Opspringen, klemmen en aan kleding trekken niet te corrigeren

Hoi allemaal,

Een tijdje geleden postte ik een probleem met onze inmiddels bijna 7 maanden oude hond, een adoptiepup uit Bonaire. Heel veel gaat heel goed; hij loopt goed los, is leuk met andere honden, speels, ondeugend, nog wel wat achterdochtig maar vreemde mensen maar dat gaat steeds beter

Het probleem; bij hoge opwinding of frustratie (toch iets te lange wandelingen, niet naar de kat mogen, drukte om hem heen) begint hij op te springen, klemt zich vast met zijn poten en gaat in mouwen of andere kleding bijten en trekken. Waarom hij dit doet weten we inmiddels. Er gebeurt even teveel tegelijk voor hem en hij kan dit moeilijk reguleren in zijn hoofdje. Maar, als hij hier eenmaal mee bezig is is hij nauwelijks te corrigeren. Hij "blijft" er als het ware in en laat niet los. Negeren helpt niet. Weglopen ook niet en vastleggen aan een boom of paaltje? Dan gaat hij gewoon door met bijten en trekken in de riem of lekker een potje graven. 

Ik wil het eigenlijk voor zijn maar dat vind ik zo lastig. Binnenshuis lukt dit wel maar als ik buiten ben met hem dan zitten we er voordat ik er erg in heb alweer middenin:-(

Het gedrag leek even te verminderen maar nu hij aan zijn puberteit begint verergert het weer. Mijn vraag is vooral; hoe kan ik het beter voor zijn en hoe kan ik hem, als het toch zover is, eruit halen?

Wat we doen op een dag; sochtends wandeling in de natuur (ca 45 min), loslopen, met andere honden spelen. Daarna kauwbotje en slapen. Smiddags wandeling in de buurt, deels aangelijnd deels los (ca 30 min). Rond etenstijd een aangelijnde wandeling (ca 30 min) waarbij ik probeer langs 1 drukke plek te wandelen (winkel oid) maar ook rustige plekjes op zoek (we wonen op loopafstand van een groot meer en natuurgebied) Tussendoor ongeveer 2 hersenwerkjes per dag; puzzel, brokjes verstoppen, voerbal, kong. en 1 of 2 speel/train momentjes (trekspel, "los" oefenen etc.)

Hij slaapt veel en goed, geeft aan wanneer hij zich verveelt of naar buiten wil. Dus daar speel ik op in. 

De bijt en spring momenten vinden met name plaats tijdens de ochtendwandeling als ik bijvoorbeeld even met iemand sta te praten, tijdens puppy cursus als we moeten wachten, als hij niet naar de kat mag, als mijn vriend thuiskomt (hoge opwinding), als hij heel graag naar een hond wil maar die hond mag niet spelen van zijn baasje.

Hopelijk is er wat herkenning en tips....

Nog een wandeling vergeten te melden; het laatst rondje tussen 22-23 uur ergens, meestal 10 minuutjes dus even blokje om.

Wat heel rustgevend werkt is de neus gebruiken. Kun je hem aan het speuren en snuffelen krijgen? Misschien kan je kleine stukjes knakworst oid meenemen en die verspreid over de grond gooien. 

Kauwen werkt ook rustgevend. Misschien kan je een niet te groot kauwsnackje meenemen waar hij even op kan kauwen. Dit moet je niet doen in de buurt van andere honden ivm ruzie/jaloezie. Mijn hond krijgt wel eens een kippenpootje (echt het voetje), die kan je in de dierenwinkel halen. Ze heeft hem in 1 minuut op maar ze moet er wel echt op kauwen. 

En hoe kan je het voor zijn: weten wat de triggers zijn. Uit je verhaal maak ik op dat hij gewoon ongeduldig is, en niet zozeer overprikkeld. 

Google eens op “capturing calmness in dogs”. Zo leer je een hond dat hij altijd zijn rust kan bewaren en dat beheersing altijd meer oplevert dan klooien.

Ik lees even mee. Onze doet dit een beetje, niet heel vervelend (nog), maar wil erger voorkomen. Ook een gasthondje uit het buitenland. Misschien aangeleerd gedrag in het asiel?

Reactie nr 3, ben op dreef :

Als je vriend thuiskomt: voorkomen dat hij dit hysterische gedrag gaat vertonen. Van te voren even aanlijnen / ergens vastzetten. Zodra hij weer rustig is kan je vriend hem gaan begroeten.

