Ziva heeft veel van die kleine dingetjes.
Even denken, uhm...
Ze heeft geleerd dat ze geen vogels en konijntjes weg mag jagen. Dat wil zeggen... ze heeft geleerd dat ze er niet op af mag rennen! Dat doet ze dus ook niet. Maar ze weet dat ze toch wel weg gaan als ze op het pad zitten waar wij lopen. Dus dan gaat ze langzaam lopen, staren naar vogels/konijnen en als ze dan weg vliegen/rennen, kijk ze achterom met een hele trotse blik. Niet gerend en toch weggejaagd 
Na het eten komt ze vaak even bij ons staan, speciaal om in ons gezicht haar dagelijkse boer te laten. En bedankt, hond 
Ze vindt overal ballen. We hebben inmiddels 4 tennisballen in huis, twee chuckit ballen, een klein balletje, een klein badeendje (geldt als bal volgens Ziva) en een zwarte rubberen bal van kong. Alleen de Kong-bal, het kleine balletje en één van de chuckit ballen zijn gekocht.
Als je haar een nieuw trucje wil leren en ze weet dat ze iets moet doen, maar niet wat, gaat ze plat op haar zij liggen. Dat is namelijk het eerste moeilijke trucje dat ik haar geleerd heb dus als ze het even niet weet, doet ze dat maar. Kan ik haar meteen mooi op haar buikje aaien ter geruststelling dat ik écht wel weet dat ze goed haar best doet.
Over buikje gesproken: dat moet geaaid worden. Altijd. Ongeacht de positie (van haar of ons) die er voor nodig is om dat mogelijk te maken.
Alle stokken, dennenappels en balletjes in het hele bos zijn van haar, of ze er nou mee speelt of niet. Andere honden moeten er van af blijven anders maakt zij ze dat wel duidelijk. Soms heeft ze iets moois bij zich en weigert ze te spelen omdat ze dat moois niet kwijt wil raken. Dan pak ik het en stop het in mijn tas, dan kan er vaak wel gespeeld worden en krijgt ze het daarna weer terug.
Veel groenten lust ze graag, fruit hoeft ze alleen de eerste keer dat ze het krijgt en daarna nooit meer.
Ze blaft nooit, behalve bij behendigheid. Daar blaft ze me de oren van mijn hoofd als we een parcours lopen maar ook als we wachten en naar een ander kijken, kan ze niet stil zijn. Dan komt er een heel scala aan piepjes, blafjes, grauwtjes, grommetjes en harde blaffen uit om te laten weten dat zij óók wil en het bovendien veel beter kan!
Blaffen als de bel gaat en tegelijkertijd druk kwispelen omdat ze weet dat er een leuk iemand aan komt.
Ze weet precies welke fietsen van leuke mensen zijn, daar snuffelt ze veel aan, ondertussen druk kwispelen. Andere fietsen kijkt ze niet naar om. Dit doet ze ook als die fiets al maandenlang niet meer gebruikt of van iemand anders is.
Over leuke mensen gesproken: er is een lijst van ongeveer 20 mensen die leuk zijn. Die kunnen bij en met haar doen wat ze willen! Deze lijst is gesloten toen ze 4 maanden oud was en wie er toen niet op stond, zal er ook niet op komen. Dat betekent dat mensen haar kunnen negeren, dan negeert Ziva hen ook. Doen ze dat niet dan zal ze wegduiken en weglopen en zelfs bang worden als die persoon vasthoudend is.
O, en: vindt het heel leuk om dingen te zoeken, is er verrassend slecht in om ze te vinden (5 minuten zoeken naar een bal die aan mijn voeten ligt. Of ergens tien keer vlak langs af lopen).
Een goede wandeling eindigt met Ziva als vies, vuil moddermonster en ons huis omgetoverd tot strandhuis, zoveel zand ligt er dan als ze is opgedroogd.