" Hai, ja heb het goed doorgelezen. Maar ik vond het nogal veel vragen haha. dus had nog even niet gereageerd.
We proberen zo rustig mogelijk de deur uit te gaan. Wij wonen helaas nu nog in een flat dus we moeten trappen af en daar komen we regelmatig buren tegen dus dan is die meteen van 0 tot 100.
Als dit gebeurd probeer ik daarna zoveel mogelijk rust uit te stralen en rustig aan te lopen. Maar buiten is het ook druk, dus we komen eigenlijk altijd mensen tegen.
In juni gaan we verhuizen naar een huis met een tuin en een rustige omgeving. Dat gaat hopelijk al wel wat helpen
Ik snap wat je zegt over rust en controle. Maar ik heb simpel weg geen controle als hij totaal overprikkeld is. Het gaat er niet om dat hij niet luistert, dat doet hij als hij rust in het lijfje zit. Maar dat krijgen we niet voor elkaar als de omgeving maar druk blijft. Zodra dit gelukt is, gaat het goed. Maar als er daarna weer een hond of een mens aan komt begint t weer van voor af aan.
Lopen aan de korte lijn doen we helemaal op zijn tempo. Rustig snuffelen, we doen soms 10 min over een klein stukje. Inderdaad snoepjes zoeken, op een bankje zitten enz. Dus het is niet stoïcijns doorlopen. Maar echt rust.
We gebruiken geen bench. Alleen de eerste maanden gedaan.
Dusja super fijn al je tips! Maar in praktijk werkt dit niet zo. Ondertussen durf ik mijzelf wel redelijk ervaren te noemen in alles wat we geprobeerd hebben.
Vanochtend had Willem weer diarree en gaf over. Dit heeft hij al weken niet meer gehad. De afgelopen weken is het verschil geweest dat hij rust heeft gehad.
Ivm met zijn castratie en nu natuurlijk het corona virus. Hij is dan binnen rustig, slaapt lekker, eet heeel goed! Dat doet die ook niet altijd.
Dus ik denk oprecht dat er iets niet goed zit in zijn koppie. Psychisch miss zelfs.
Ik ga is kijken of ik na het corona virus contact kan leggen met iemand die daarin gespecialiseerd is. Zoals idd een osteopaat of een holistische dierenarts.
Alsnog bedankt voor je tijd en moeite "
Hij is geen uitzondering hoor en dat koppie werkt echt normaal.
Ik werk op een hondenschool, heb met mijn baas privé de opleiding gt doorlopen, hij is gediplomeerd gt (dogvision) ik ga al ruim 6.5 jaar mee met gt, werk full time op de hondenschool met honden en dergelijk gedrag, is me echt niet vreemd.
Ik heb niet alleen ervaring met mijn eigen hond, zij is nl een super makkelijk hond, maar vooral honderden andere honden, bazen en heel veel verschillende omstandigheden.
(momenteel liggen alle groepslessen stil, vandaag dat ik tijd heb)
Wat er bij jou hond gebeurd, is wat ze stres stapelen noemen.
Al in het trappenhuis ervaart hij stres, dat stres niveau daalt niet meer tot nul. Elk stres momentje, betekend een stapje hoger in het stres niveau, dan kom je idd op een moment dat de stres emmer vol zit en elke druppel, maakt hem dan onbereikbaar.
Zo werkt dat niet alleen bij jou hond.
Je kan gaan trainen met het omgaan met de situatie waar hij in zit, zodat hij de omgeving niet meer als stressvol, maar als onderdeel van zijn leven beschouwd.
Alle honden leren op dezelfde manier, conditoneren werkt ook met jou hond.
Conditioneren, als Pavlov, de bel betekend er komt voer aan, bij de bel gaan honden op den duur, al kwijlen.
Dit heeft te maken met de voorspelbaarheid.
Voor jou hond, kan je prikkels uit de omgeving, ook voorspelbaar en beïnvloedbaar maken.
Stres is een verlaging van de voorspelbaarheid en de beïnvloedbaarheid.
Als je hond weet wat er gaat gebeuren en je hem zelf invloed geeft, zal de stres dus minder worden of verdwijnen.
Als je op de trap bij je flat loopt, er er komt iemand aan, kan je je hond bvb opzij leren.
Je laat hem opzij zitten, ga naast hem staan beloon dit, geef heel veel voertjes in de aanleer fase, de mensen kunnen achter je passeren en je loopt door.
Als je dit regelmatig doet, zal hij bij het woord: opzij, vanzelf opzij gaan zitten en de mensen laten passeren. Die situatie wordt voor hem voorspelbaar, hij snapt wat er gaat gebeuren en omdat hij zelf opzij gaat zitten, heeft hij zelf de invloed op de situatie. Dat zorgt voor minder of geen stres.
Je zou als eerst stap de gang oefenen met voertjes laten zoeken, dan wordt de gang een minder stressvolle omgeving. Komen er mensen aan heel veel laten zoeken.
Daarnaast trainen met opzij.
Je hebt hem als pup zelf op iedereen af laten gaan, (dat wordt helaas nog vaak geadviseerd bij het socialiseren) dat zorgt nu voor de stres. Ook daar kan je werken aan de voorspelbaarheid en beïnvloedbaarheid.
Als je mensen ziet, of honden, benoem dat en loop in een boogje er voorbij en op het moment dat je de boog loopt, geef je hem een hoop voertjes. Het zal eerst een super grote boog moeten zijn.
Zo leer je hem, dat hij niets met anderen hoeft, bovendien, honden zijn emotie eters, op het moment dat je hem in de boog voertjes geeft, zal hij een positieve emotie opbouwen bij het langs Loen met vreemde honden en mensen.
Op de lange duur, worden het nadere en passeren van mensen en honden voorspelbaar en steeds minder belangrijk.
Je ziet vaak, dat ze zelf de boog gaan maken, dat is dan hun eigen invloed die ze hebben.
Ook dit zorgt ervoor, dat stres zich niet meer gaat stapelen en dat hij dus niet meer de volle emmer opbouwt.
Stres begint al ver voor ze uitvallen, heel vaak beginnen ze met de stressnuffel, langzaam lopen, weg kijken, al bij de eerste signalen zal je actie moeten ondernemen en niet, bij het verstarren, blaffen, dan ben je nl al de controle kwijt.
Als de stres zich niet meer opstapelt, zal je dat in alle vlaken terug zien.
Je gaat verhuizen, neem aan dat je buren krijgt?
Zijn gedrag kan nl aangeleerd gedrag zijn . Na je verhuizing zal het zeker 6 weken duren eer hij zich daar thuis voelt en zijn huis en omgeving als eigen heeft gemaakt, helaas zal zijn gedrag dan weer terug komen, als je er niet mee aan de slag gaat.
Het gedrag is een manier om met zijn omgeving om te gaan. Je zal dus met zijn emotie (gedrag komt door een bepaalde emotie) aan de slag moeten gaan, zodat het bijpassende gedrag vermindert of stopt. Als gedrag langer aanwezig is, (aangeleerd gedrag) zal je ook aan het gedrag zelf moeten gaan werken.