Als je een praatje wil maken met iemand buiten: hier kan je “capturing calmness” goed toepassen. Misschien kan je het eerst in scène zetten om het te oefenen. Beloon gelijk in de eerste seconde al als hij nog rustig is. Dus niet afwachten tot hij druk gaat doen, maar het vóór zijn. En tijdens het praten door blijven belonen.

Mijn hond deed dit ook op cursus. Ze sprong dan tegen me aan. Ik stond op en draaide mijn rug naar haar toe. Verder geen aandacht geven. En inzetten op “capturing calmness”. 

Als jouw hond gefrustreerd raakt omdat hij niet mag spelen kan je hem laten snuffelen en kauwen zoals ik in een eerdere reactie schreef.

Als ik je verhaal zo lees denk ik ook dat je hond nog weinig zelfbeheersing laat zien. Tja, jong en puberend 

Je zou eens kunnen kijken naar impulscontrole oefeningen voor honden. Er zijn er diverse te vinden op internet. 

Ook de link die Iglo gaf geeft al mooie info.

Succes!

Iglo, speuren en snuffelen vindt hij erg leuk dus dat doe ik vaak met hem. Echter ben ik dus altijd net te laat op de momenten dat het springen al is begonnen. Hij heeft er een leuk spel van gemaakt want ik draag handschoenen met deze kou en die moet ik dan uit doen om iets lekkers uit mijn jaszak te pakken....hij weet het gewoon want op dat moment grist hij mijn handschoen uit mijn handen en rent er keihard en heel blij met zijn trofee, mee weg. Ook wel weer grappig eigenlijk. 

Maar ik denk dat het een goed idee is om iets te strooien op momenten dat hij nog rustig is? Ik ben elke keer toch net iets te laat en dan is het kwaad al geschied.

Ongeduld en verveling komt het zeker door, maar het gebeurt wel sneller wanneer er drukte om hem heen is. Hij heeft ook een ding met onze dochter van 15. Belaagt haar soms echt als hij in een ondeugende wilde bui is. Hij mag niet op de bank maar springt dan bovenop haar, klemt zich aan haar vast. Zij kan hem ook niet uitlaten want dat wordt 1 grote springpartij. Bij de andere kinderen doet hij dit niet. Mijn zoon van 8 loopt zo (wel met mij erbij) een heel rondje met hem en dan is hij zo mak als een lammetje.

Ik ga je tip zeker opzoeken op internet! 

Aurelia waar komt jullie hondje vandaan? Hoe oud is hij/zij nu?

Tegen mijn vriend heb ik al meerdere keren gezegd dat hij Boi niet zo uitbundig moet begroeten elke keer. Ze doen beiden net alsof ze elkaar een jaar niet gezien hebben. Terwijl als ik thuiskom ik eerst mijn jas uitdoe, de rest begroet, Boi ook wel maar hij krijgt pas echt aandacht als hij rustig is en met mij meeloopt naar de plek waar ik hem wil aaien. En dat is dus niet op de deurmat al ;-)

Dank voor je reactie Tukker,

Tja de zelfbeheersing is inderdaad nog ver te zoeken. Al gaan andere dingen inmiddels gelukkig wel beter. Het commando "laag" lukt inmiddels al goed als ik zijn eten klaarmaak en hij met zijn snuit mee wil kijken en tegen het aanrecht aan gaat staan. Ik stop dan meteen en zet zijn eten weg. Ga pas verder als hij met 4 poten op de grond staat. Hij leert best snel en goed, het enige echte probleem is dus dat springen en bijten en hierin blijven. Dan kan ik laag roepen wat ik wil;-)

Ik ben al erg blij met de tips die ik hier krijg! Soms zit je er zelf even zo in vast dat je daar niet aan denkt.

Mijn hond deed dit toen ze nog pup was. Ook als het drukke gedrag al bezig was gooide ik wat lekkers op de grond om te snuffelen. Zij is wel een vreetzak dus zelfs als ze zo druk was kon ze haar gedachten alsnog verzetten op het zoeken naar worst. Is jouw hond helemaal onbereikbaar?

Hoe vaak komt het voor dat hij je dochter belaagd? Is het een idee om hem even aan de lijn vast te zetten aan een tafelpoot bijvoorbeeld? Zo kan je het gedrag doorbreken. Even een afkoelmoment. Dat hij dit alleen bij je dochter doet komt waarschijnlijk door haar energie. Sommige mensen bewegen of praten op een bepaalde manier waardoor de hond daar erg op reageert. Ze hoeft niks te veranderen hoor, maar het verklaart waarom zij altijd de sjaak is. 

