Wat past het beste in onze situatie?

" Kom ik weer , maar bedenk je ook dat de zware rassen op jouw lijstje, best moeite kunnen hebben/krijgen met langere wandelingen. De Leonberger, Newfy e.d. zijn grote rassen met 'zware botten', bovendien zijn ze vanuit hun genetica al gevoelig voor HD en ED, waardoor ze naar min idee toch relatief gemakkelijk issues kunnen ontwikkelen. Dat is wel iets om in het achterhoofd te houden. Ik heb ook het idee dat dit honden zijn die vooral op jonge leeftijd (tot hun 3e jaar) wel redelijk actief zijn, maar daarna liever rustig aan doen. 
 
Mijn ervaring met de Berner Sennen (ook een groot ras) van mijn zwager is dat ze heel blij en enthousiast kan zijn als ze wil spelen met een andere hond o.i.d., maar dat ze na een paar minuten liever weer lekker languit gaat liggen. Een wandeling vindt ze leuk, maar het hoeven geen kilometers te zijn. Ze is getest op HD en ED en volgens twee DA's had ze prachtige heupen en ellebogen. Maar elke dag tien kilometer lopen en daarnaast nog losse wandelingen? Dat is niks voor haar. 
 
Natuurlijk kun je niet alle zware rassen over 1 kam scheren, maar toch heb ik het idee dat juist dit soort honden niet gebaat is bij dagelijks lange wandelingen. Hetzelfde geldt voor Molossers. De honden die ik daarvan ken of gekend heb, waren vooral wakers die zo nu en dan een sprintje trokken en verder niet te veel heen en weer wilden rennen. De Bullmastiff van mijn oom was ook echt een sulletje. Ontzettend lief, maar niet atletisch of erg actief. 
 
Verder ga ik mee met Klara. Als ik jullie eisen zo bekijk, dan zou een goed gefokte Labrador juist wel eens een hele mooie match kunnen zijn. Het is een 13-in-een-dozijn hond (even oneerbiedig gezegd), maar als het karakter en energiebehoefte precies bij jullie past, dan is dat toch belangrijker? Persoonlijk vind ik de meeste labradors  uit showlijnen absoluut geen mooie honden, ze zijn veel te vadsig. Maar de werklijn labjes hebben een heel andere bouw: slank, naar mijn idee ook hoger op de poten. Hebben wat meer werklust, maar ook gemakkelijker trainbaar (zegt dit linkje: https://dogify-online.nl/2018/12/24/showlijn-vs-werklijn/). "

Dobber!

Kijk wel uit met zo maar het adviseren van de field trials. Ze lijken op het gebied van karakter heel erg weinig op de “huislabradors” en natuurlijk ze zijn een stuk mooier maar ik denk dat een field trial in deze situatie echt kapot zou gaan omdat ze heeeel veel werkbehoefte hebben. En klakkeloos balletjes apporteren geen werk. Dan heb ik het echt over jachttraining en obediencetraining meerdere keren per week en dagelijks grote wandelingen.  

"Beweging

De Leonberger heeft behoorlijk wat beweging nodig. Graag gaat hij mee op lange wandelingen en voor een fikse zwempartij draaien de meeste Leonbergers ook hun poot niet om. Hoewel hij een waterafstotende vacht heeft, is het geen ras voor Pietjes Precies en mensen met enige smetvrees. Met zijn overvloedige vacht, zeker als die nat is, transporteert de Leonberger bakken zand en viezigheid van buiten naar binnen. Als trotse Leonberger baas dien je dus wel een vrij hoge tolerantie voor rotzooi te hebben. Het ras is uitstekend bestand tegen koud, nat en guur weer. Een stevige regenbui is dan ook geen excuus om niet met de hond op pad te gaan. Het is vrij makkelijk en Leonberger te leren los mee te lopen, het is geen weglo-per en jagen staat ook niet hoog op zijn prioriteitenlijstje. Over het algemeen houdt hij zijn eigenaar uitstekend in de gaten. Het merendeel van de Leonbergers gaat met vreem-de honden vrij goed om. De gemiddelde Leonberger is geen ruziezoeker, daarvoor heeft hij te veel zelfvertrou-wen. Een enkele reu wil nog wel eens de confrontatie met andere reuen opzoeken.” 

De leonberger is voor een maxi ras een hele actieve hond en ze gaan graag mee op lange wandelingen. En volgens mij loopt Willemijn met Ogin (Newfy) ook veel. Ze zijn rustig in huis mits ze genoeg beweging krijgen. Maar het is absoluut geen lui ras. 

