Hoi,
Ik zit met Penny momenteel in een hele moeilijke situatie en ik weet echt even niet meer wat ik moet doen. Het is een heel lang verhaal, maar ik moet het even kwijt en hoop daarbij ook op advies.
Penny heeft al een tijdje vage klachten met lopen. Het begon op koningsdag toen ze aan het einde van een korte wandeling niet meer kon zitten of haar achterpoot kon buigen. Toen dacht ik dat het kramp was want ze had gezwommen en het water was best koud. Na een paar dagen rust ben ik weer normaal gaan wandelen. Op Bevrijdingsdag ging het weer mis, ze was aan het zwemmen en plotseling kwam ze op 3 poten het water uit. Eén van haar achterpoten hield ze omhoog en kon ze niet meer bewegen. De poot voelde helemaal slap en toen ik in haar kussentjes ging prikken met mijn nagels reageerde ze niet. Na een tijdje masseren en haar stil houden begon ze hem weer een beetje neer te zetten en aan het einde van de wandeling rende ze vrolijk voor mij uit. Ik heb toen een telefonisch consult bij de dierenarts gehad en die dacht ook aan kramp, ze moest de rest van de week rustig aan doen en daarna mocht ik de wandelingen weer opbouwen.
Dat opbouwen heb ik toen gedaan, maar ze bleef last hebben en de dagelijkse lange wandeling van 8,5 km redde ze niet meer. 3 juni zijn we naar de dierenarts geweest om haar lichamelijk te laten onderzoeken, daaruit bleek dat ze inderdaad veel last had van haar heupen en rug. Haar rechter achterpoot (niet de poot waar ze eerder last van had) wilde ze niet opzij bewegen en met lopen bleek ze die veel meer naar binnen te zetten. Ze krijgt nu pijnstillers en rust en mag daarbij wel doen wat ze aan kan. Ze mag alleen niet gek doen, spelen en zeker niet springen.
Het probleem is nu het uitlaten. Penny mag niet spelen met andere honden maar omdat ze minder loopt wil ze dat wel heel graag. Als honden geen contact zoeken met haar kan ik haar heel goed rustig houden en is het geen probleem, maar als honden op ons af komen gaat het mis.
Ik loop nu constant in aanlijngebied en zelfs verboden voor honden gebied, daarbij ik loop altijd dezelfde routes om dezelfde tijden zodat ik weet wat ik kan verwachten. Penny loopt natuurlijk veel aan de lijn (enkel op hele rustige plekken los omdat ze dan ook rustig is). Zodra ik honden zie die loslopen loop ik om, maar helaas zijn er plekken waarbij dat niet kan en wordt ik ook regelmatig ingesloten tussen loslopende honden die achter mij lopen en loslopende honden die voor mij lopen. Ze draagt bijna de hele wandeling een muilkorf, maar dat schrikt mensen niet meer af en zorgt er juist voor dat er nu standaard een groepje is die gaan pesten (hond op Penny afsturen, ons volgen, met hun hond op ons af lopen). Verder roep ik ook constant dat mensen hun hond even bij zich moeten houden met de uitleg dat ze een blessure heeft en geen contact met honden mag.
Ondanks deze maatregelen gaat het elke dag mis. Vanochtend kwam er een hondje op Penny af waar Penny altijd heel erg druk van wordt. Ik heb die vrouw al twee keer rustig uitgelegd waarom ze haar hond even bij zich moet houden als ik er loop en hoewel ze vorige week vol begrip reageerde begon ze nu nog voordat ik iets kon zeggen naar mij te schreeuwen dat ik niet zo hysterisch moet doen. Vervolgens liet ze haar hond naar Penny gaan waardoor Penny allemaal rare sprongen aan de riem maakte en ik haar uiteindelijk flink moest corrigeren om haar weer rustig te krijgen.
Later probeerde ik rond 14:00 een stukje naar het water te lopen zodat ze kon zwemmen. We waren nog niet eens 50 meter van huis en er dook een kleine agressieve hond op Penny. Penny draaide zich om en begon zichzelf te verdedigen, dat hondje bleef naar haar toe duiken en happen. Gevolg is dat Penny nu niet alleen slechter met haar achterpoten loopt, maar ook aan de voorkant mank is.
Op andere tijden lopen heb ik geprobeerd, ’S ochtends vroeger lopen is geen optie omdat er dan een Akita los loopt die haar al eerder flink heeft aangevallen (gaatje in haar nek en heel veel last van haar gewrichten). Toen ik het laatst probeerde kon ik weer heel snel omkeren omdat de eigenaresse hem (zoals altijd) kwijt was en hij dus ergens in het gebied alleen rond liep. Overdag heb ik verschillende tijden geprobeerd (vandaag dus 14:00) zonder succes en de mensen waar ik ’s middags last van lopen heb elke keer om een andere tijd tussen 15:00 en 18:00.
Vanaf komende woensdag gaat het nog moeilijker worden, ze wordt dan geopereerd aan een bult op haar achterpoot (krijgt ook meteen foto’s van haar heupen en rug) en daarna mag ze natuurlijk al helemaal niet druk doen. Iemand anders die bij zijn hond ook die operatie heeft laten doen waarschuwde mij daar nog voor.
Ik ben er echt helemaal klaar mee. Er is met haar poten nog weinig verbetering, ze is door de pijnstillers vrolijker, maar heeft nog steeds duidelijk pijn en elke keer als ze te druk met een andere hond is geweest wordt het erger. Op deze manier geneest het niet en na de operatie straks kan dit echt niet meer gebeuren.
Ik vraag me af of er iemand is die nog advies heeft of de situatie herkent? Mijn moeder gaat de komende tijd sowieso vaker mee omdat ik niet serieus wordt genomen.


Reageren








of dat nu kort of lamg is wat maakt het uit..