Het klinkt voor mij als puppygedrag in de oren. Hij heeft nog niet geleerd hoe hij zichzelf kan kalmeren. Daar kan jij hem bij helpen. Het komt wel goed hoor.

Gelukkig is hij met eten af te leiden. Maar met een simpel brokje krijg ik hem op zo'n moment niet meer mee. Dan zie je hem denken en afwegen; hmmmmmm nee. Niet lekker genoeg. Ik zal dus op die momenten met extreem lekkere dingen (knakworst goede tip!) moeten komen. De eerste weken in Nederland heeft hij veel darmproblemen gehad dus ben ik altijd wat terughoudend geweest met "extreem lekkere dingen" geven. Maar inmiddels kan hij dat zeker wel hebben.

Het belagen van mijn dochter is vooral ook op momenten dat zij thuis komt of in de ochtend beneden komt. Ze heeft inderdaad een bepaalde energie. Levendig, enthousiast, lekker lange losse springerige haren erbij. Maar soms ook als ze schijnbaar rustig op de bank ligt met haar telefoon ofzo.

Puppygedrag is het denk ik ook. Hij was natuurlijk al wat ouder (4,5 maanden) toen hij bij ons kwam en heeft daardoor een kleine ontwikkelings achterstand. Hij is met meer dingen wat later maar leert uiteindelijk wel. Maar bij 17 kilo en een volgroeid gebit is dit niet zo schattig meer als bij een kleine wollige pup;-)

Erg geruststellend om te horen dat het waarschijnlijk wel goed komt met mijn hulp! Op sommige momenten denk ik echt; ohh als dit maar niet altijd zo blijft.... 

Sam ook, lang praten met iemand, dan gaat hij tegen mij aan staan of tegen met wie ik praat, hij vind het genoeg dan, verveeld zich rot denk ik..ook een vorm van aandacht vragen?

Je hebt een nog erg jonge hond en je bent heel goed bezig!

Natuurlijk gaat alles nog niet perfect. Jonge honden kunnen ontstuimig en baldadig zijn. Ze happen en springen. Ze zijn overdreven enthousiast, gaan door hun dak, walsen je omver. Ze zijn ongeduldig, snel opgewonden, gefrustreerd.

Emoties hebben een snelheid van 0 tot 100 in 1 seconde, en oh ja, ze willen je die meteen kenbaar maken! 

Nee, hun gedrag is niet altijd wenselijk, en zeker, je gaat ermee aan de slag. Maar op zich is het allemaal heel normaal voor een dier dat van kind naar puber groeit. Laat dat een geruststelling zijn. 

Je hoeft ook niet steeds alles af te leiden, om te buigen (kauwen hier, snoepjes daar), soms is het ook gewoon klaar. Gedaan. Waarom? Omdat jij het zo wil.

Die balans vind je vanzelf wel: tussen situaties managen, anticiperen, begeleiden, afleiden maar soms ook gewoon: begrenzen en afkappen. 

Je kan tijdens een wandeling kleine rustpauzes inlassen. Dus na het spelen op een hondenwei: eerst even wat snuffelen, op een bankje naar de wereld kijken, een saai momentje van rust gunnen om de adrenaline te laten zakken. Daarna weer een eind wandelen. 

Maar gaat ie toch happen en springen? Niks mis met een voet op de lijn zodat ie begrensd wordt in zijn actie en zelf kalm en bedaard blijven wachten tot ie rustig wordt. Op zo'n moment hoef je niet met snoep te gaan strooien of hem af te leiden met een speelgoedje. Op zo'n moment is het gewoon: gedaan met dit gedoe. En daar hoef je niet boos om te worden of streng voor te zijn. Maar een heel simpele, duidelijke en kordate lichaamshouding: dit tolereer ik niet, dus stop ermee. 

Komt goed, hoor! Neem je tijd!  

Dank je wel! Toevallig had ik zojuist zo’n “klaar” moment. Ik had een andere broek aangetrokken, een wat wijdere joggingbroek ipv mijn spijkerbroek. Hij zag dat, fixeerde meteen op de pijpen en dacht dat hij daarmee een leuk trekspelletje kon doen (ik dacht dat dat echt kleine pupjes gedrag was?) 1x waarschuwen was niet luisteren was klaar. Heb hem even apart gezet en hij lag binnen 5 minuten te slapen...

