Hallo!
Wij hebben zopas (3 dagen geleden) een nieuwe pup in huis! Onze eerste hond is 2,5 jaar oud en de pup is 3,5 maand (zij was al eens bij een familie terechtgekomen maar die hebben haar teruggebracht omdat ze er geen tijd voor hadden....). Wij waren al heel erg lang aan het nadenken of we dit zouden doen of niet. Onze eerste hond is namelijk echt onze allerbeste vriend en was voor ons perfect. Hij kwam graag knuffelen, was dolbij als hij ons zag, zag iedereen ook even graag. Hij was dolgelukkig. Hij was enkel zo droevig wanneer hij alleen was, nu was iedereen veel thuis, omwille van Corona, maar binnenkort gaat hij toch wat vaker alleen zijn... daarom vonden we het een goed idee om er nog eentje bij te nemen. Wanneer hij bij andere honden is is hij ook altijd heel gelukkig, dus hier zagen we zeker geen probleem in.
Maar zijn gedrag is al helemaal veranderd. Hij gaat zich nu erg afzonderen, we geven hem evenveel aandacht als de pup, maar wanneer we hem willen aaien en de pup komt, loopt hij weg. Het lijkt wel of hij ‘bang’ is van haar. Dit is enkel binnen, wanneer ze buiten zijn is hij wel gelukkig en speelt hij echt heel graag met haar. We vinden dit wel echt heel jammer want we zouden niet willen dat zijn karakter gaat veranderen... we weten dat dit tijd nodig heeft maar we voelen ons op dit moment heel erg schuldig.
Heeft iemand hier ervaring mee? Gaat dit nog terug goed komen? Of gaat hij zich blijven afzonderen?
Alvast bedankt!

Reageren
