Wij wonen aan een erg drukke weg.
En sowieso op drukke plaatsen als schoolplein doet Joep het volgende:
Wat naar zijn mening te snel of te dicht langs hem komt valt hij aan.
Ook als de kinderen te dicht boven of voor hem staan. Als hij naar hun hapt is het eigen schuld. Het is vaak genoeg gezegd.
Ik neem aan dat dit spanning of angst is.
Hoe kan ik dit beste ombuigen?
De laatste keer op het schoolplein ging het goed.
Hij zat netjes bij mijn voeten en steeds als er iemand langs kwam lopen vroeg ik hem naar mij te kijken en kreeg hij een snoepje.
( Tot er een ouwe tang in een scootmobiel over het puntje van z'n staart reed
, toen heb ik hm opgepakt, gelukkig niks kapot)


Reageren

