Ik zie dat er gedeeltelijk op basis van één van mijn posts werd gereageerd, dus misschien mijn ervaring hier ook even bij gooien.
Wij hebben thuis een Mechelaar (werklijn, bijna 5 jaar) en een working kelpie (1,5 jaar nu). De zoektocht is ietswat hetzelfde gelopen als die van jou. Ik was op zoek naar een fijn actief werkhondje om veelzijdig mee bezig te kunnen zijn. Wij zijn beiden ook jong, sportief en actief, geen kinderwens en werkuren die het toelaten om relatief makkelijk honden te houden. De Mechelaar is een heerlijke hond, maar voor mij een maat te groot om er zo twee bij te hebben. Dus ik wilde een werkhond in een kleiner formaat, én eentje die haar mannetje kan staan tegen het brute geweld van de Mechelaar.
Vrij snel ben ik dan uitgekomen op Border collies, Kelpies (autralische en working) en cattledogs. Cattledogs vielen vrij snel af, omdat de enige kweker die me ietswat aansprak meer dan 500km ver was. Border collies heb ik zelf vroeger bij mijn ouders altijd gehad (wedstrijdniveau gehoorzaamheid). Heerlijke honden, maar ik vind de gemiddelde border collie van tegenwoordig vaak té onzeker (hetgeen zich vaak uit in angstbijten) en te flauw van karakter. Het zijn niet meer de karakterhonden die je 15/20 jaar geleden wél nog zag. Kelpies kende ik niet genoeg, dus ik ben beginnen rond rijden naar fokkers.
Bij Kelpiebrink ben ik dan kennismakend geweest. Heel correcte fokker, heel toffe hondjes, maar ik had de klik met de honden niet genoeg. Ik vond ze een tikkeltje nerveus over komen, hetgeen hier en daar in het gesprek ook wel bevestigd werd (De teef waarvan de nest ging zijn deed aanvankelijk agility, maar is dichtgeklapt onder de druk van de geleider en wilde helemaal niet meer werken - daarna is ze overgestapt naar hoopers, hetgeen ze wel weer voorzichtig oppikte). Niets mis mee natuurlijk, maar niet voor mij.
Dan bij een fokker van borders geweest, die echt sportlijnen fokte (agility). Super mooie honden, top sporthonden, maar voor mij (Ik ben dan natuurlijk ook een belachelijk zelfzekere matcho Mechelaars gewoon) te onderdanig en plat van karakter.
Vervolgens bij Maeglin geweest, die nog Border collies van de werklijnen heeft. Heerlijke honden, wél helemaal het karakter wat ik zocht, wél pit in, wél wat hardheid in. Maar op dat moment gewoon niet mijn favoriete combinatie van honden die gebruikt gingen worden (puur estetisch dingetje).
Daarna ben ik bij 'Bahou working kelpies' geweest, een beetje per toeval omdat ik verlof had en tijd had, want eigenlijk had ik de kelpies al van mijn lijstje gehaald nadat ik bij Kelpiebrink geweest was. Zij hebben wel nog de pure werklijnen, gedeeltelijk ook import uit Australië en ze werken ook echt nog actief met de schapen. Ik heb er twee of drie uur gezeten, heb met alle honden (want ze hebben er wel wat) kennisgemaakt en ik was volledig verkocht.
Voor degene die zich ook zorgen maken - onze working kelpie (vader is rechtstreekse import van Australië) - ligt op dit moment op haar gemak te slapen in de zetel. Ze doet geen 50 kilometer per dag, al hélemaal niet bij warm weer en heeft weinig tot geen neurotische trekjes. Die twee honden spelen erg veel onderling, we wandelen een keer of drie per dag (in totaal gemiddeld een kilometer of 6/7, met in het weekend eerder 10/15km) en verder train ik met haar detectie en gaat ze mee canitrailen (voor canicross ben ik gewoon te traag). En verder werken wij alletwee gewoon voltijds en ligt zij op haar gemak in de zetel te slapen.
