Fietsen met de hond, dat leek mij wel wat. Ga lekker zitten voor een lang verhaal 
Mijn vorige Jack Russell (nouja waar ik overdag op paste) nam ik altijd mee op de fiets in een fietsmandje achterop. Het was een tenger en rustig hondje en ze vond fietsen geweldig! Zo af en toe liet ik haar naast de fiets lopen en ook dat ging super. Dus toen Twister in november bij ons kwam, heb ik ook gelijk een fietsmandje gekocht voor achterop. Een hele degelijke rieten mand, heerlijk kussentje erin, met een bolle kap van gaas. Toen Twister wat groter was en het weer wat beter begon te worden dacht ik dat het tijd was om vast met de mand te oefenen. En ik kwam erachter dat de bevestiging van de mand te smal was voor mijn pakkendrager (waarom ik daar niet eerder naar gekeken heb heeft misschien met de haarkleur te maken?!
). Omdat de mand nogal duur was en mijn fiets al een behoorlijke tijd meeging, heb ik een andere fiets aangeschaft. Daar paste de mand wel op. Maar inmiddels waren we een poos verder en Twister was al wat groter geworden dan wij dachten dat hij zou worden (ruim 8,5 kg!). Dus meneer paste niet goed meer in de mand en op de instructie stond ook dat 8 kg echt de max was. Dus toen ben ik gaan zoeken naar alternatieven.
Die vonden we in een fietskar. Na lang zoeken,vergelijken, filmpjes kijken en reviews lezen. Is het een simpele grijze kar van Flamingo geworden. De kleinere variant berekend op 15 kg. Daar zijn we maanden mee aan het oefenen geweest, omdat ik in de stad woon en het altijd druk is onderweg. Ik wilde dat hij 100% vertrouwen had voor we echt ritjes gingen maken. Dat ging op zich echt prima. Hij sprong er zelf in en bleef zonder te blaffen zitten als ik een rondje om het huis fietste. Echter toen we onze eerste grote ronde deden, ging het gelijk mis. Ondanks dat ik een vlaggetje aan het karretje heb, zag een auto de kar over het hoofd en reed te kort achter mij langs. Het gevolg was dat de kar viel en ik vervolgens ook. Twister was in blinde paniek en had zich ook erg pijn gedaan L Het arme ding wilde de weken erna ook niet meer in de kar. Dus we hebben het heel rustig weer opgebouwd en zijn buiten de stad gaan oefenen, Dit ging uiteindelijk weer redelijk. Maar toch ging het 2 keer mis. Bij één keer viel de fiets om toen Twister in het karretje sprong, waar hij enorm van schrok. En de tweede keer moest ik bij een stoplicht een scherpe bocht maken. Het was erg druk en daardoor zat Twister ook wat te stuiteren , waardoor ook toen het karretje weer om kiepte 
Ik merk nu aan mezelf dat ik er geen lekker gevoel meer bij heb, nu ik weet dat het karretje toch redelijk makkelijk ondersteboven kan flippen. En wil dus op zoek naar alternatieven. Voordat ik weer zo’n grote uitgave ga doen, ben ik gericht op zoek naar mensen die ervaring hebben met de volgende opties: ![]()
Buddyrider: https://www.youtube.com/watch?v=uTyag_GRZYU
Basil Buddy: https://www.youtube.com/watch?v=cOQI1bCZLX4


Reageren







, maar dit is dus Remi in haar fietskrat 