De leonberger en newfoundlander kunnen gewoon lange wandelingen maken, hoor....

en een Werklijn lab hoeft zich toch niet gelijk te vervelen? ik ken hier border collies werklijnen. dan doen ze een paar dagen per week gewoon veel sporten en grote wandelingen enzo, maar die andere 2-3 dagen, zijn het heerlijke huishonden die de hele dag liggen slapen en willen knuffelen, ze moesten zelfs een week met kleine poep en plas rondjes, omdat ze terug kwam van een operatie en ze moest rustig aandoen.... Ik wil je niet afkraken hoor, want je hebt wel gelijk dat ze zich dan vervelen.

Maar je zou een werklijn Border of Lab toch niet in deze situatie plaatsen... Mijn dames gaan ook 3 keer per week naar de schapen naast de grote wandelingen en dan hebben we ook rust dagen. Dat is niet meer dan normaal maar dan krijgen ze hun uitdaging.

Ik zou idd willen adviseren om die rassentest te doen bij 'gekophonden' die is echt redelijk accuraat zodat je wat verder kan kijken dan het uiterlijk natuurlijk. Een ras kan nog zo mooi zijn maar als hij niet bij jullie past worden beide partijen dood ongelukkig (:

Hier is het linkje Rassentest

dubbel

daarom zei ik: je hebt wel gelijk dat ze zich daar gaan vervelen.

Bij een passend huishouden hoeven ze zich inderdaad niet te gelijk te vervelen. Maar ik doelde op het feit dat een werklijn niet in dit verhaal past. Ik vind het jammer dat mensen steeds makkelijker border collies of werklijnen nemen omdat ze zo mooi zijn en die mensen kennen dan toevallig iemand waarbij het ook goed gaat. Ik zie dagelijks teveel herplaatsers voorbij komen omdat mensen zich niet goed hebben ingelezen in een ras of lijn en dat die honden vervolgens uit verveling maar gaan slopen of ander gedrag ontwikkelen. Ik vind een werkhond geen werk geven eigenlijk een vorm van (mentale) verwaarlozing. 

Als ik even super offtopic naar mijn eigen situatie kijk: 

Terwijl ik minimaal 3x per week op een hondenschool te vinden ben ik dagelijks meerdere uren wandel, durfde ik niet aan een border collie te beginnen. Ik vind ze prachtig en het fijn ontzettend fijne honden om mee te werken maar ik geloof dat ze meer nodig hebben dan ik ze kan bieden. En dan vind ik het wel eens frustrerend om hier wel eens mensen tegen te komen die zomaar een border collie kopen want hij was in het nestje zo lekker rustig. 

Daar heb je gelijk in.....

precies

het is natuurlijk ook wat je aanspreekt, in mijn ervaring zijn duitse herders niet happerig, en persoonlijk vind ik ze makkelijker in omgang dan de labrador waar ik regelmatig op paste. Een labrador is een leuke vriendelike aktieve hond,maar toch moeilijker voor mij te peilen dan een duitse herder, ik vond niet dat een labrador perse makkelijker is dan een duitse herder.

" het is natuurlijk ook wat je aanspreekt, in mijn ervaring zijn duitse herders niet happerig, en persoonlijk vind ik ze makkelijker in omgang dan de labrador waar ik regelmatig op paste. Een labrador is een leuke vriendelike aktieve hond,maar toch moeilijker voor mij te peilen dan een duitse herder, ik vond niet dat een labrador perse makkelijker is dan een duitse herder. "

Dobry

Hier ook ervaring met beide en ik weet wel welk ras ik liever bij kleine kinderen zet. Herders zijn veel meer gericht op 1 iemand, labs op het hele gezin. Herders zijn vaak waakser en minder verdraagzaam naar andere honden. Labjes allemansvriendjes voor mens en dier. Heders zullen je meer uit proberen, labjes geven het na 2 keer op. Natuurlijk hebben beide een goede opvoeding en beweging nodig. En natuurlijk moet je kiezen wat je aanspreekt. Naar ik hoor zo vaak mensen een labrador beschrijven qua wensen en dan een heel anders ras kiezen.

