Jonge onzekere hond wordt vaak aangevallen

Hallo allemaal, 

Ik heb al een aantal forumgesprekken op deze pagina gelezen over dit onderwerp, maar kon hier vaak niet meer zelf op reageren dus stel mijn vraag via deze weg. 

Eerst even wat achtergrondinfo: Onze hond is nu 7 à 8 maanden oud. Toen we hem in huis namen hebben we de fout gemaakt niet voldoende naar de omstandigheden bij de fokker te kijken en hem pas op late leeftijd in huis te nemen. Het ging om een "overblijvertje" van 15 weken, bij een ouder koppel die de pups zeker niet slecht behandelde maar zelf heel wat honden in huis had en waarschijnlijk weinig tijd heeft gestoken in socialisatie. De pups groeiden ook op in het platteland, terwijl wij in een stad wonen. 

Dit, waarschijnlijk in combinatie met zijn karakter, maakt dat onze hond erg onzeker was toen we hem in huis haalden. Met onszelf ging het onmiddellijk goed, hij is heel erg gehecht aan ons. Van andere mensen en honden (en auto's, fietsers, ...) was hij echter heel bang. Waarschijnlijk hebben wij hem ook overprikkeld door te snel met hem op straat te gaan wandelen. Via een puppycursus en veel geduld tijdens het wandelen ging dit gelukkig snel heel wat beter. 

Met de puberteit werd hij opnieuw wat banger en begon hij ook te blaffen naar mensen en honden. Ook hier zijn we aan aan het werken (afleiden, belonen als hij stil is, rustig laten kijken vanop veilige afstand, met mensen die dit willen op zijn tempo laten kennismaken en belonen etc.) en dit werpt zijn vruchten af. 

Op de puppycursus gaat alles prima, hij kent de meeste honden, blaft hoogstens een beetje bij aankomst, maar vaak ook niet en gaat zelf naar de andere honden toe. Ook het spelen gaat perfect. 

Omdat de hond (en wij) veel relaxer is in het bos en graag losloopt, gaan we daarnaast geregeld met hem naar een losloopgebied. Hier is hij altijd wat onzekerder. Hij reageert meestal afwachtend en wil graag eerst rustig snuffelen. In het grote merendeel van de gevallen loopt dit goed. Of hij vindt de andere hond wat bedreigend en we lopen door of het klikt en hij gaat ravotten. 

We merken dat dit hem ook heel erg helpt. Na een goede ervaring zie je hem groeien. Nu heeft hij echter ook al 3 keer een slechte ervaring gehad.

Twee maal ging het om dezelfde hond. De eerste keer kruisten we elkaar, de andere hond kwam naar de onze toegelopen, ze waren nog niet begonnen met echt snuffelen en de hond viel uit. Onze hond probeerde weg te lopen, en dan bescherming te zoeken bij ons. De tweede keer hoorden we eerst al dat deze hond naar een hond voor ons op het pad uitviel. Ik wou omdraaien, maar ging er van uit dat de eigenaar hem ondertussen had aangelijnd. Niet slim natuurlijk. Onze hond verstopt zich achter ons, de andere komt op hem af, ik probeer er tussen te staan maar de hond kan toch opnieuw uitvallen. Deze hond lijkt gewoon asociaal, dus als ik hem volgende keer herken, draaien we om en gaan we snel weg, op zich niet zo'n probleem. 

Onlangs viel er echter weer een hond naar de onze uit. We kwamen hem tegen in het losloopgebied samen met een andere jonge reu (4 maanden). Onze hond was afwachtend, had zijn staart even tussen zijn benen tijdens het snuffelen, maar besloot blijkbaar dat het oke was en begon wat te spelen. De oudere hond viel echter ook tegen hem uit (mogelijk gewoon een correctie?). Onze hond reageerde door zich heel onderdanig op te stellen: klein maken, piepen, staart omlaag, wegkijken, zelfs helemaal omdraaien. De andere hond bleef echter uitvallen. We zijn weggegaan met de pup waar de onze wel mee overeen kwam.

