Als kind was er bij mij altijd een hond in huis, ik denk dat de eerste er kwam toen ik een jaar of 3 was. Was een vuilbakje, hadden mijn ouders gekregen uit een nest ergens bij een boer. Daarna kwam er een Yorkie en daarna een Beagle. Toen de Beagle overleed, waren mijn zussen en ik aan het studeren en zo goed als het huis uit, dus daarna hebben mijn ouders geen nieuwe hond meer genomen - ze gingen meer reizen en wilden niet altijd maar opvang moeten zoeken voor de hond.
Ik heb lang getwijfeld over een eigen hond en wou er sowieso niet aan beginnen zolang ik nog echt in de stad woonde (zonder tuin) en mijn sociaal leven ook gewoon niet te combineren was met de zorg die een hond nodig heeft. Vier jaar geleden zijn mijn vriend en ik verhuisd naar een huis met een tuin in een rustige woonwijk, en dan zijn we serieus over een eigen hondje beginnen nadenken, en uiteindelijk heeft het dan nog geduurd tot maart vorig jaar (2 weken voor mijn 33ste verjaardag), dan is Penny er gekomen.


3 doggies






Kan me er niets meer van herinneren alleen verhalen dat ie ontzettend waaks was over mij als baby.
Mijn moeder en vader waren erg trending.