" Je hebt een nog erg jonge hond en je bent heel goed bezig!
Natuurlijk gaat alles nog niet perfect. Jonge honden kunnen ontstuimig en baldadig zijn. Ze happen en springen. Ze zijn overdreven enthousiast, gaan door hun dak, walsen je omver. Ze zijn ongeduldig, snel opgewonden, gefrustreerd.
Emoties hebben een snelheid van 0 tot 100 in 1 seconde, en oh ja, ze willen je die meteen kenbaar maken! 
 
Nee, hun gedrag is niet altijd wenselijk, en zeker, je gaat ermee aan de slag. Maar op zich is het allemaal heel normaal voor een dier dat van kind naar puber groeit. Laat dat een geruststelling zijn. 
 
Je hoeft ook niet steeds alles af te leiden, om te buigen (kauwen hier, snoepjes daar), soms is het ook gewoon klaar. Gedaan. Waarom? Omdat jij het zo wil.
Die balans vind je vanzelf wel: tussen situaties managen, anticiperen, begeleiden, afleiden maar soms ook gewoon: begrenzen en afkappen. 
 
Je kan tijdens een wandeling kleine rustpauzes inlassen. Dus na het spelen op een hondenwei: eerst even wat snuffelen, op een bankje naar de wereld kijken, een saai momentje van rust gunnen om de adrenaline te laten zakken. Daarna weer een eind wandelen. 
Maar gaat ie toch happen en springen? Niks mis met een voet op de lijn zodat ie begrensd wordt in zijn actie en zelf kalm en bedaard blijven wachten tot ie rustig wordt. Op zo'n moment hoef je niet met snoep te gaan strooien of hem af te leiden met een speelgoedje. Op zo'n moment is het gewoon: gedaan met dit gedoe. En daar hoef je niet boos om te worden of streng voor te zijn. Maar een heel simpele, duidelijke en kordate lichaamshouding: dit tolereer ik niet, dus stop ermee. 
 
Komt goed, hoor! Neem je tijd!  
 
  "

Alaska's Finest!

Precies dat!

Je kunt het altijd zo helder verwoorden!

Hahaha, dat is vast te danken aan de onvergetelijke ervaringen met twee dekselse schelmen in huis, die me tijdens het opgroeien alle hoeken van de kamer (en daarbuiten) hebben laten zien. Auwch!  

Eens! Heel blij altijd met jouw reacties! En ze zijn ook geruststellend. 
verder denk ik dat er een duidelijke reden is voor zijn plotseling wat andere gedrag. Hij is ook weer wat schrikkeriger sinds vandaag, onrustig ook. Hij wilde net steeds naar buiten om voor het eerst kleine plasjes te doen met zijn poot omhoog. Dit heeft hij nog nooit gedaan.... ook werd hij vanochtend voor het eerst afgesnauwd door een reutje waar hij eerder nog wel eens kort mee speelde. Toch iets met hormoon veranderingen? Het springen was vandaag ook ineens weer erger en hij durfde ook niet meer langs de supermarkt te lopen.

Ja dat dus, ik ben fan, als ik een probleem heb met mijn hond, dan pb ik gewoon Alaska haha

Haha goede tip! Arme Alaska, heel het HP straks haar inbox volgooien haha 

Ze moet er gewoon geld voor vragen

Haaaaaaahahahaaaa, gekkerds!

Een blik achter de schermen hoe dat hier gaat:

(of dachten jullie misschien dat ik dit zelf doe? Mhuuuuuuuhuhuhu! )

" Haaaaaaahahahaaaa, gekkerds!
Een blik achter de schermen hoe dat hier gaat:

(of dachten jullie misschien dat ik dit zelf doe? Mhuuuuuuuhuhuhu! ) "

Alaska's Finest!

whahahahaha (lol) tja nu begrijp ik het!

Hahahahaaaaa zullen we een topic maken met advies namens onze honden? Kim heeft namelijk ook heel duidelijk advies voor iedereen

Zou zo maar kunnen dat de hormonen ook van invloed zijn. Hij heeft er de leeftijd voor 

Zou het ook samen kunnen vallen met/de oorzaak kunnen zijn van een van de angstfases?

Iets om rekening mee te houden en proberen hem er zo goed mogelijk doorheen te loodsen...

Voor verder advies nu over naar één van de viervoeters van Alska's Finest, ik zag dat die er al helemaal klaar voor zit! 

Geweldige foto!!