Uiteindelijk is het allemaal maar het soort hond dat je zoekt en wil. Ik zou haar NOOIT aan iemand als eerste hond aanraden. In opvoeding van de Mechelaar echt tien keer makkelijker. Een working kelpie is hyperactief, ongeduldig en héél erg in your face. En dat is niet makkelijk (geduuuuuld), maar dat maakt ze voor mij persoonlijk wel heel leuk. Geef geen working kelpie aan iemand die er puur gehoorzaamheid mee wilt gaan doen (waar ze rustig, volgend moeten luisteren), want die wordt zot. Mijn vader (20 jaar les gegeven in een hondenschool, wedstrijden gehoorzaamheid) heeft haar het eerste jaar "een onopgevoede hyperactieve hond waar niks mee aan te vangen is" genoemd, want nee, een jonge working kelpie gaat niet rustig langst je been je snoepje volgen.... Die staat 35 stappen voor en is alweer aan het blaffen omdat het niet snel genoeg gaat. Maar vraag het aan onze trainer detectie (die zelf in detectie/reddingswerk/mantrailing zit), en die noemde haar vanaf dag één "een goudhaantje met enorm veel potentieel en drive die zich heel makkelijk laat sturen". Dat is een trainer die zelfstandigheid verwacht, die drive verwacht, die doorzettingsvermogen verwacht. En dat zit erin. Dat is een hondje die zonder twijfel in een kast of een auto of een wankel pallet met dozen zal springen om haar 'werk' te doen, waar een gemiddelde border collie daar vaak al wat twijfelachtig zal staan.
Ik heb haar ooit eens in tien woorden omschreven, en dat is nog redelijk accuraat:
x Hyperactief (moet ook niet ontkend worden hé)
x perfecte on-off switch (zodra we iets gaan doen, eender wat, is het een "blij ei" en zodra de training/wandeling/activiteit gedaan is legt ze zich neer en is de kaars letterlijk uit)
x ongeduldig (wat gehoorzaamheid als sport absoluut een hel maakt, want die beloning moet NU NU NU en die volgende oefening moet NU NU NU - als er geen instant feedback komt, haakt ze heel snel af)
x superlief (Ganse avonden zou die op je schoot komen liggen, liefst met haar hoofd zo kort mogelijk tegen jouw hoofd)
x heel intelligent (weliswaar op een heel andere manier dan de Mechelaar. Ze heeft meer herhaling nodig om iets aan te leren, maar blijft dat dan wel super stabiel doen)
x instinctgedreven - Het blijft wel een drijver. De andere hond wordt hier bij regelmaat gedreven, en als pup naast een grote baan iets van haar vragen was ook een no-go (want ze is 100% gefocust op auto's drijven, fietsers drijven) - dat is nu wel helemaal onder controle gelukkig. We zijn met haar ook één keer bij de schapen geweest, en je merkt dat dat wel in haar genen zit.
x Iedereens beste vriend. Ze vind letterlijk iedereen leuk en zou het liefst bij iedereen uitgebreid dag gaan zeggen. Jonge mensen, oude mensen, kinderen,... Ze draait dan ook letterlijk rond gans haar lijf en zou het liefst op je schoot kruipen om zo kort mogelijk bij je te zijn. Ook andere honden of vreemde honden, als ze mag gaat ze met iedereen spelen.
x Intens. Ze doet niets 'een beetje', het is altijd ALLES of niks. 'Rustig mee gaan lopen' is bijvoorbeeld geen optie, gaan lopen is full power en gas geven. 'Een beetje spelen' zit er niet in, dat is full on en ze laat zich (pakweg door onze brute mechelaar) ook absoluut niet doen. Dat is het hondje van 16kg die full on in de aanval gaat en in de nek vliegt van de Mechelaar. 'Rustig langst de fiets lopen' denk ik ook dat bij haar mission impossible is.
x Super 'soft hearted'. Echt, agressielevel van die kleine = 0,0%. Als ze ooit zou bijten, is omdat ze te intens aan het spelen is, maar met de hand op het hart, NOOIT uit slechte wil.
x Luid (ze heeft een stem en ze weet't. Buiten willen om een plasje? Blaffen. Honger hebben? Blaffen. Iets vreemd gezien? Blaffen. Ongeduldig omdat ze nog niet mag vertrekken met het lopen? Blaffen)
Ik kan alleen maar aanraden om te gaan rondrijden, ga kennis maken, ga zelf aanvoelen. Verhalen van mensen zijn persoonlijk en zijn ook heel afhankelijk van wat iemand "normaal" vindt. Als je wat foto's van die van ons wil zien, ze zit op instagram (Pajko_fay)!