Hoi leuke mensen van Hondenpage,
Ik zal mij (ons) even voorstellen: Mijn naam is Jelena, 30 jaar oud en mijn vriend en ik voeden sinds kort samen onze kooijker/marikes mix: Flux, op.
En ik weet dat iedereen dit waarschijnlijk over diens eigen hondje zegt, maar ik vind onze puppy écht een topper. Vanaf dag 1 zo goed als zindelijk (doet het gewoon echt liever buiten), met een matras bij hem geslapen maar sindsdien nooit nachts gepiept, slaap meteen door tot half 7 ochtends. En hij is zo grappig, lief, knuffelig (blaft wel veel hihi) en soms zo ongelofelijk stout. Echt, wat is de puppy tijd toch genieten (en met vlagen ook vermoeiend en zwaar
).
Ik zelf heb vroeger honden gehad en zo lang ik me kan herinneren wil ik ook altijd een hond om me heen hebben. Maar tijdens mijn studie en wat onrustiger leven paste dit niet echt. Nadat we vorig jaar een huis hadden gekocht, mijn leven een stuk meer structuur heeft en mijn vriend eindelijk ook helemaal overstag was, is mijn droom uitgekomen: een puppy in huis!! Al een tijdje lees ik mee op dit forum, eerst heb ik het puppyboek: hallo puppy gelezen, daarna begon ik met oude berichten over bijvoorbeeld trekken aan de riem te lezen en de laatste tijd heb ik ook veel gelezen (en geleerd!) over probleem gedrag bij andere pups. Dit brengt mij namelijk ook wel op het volgende probleem waarvan ik hoop dat jullie er misschien ervaring mee hebben/wat jullie mening hier over is: Mijn vriend is héél bezorgd als het om de pup gaat.
Ik denk dat wij allebei het heel erg goed willen doen met Flux. Zo lezen we heel veel en overleggen we samen veel over de opvoeding. Flux gaat ook naar de hondenschool (een hele fijne, die werken met de black box methode en positief trainen, dit past helemaal bij ons). Natuurlijk gaat niet alles perfect en maken wij ook fouten.
Echter, ik zie een hele lieve pup, met af en toe zijn bijt momentjes, maar die goed zijn eigen rust pakt, over het algemeen vrolijk is en bijna niet meer in overdrive komt (dank andere topic, sinds dien letten wij erop dat er geen dolle vijf minuten meer zijn maar op tijd rust in bouwen). Mijn vriend vind vaak dat we een super drukke pup hebben. En.. Flux rent soms wel trapjes af in het park, rent soms op andere honden af als hij daar los is, eet soms wel eens iets als ik niet op let, etc etc.
Ik ben zelf toch erg van mening/voel intuïtief dat Flux, natuurlijk met een oogje in het zeil, elke dag ook even gewoon puppy moet kunnen zijn zonder dat er constant op hem gelet wordt/autonomie moet opbouwen/dingen ontdekken. Mijn vriend, die geen honden gewend is, denkt hier anders over. Hij heeft het liefst Flux de hele tijd aan de lijn (wat ik erg vermoeiend vind want hij mag niet trekken en het gaat steeds beter maar het blijft een uitdaging, maar van een ontspannen wandeling is dus nog geen sprake). Mijn vriend is bang voor elke hond die we tegen komen, is bang voor alles wat hij in zijn mond stopt, voor de kleine trapjes in het park, voor naja bedenk maar wat er allemaal eventueel mis zou kunnen gaan met een pup en mijn vriend is er mee bezig.
Nu maak ik mijn zorgen over dat de pup dit 'voelt', klinkt misschien heel zweverig maar als ik een dag op hem gepast heb dan vind ik hem een stuk relaxter dan als mijn vriend op hem let. Ik raak ook niet meteen in paniek als hij een tegen een kamerplant aan springt etc. Ik zeg dan 'nee', leid hem af met een speeltje en beloon hem als hij die pakt. Flux reageert hier met een rustige kwispel op en gaat vrolijk in het speeltje bijten. Terwijl mijn vriend een soort kreet van ow,nee straks valt die plant op hem, en dan naar de pup rent om hem (wel heel rustig en heel voorzichtig, met liefde) op te pakken en ergens anders neer te zetten. Op zich lijkt me dit niet zo erg, maar als iemand de hele dag je een soort van gespannen in de gaten zit te houden.. Kan het zo zijn dat je dan echt verschil merkt of zie ik spoken/merkt een puppy dit niet?
Ow en nog een ander voorbeeld: vriendlief las dat het laatste stukje kauwbot er voor kan zorgen dat hij stikt als de puppy het doorslikt. Sindsdien heeft hij elke keer het laatste stukje bot afgepakt. Ik heb dat niet gedaan omdat ik heel eigenwijs dacht, al mijn honden kregen vroeger die gedroogde huid botjes en daar is ook niks mee gebeurt (ik blijf er wel altijd bij!!). Sinds mijn vriend de botjes heeft afgepakt is hij een stuk bezitteriger en angstiger als ik in de buurt van zijn botje kom. Ik ben dat nu weer aan het afleren door het botje te ruilen voor iets lekkers en het botje meteen weer terug te geven, of als Flux het botje heeft bij hem te gaan zitten, rustig tegen hem te praten en hem een beetje te aaien. Sinds vandaag mag ik weer gewoon in de buurt komen met het botje. Maar wat ik probeer te vertellen is dat de angsten van mijn vriend van een goede plek komen maar soms meer kwaad lijken te doen dan dat ze goed doen. Daarom vroeg ik mij dus de volgende twee dingen af 1) Hebben jullie het idee dat een puppy gestresster wordt als er de hele tijd op hem wordt gelet en 2) Wat is jullie balans tussen voorzichtigheid maar ook ontspannenheid? Wellicht ben ik toch te laks met de hond?
Sorry voor het super lange verhaal, ik zou eigenlijk nog veel meer willen vertellen over hoe leuk ons hondje is (hij kan bijvoorbeeld al: zit, blijf, lig(down), touch en ik ben hem nu roll over aan het leren, hij is zo schattig niet normaal en hij vind het zo leuk om samen dingen te leren/ondernemen).
Alvast heel erg bedankt voor het lezen!
Met vriendelijke groet,
Jelena en Flux


Reageren





(ja mensen ik ben véél te verliefd, ik weet het) 