" het is natuurlijk ook wat je aanspreekt, in mijn ervaring zijn duitse herders niet happerig, en persoonlijk vind ik ze makkelijker in omgang dan de labrador waar ik regelmatig op paste. Een labrador is een leuke vriendelike aktieve hond,maar toch moeilijker voor mij te peilen dan een duitse herder, ik vond niet dat een labrador perse makkelijker is dan een duitse herder. "

Dobry

Hier ook ervaring met beide en ik weet wel welk ras ik liever bij kleine kinderen zet. Herders zijn veel meer gericht op 1 iemand, labs op het hele gezin. Herders zijn vaak waakser en minder verdraagzaam naar andere honden. Labjes allemansvriendjes voor mens en dier. Heders zullen je meer uit proberen, labjes geven het na 2 keer op. Natuurlijk hebben beide een goede opvoeding en beweging nodig. En natuurlijk moet je kiezen wat je aanspreekt. Naar ik hoor zo vaak mensen een labrador beschrijven qua wensen en dan een heel anders ras kiezen.

Wij hebben thuis besloten om na de corona crisis eens op bezoek te gaan bij een aantal fokkers van Newfoundlanders en Leonbergers.

Wij denken dat voor zover wij nu informatie hebben over deze honden deze het best bij ons past.
Wij hebben een mooi groot park vlakbij onze woning, met voldoende zwemgelegenheid voor hem.
Ook denken wij dat deze het beste past in onze gezinsamenstelling, rekening houdende dat we altijd de jongste in de gaten moeten houden. (Al ben ik van mening dat je sowieso nooit een hond alleen moet laten met een (klein) kind).
Borstelen en verzorgen is geen probleem, en eigenlijk lijkt dit ons juist erg fijn om zo dagelijks even een "knuffel/verzorg" moment te hebben.

Ook gaan we eens kijken bij kennels in de regio, om te kijken of een herplaatsing ook niet een mogelijkheid is.

Opnieuw heel erg bedankt voor alle reacties!!
Zodra wij onze keuze hebben gemaakt en onze hond/pup hebben (al zal dit nog wel even duren ) laat ik het hier zeker weten!

" Wij hebben thuis besloten om na de corona crisis eens op bezoek te gaan bij een aantal fokkers van Newfoundlanders en Leonbergers.
Wij denken dat voor zover wij nu informatie hebben over deze honden deze het best bij ons past.Wij hebben een mooi groot park vlakbij onze woning, met voldoende zwemgelegenheid voor hem.Ook denken wij dat deze het beste past in onze gezinsamenstelling, rekening houdende dat we altijd de jongste in de gaten moeten houden. (Al ben ik van mening dat je sowieso nooit een hond alleen moet laten met een (klein) kind).Borstelen en verzorgen is geen probleem, en eigenlijk lijkt dit ons juist erg fijn om zo dagelijks even een "knuffel/verzorg" moment te hebben.Ook gaan we eens kijken bij kennels in de regio, om te kijken of een herplaatsing ook niet een mogelijkheid is.Opnieuw heel erg bedankt voor alle reacties!!Zodra wij onze keuze hebben gemaakt en onze hond/pup hebben (al zal dit nog wel even duren&nbsp laat ik het hier zeker weten! "

DB.

Vergeet niet dat de ouders op erfelijke dingen getest moeten worden!

Voor de rest veel succes, Ik wil wel puppy-foto’s zien later he.

Men kiest vaak een ras op basis van uiterlijk en imago.

Zo vallen kleine rassen vaak af omdat men 'niet met zo'n keffertje gezien wil worden op straat'.

Als makkelijk bekend staande rassen vallen vaak af omdat die 'zo burgerlijk en saai zijn'.

En vallen rustige rassen vaak af omdat die 'geen leven in zich hebben'.

In de huidige trend zie je veel:

1) Stoere rassen. "Zie mij eens lopen met mijn stoere hond!!"

2) Sportieve rassen. "Ik ben zoooo sportief! Kijk maar naar mijn hond!"

Het doet me een beetje denken aan die mannen in een midlifecrisis die een cabriolet of motor kopen... Alleen gaat het hier om een levend wezen.

Toch is er weinig mis aan 'burgerlijk'. Burgerlijk is er namelijk niet voor niets. Ja.. ik ben ook wars van burgerlijk maar ging toch met mijn kinderen ook naar Centre Parcs.. Want kinderen blij is Mama blij en dan komt Mama echt tot rust op vakantie. Op de bonnefooi rondtrekken met een rugzak is nu eenmaal redelijk dramatisch met twee kinderen aan je hand.

