kant. Het vele bijten is een domper, we zijn druk bezig met afleiden met een speeltje, weghalen bij hetgene wat hij niet mag bijten en belonen van goed gedrag.
Een hulpvraag aan jullie: Ollie is een druk beestje (niet verwacht, want hij was een stil en zielig hoopje elke keer als we kwamen). In de loop van de dag wordt het steeds erger. Het lijkt alsof hij te weinig bijkomt van zijn slaapjes gedurende de dag. Die zijn ook maar kort en we moeten dan op kousenvoeten door het huis, want hij wordt van alles wakker. Ik zet bijvoorbeeld de kinderen nu wel eens verplicht met de iPad een poos boven zodat hij kan slapen en dan hopelijk wat gezelliger is in de avond. Als we hem zijn rust niet geven blijft hij maar gaan en wordt dan steeds “stouter”: steeds meer bijten en meer blaffen. Hebben jullie tips voor ons?


Reageren

Dan is het helemaal niet gek dat een pup weer helemaal klaar is voor actie en lekker de draak gaat uithangen. 


.... echt wel heel normaal pupper gedrag hoor. Honden ontdekken een beetje de wereld met hun waffeltje en soms gebruiken ze het om reactie uit te lokken. Vergelijk het maar een beetje met een klierend kind. Het is aan ons de ondankbare taak uit te leggen wat wel en niet gewenst is en dat kost een hoop zen momenten. Geef je deze mee 

