Hoi,
Ik ben momenteel een beetje radeloos en slapeloos. Mijn 9-jarige hond gaat zwaar achteruit en de oorzaak wordt maar niet gevonden.
Het begon vlak voor de kerst. Het leek er op dat de hond een verstopping had, uit de rontgen bleek dat dit niet het geval was. Ze zagen wel veel lucht. Het bleek toen een blaasontsteking te zijn. Hij knapte op van de ab-kuur. Maar een week of 3 later had hij opnieuw een blaasontsteking. Weer ab-kuur met succes. Na ongeveer 2 weken had hij weer een blaasontsteking. Op dat moment een echo en bloedonderzoek en andere ab. Er kwam niets uit de echo. Uit bloedonderzoek bleek wel beginnende nierfalen (verhoogd SDMA), overige nierwaarden binnen de normen. Tevens schilklierwaarden onderzocht vanwege overgewicht (ondanks zwaar dieet) en maar niet afvallen. Hieruit bleek lage waarde, schildkliermedicatie opgestart.
De langdurige ab-kuur voor de blaasontsteking hielp niet. Er is om deze reden urine rechtstreeks uit de blaas verwijderd en op kweek gezet. Hierdoor weer terug naar de 1e ab. Deze leek nu weinig te doen. Hij ging daarnaast ook meer drinken. Nu kan hij soms maar 2 uur zonder te plassen. Nu drinkt hij weer normaal, maar blijft plassen. Hij is ook onderzocht op cushing, maar negatief.
Mijn grootste probleem /angst op dit moment, is dat hij niet eet. Hij leeft nu letterlijk op een paar rundstripjes of hondensnacks. Hij eet geen brokken of kvv meer. Hij heeft het even gedaan op knakworsten met brood (slecht, ben ik me van bewust, maar radeloos), maar ook dit wil hij niet meer. Hij ruikt eraan en trekt zijn kop weg (kwijlt wel alsof hij het wil).De dierenarts weet het niet meer. Ze belt me morgen op (heb haar maandag verteld dat hij niet eet). Ze ging er over nadenken. Hij is namelijk binnenstebuiten gekeerd.
Symptomen/klachten:
Zwakke achterhand
Artrose
Hijgen
Moeilijk kunnen poepen
Laat scheten bij het plassen
Overmatig urineren
Slecht eten
Sloom
Slechte vacht (schilfers en vettig)
Ik ben een paar weken terug bij een osteopaat/chiropractor geweest. Zij voelde een vergrote lever. Dit wees toen eigenlijk nog richting de cushing. Maar aangezien dit het niet blijkt te zijn is het een losstaand symptoom, lijkt mij. Dit wil ik morgen nog bespreken. Iemand nog andere suggesties? Of moet ik me gaan voorbereiden op het ergste? Ik weet dat ze tussen de 10-12 jaar worden, maar had toch op de 12 gehoopt.
Excuses voor het lange verhaal, maar ik probeer het een beetje duidelijk te krijgen.


Reageren