Nu de kinderen volwassen en het huis uit zijn heb ik weer een heerlijke kerstboom zoals ik die wens en als ik op vakantie ga gaat dat ook weer op mijn manier.

Met honden is dat toch hetzelfde?

Overigens val ik als een blok voor mannen die gewoon houden van hun hond en lak hebben aan dat 'imago':

ik ben opgegroeid met herders, de duitse dan, en mijn eerste eigen hond was een duitse herder, ik herken vaak de beschrijving zoals anderen die geven niet, dat ze heel waaks zouden zijn of heel beschermend en maar naar 1 persoon zouden luisteren. Bij ons was dat niet zo uitgesproken allemaal. Wel hebben ze een eigen kop, bedenken zelf oplossingen, dat is wel iets om rekening mee te houden.

Wat ik ook denk dat meespeelt bij het image van de duitse herder, is dat zeker vroeger, de duitse herder door veel mensen niet goed opgevoed werd, veel te hard en geen idee hebbend dat het gevoelige honden zijn. Bij een labrador zei nooit iemand zoiets.

Als je een hond ontspannen, liefdevol, en positief opvoed maakt dat al een heel verschil.

Ik heb ook nog hele leuke foto’s van mijn vader met onze jackies vroeger, té vertederend gewoon

Ik heb het eens afgebroken met een man die niet alleen met mijn honden wou lopen omdat het geen stoere honden waren  

Nu heb ik een hele stoere kerel die mijn honden ook heel stoer vind 

" ik ben opgegroeid met herders, de duitse dan, en mijn eerste eigen hond was een duitse herder, ik herken vaak de beschrijving zoals anderen die geven niet, dat ze heel waaks zouden zijn of heel beschermend en maar naar 1 persoon zouden luisteren. Bij ons was dat niet zo uitgesproken allemaal. Wel hebben ze een eigen kop, bedenken zelf oplossingen, dat is wel iets om rekening mee te houden.
 
Wat ik ook denk dat meespeelt bij het image van de duitse herder, is dat zeker vroeger, de duitse herder door veel mensen niet goed opgevoed werd, veel te hard en geen idee hebbend dat het gevoelige honden zijn. Bij een labrador zei nooit iemand zoiets.
Als je een hond ontspannen, liefdevol, en positief opvoed maakt dat al een heel verschil.
 
  "

Dobry

Ik ken maar één Duitse Herder (of was het een Hollandse?) echt door en door. Die nam ik vaak mee op buitenritten met mijn paard. Wat een gaaf beest. 

Maar waaks, o zo waaks. Hij heeft mij een keer gebeten toen mij vriendin (zijn baasje) een probleem had met de rits van haar jas en ik me naar haar toe boog om haar met die rits te helpen; hap in mijn arm en hard. De littekens heb ik nog. Geen waarschuwing, niets. Meteen hap.

En als hij in het bos was met mij verdedigde hij mij en mijn paard net zo goed. Een man die vervelend was en de teugels probeerde te pakken kon nog net op tijd zijn arm terugtrekken..

De man van mijn vriendin heeft hij meerdere keren te pakken gehad.. en hij moest weg toen hij hun kind in het gezichtje had gebeten. Té waaks is ook niet goed.

die van mij  was wel waaks in de zin van dat ze alles opmerkte, maar zulke reakties naar mensen toe kende ik van haar niet, integendeel, ik heb haar zelfs nooit horen grommen naar iemand, ook naar kinderen toe was ze altijd lief.  Er was eens een kind op bezoek dat haar ineens een kus op haar neus gaf, mijn fout natuurlijk, had beter op moeten letten, maar ze reageerde daar heel lief en relaxed op.

Nou kwam ik gelukkig ook niet in bedreigende situaties hopelijk had ze dan wel aktie ondernomen. 

Wel moest je haar goed begeleiden met sommige honden, ze wilde altijd graag regelen.

Nog even als extra bevestiging dat ze best kunnen leren om met katten om te gaan 

Mijn hart smelt echt!!

Hah.. een Golden Retriever of Labrador klinkt/ lijkt misschien wel 'burgerlijk'. Maar een leven met zo'n hond is dat zeker niet! Onwijs leuke honden, die van iedereen houdt en iedereen persoonlijk wil begroeten die ze tegen komen.. Maar ook honden die écht beweging en uitdaging nodig hebben. Waar je ook zeker in moet investeren en niet 'zomaar' en 'uit zichzelf' makkelijke honden zijn!

Ik denk dat er geen hond is die je geen beweging en uitdaging moet geven om hem gelukkig te maken.
Ik zie voldoende mensen om ons heen met Labradors die het beestje alleen mee nemen voor de dagelijkse uitlaat ronde.
Deze beestjes zien er dan ook erg ongelukkig uit (en vaak ook vrij dik).
Uiteraard zal het 1e ras "makkelijker" zijn dan de andere. Maar ze hebben allemaal hun eigen behoefte, en aandacht nodig.
1 van de redenen waarom wij al 2-3 jaar wachten met de aanschaf van een hond heeft hier dan ook mee te maken. Wij hadden het idee dat wij een paar jaar geleden het beestje niet de aandacht konden bieden die hij zou verdienen.

Ze worden vaak behoorlijk onderschat. Ik vind mijn Golden Retriever pup zeker niet makkelijk. De eerste maanden heb ik met bloedende wonden op mijn armen gelopen. En onze bank, daar is niet meer van over ;) De juiste balans vinden tussen voldoende uitdaging maar niet té veel prikkels (omdat het nog een jonge pup was), was heel lastig! En ja, ze zijn erg intelligent en kúnnen goed leren. Maar dat betekent niet dat ze makkelijk te trainen zijn. Ze hebben alles snel door, maar zijn ook super eigenwijs. Als baasje moet je dus echt consequent zijn anders nemen ze je commando's niet serieus en gaan ze hun eigen weg.

" Ze worden vaak behoorlijk onderschat. Ik vind mijn Golden Retriever pup zeker niet makkelijk. De eerste maanden heb ik met bloedende wonden op mijn armen gelopen. En onze bank, daar is niet meer van over De juiste balans vinden tussen voldoende uitdaging maar niet té veel prikkels (omdat het nog een jonge pup was), was heel lastig! En ja, ze zijn erg intelligent en kúnnen goed leren. Maar dat betekent niet dat ze makkelijk te trainen zijn. Ze hebben alles snel door, maar zijn ook super eigenwijs. Als baasje moet je dus echt consequent zijn anders nemen ze je commando's niet serieus en gaan ze hun eigen weg. "

Danielle

Precies. Pablo is ook een moeilijke pup. terwijl je iedereen hoort: Ja! Ze zijn zo makkelijk op te voeden! Nou..... Kom maar een keer hier, en je bent de volgende dag weer weg. maar we hebben ook een beetje geluk gehad hoor... Pablo is een snelle “leerling” en hij pikt alles snel op. maar hij kan ook stront eigenwijs zijn hoor... Maar wat ik wilde zeggen is dat we ook best wel geluk hebben dat pablo nooit een sloper is geweest... hij sloopte wel soms een stoel, maar dan was het zijn bek wegduwen en een speeltje aanbieden, nu kan hij gemakkelijk wel 2 uur thuis zonder bench ( wel met TV).

Je moet ze zeker niet onderschatten....

" Ze worden vaak behoorlijk onderschat. Ik vind mijn Golden Retriever pup zeker niet makkelijk. De eerste maanden heb ik met bloedende wonden op mijn armen gelopen. En onze bank, daar is niet meer van over De juiste balans vinden tussen voldoende uitdaging maar niet té veel prikkels (omdat het nog een jonge pup was), was heel lastig! En ja, ze zijn erg intelligent en kúnnen goed leren. Maar dat betekent niet dat ze makkelijk te trainen zijn. Ze hebben alles snel door, maar zijn ook super eigenwijs. Als baasje moet je dus echt consequent zijn anders nemen ze je commando's niet serieus en gaan ze hun eigen weg. "

Danielle

haha ja ik paste vroeger vaak op een labrador, ze was ongeveer even oud als mijn eigen duitse herder (uit een werklijn), waarvan iedereen altijd zei dat ze veel beweging en uitdaging nodig hadden (was natuurlijk ook wel zo) en dat zeker niet iedereen daarvoor geschikt is. Maar de labrador had minstens zoveel beweging en uitdaging nodig, was net zo slim. En vond ik dan, op een bepaalde manier eigenwijzer dan mijn herder. Echt niet een of ander sukkeltje dat zomaar voor iedereen geschikt zou zijn.

Haha dat lijkt mijn Golden wel! ;) Inmiddels gebruik ik de bench ook nog maar nauwelijks (alleen als hij écht niet meer te houden is). Maar s'nachts en overdag als wij weg zijn, loopt hij 'los' door het huis en dat gaat hartstikke goed. :)