Uit de berichten die ik op dit forum las kan ik een aantal mogelijke oorzaken halen waarom onze hond deze uitvallen blijkbaar uitlokt: 

- Onze hond zijn signalen zijn toch niet duidelijk genoeg. Het is een langharig ras met haar voor de ogen, dus misschien moeilijk te lezen. 

- Het heeft met hormonen te maken, onze hond pubert en is niet gecastreerd. 

- Het heeft te maken met het feit dat hij onzeker is en zich onderdanig opstelt. 

Zijn er mensen die gelijkaardige situaties hebben meegemaakt en zich herkennen in één van deze oorzaken? 

Wat zouden jullie doen als oplossing? Losloopgebieden toch maar vermijden, ondanks dat hij graag losloopt en hier ook veel positieve ervaringen uithaalt? Naar losloopgebieden gaan maar andere honden vermijden (dus ook de 95% vriendelijke honden)? Laten castreren in de hoop dat dit helpt?

Graag constructieve antwoorden, we zitten nu in deze situatie en willen gewoon het beste voor onze hond. 

Alvast bedankt!

Ik zou het losloopgebied mijden. Laat je hond spelen met een select groepje wat hij kent. 

Er zijn genoeg leuke wandelroutes om samen met je hond te wandelen. Daarvoor hoef je niet perse naar een losloopgebied.

 

Castreren gaat er zeker niet voor helpen. Je hond heeft nu z'n hormonen nodig om te groeien en om een stabiel karakter te krijgen. 

Zeker niet laten castreren dan wordt de hond alleen maar onzekerder.

Laat je hond eerst volwassen worden dan kan je pas een goed oordeel vormen,hond is hartstikke jong er kan nog zoveel veranderen.

 

Gewoon je hond los laten lopen,ken je de hond niet of vertrouw je het zelf niet even aanlijnen.

 

Zelf proberen een beetje relaxed te zijn is al een goed begin,honden reageren ook sterk op hun bazen,hoe relaxter jezelf bent,hoe relaxer de hond.

Is je hond bang en onderdanig bij een bepaalde hond,heel consequent hond aanlijnen en doorlopen,ook dat onderdanige gedrag mag gecorrigeerd worden door je hond te manen om door te lopen.

 

Sommige honden worden bloedlink van een onzekere hond die zich klein maakt,kop wegdraaien....

 

Blijft een vreemde hond je aangelijnde hond lastigvallen,dan roep je naar de baas of die zijn hond wilt aanlijnen,meer kan je niet doen.

Ik heb een hond al eens een mep met mijn slipper gegeven,die ons bleef lastigvallen.

Het losloop gebied hoef je natuurlijk niet helemaal te vermijden. Maar ga als het kan op rustige tijden. Vroeg in de ochtend of tegen de avond. 

Ik wil ook als tip mee geven je hond gewoon aan te lijnen bij het tegenkomen van een andere hond. Het is dan wel een losloopgebied maar dat betekend nog niet dat alle honden er van gediend zijn besnuffeld te worden. 

Mijn hond weet nu voortaan: als we een hond tegenkomen, komt ze bij mij en lijn ik haar aan. Ik zie vaak nu al vanaf een afstand aan de lichaamshouding of het gaat klikken of niet, en zo ja dan kan ze los en kunnen ze spelen, heb ik er geen goed gevoel bij moet ze de hond negeren en kan ze later weer los. 

 

Heb je wel eens van DoggyDating gehoord? Download de app Doggydate. Dit zijn georganiseerde wandelingen, en het zijn eigenlijk altijd sociale honden. Je kunt ook zelf een wandeling aanmaken, en geef aan dat je op zoek bent naar rustige, wat oudere honden, zodat jouw hond weer wat vertrouwen krijgt. 

 

Castreren zou ik in dit geval niet doen, het kán helpen, maar vaak hoor je dat gedrag na een castratie juist versterkt wordt. Een onzekere hond kan dus nog onzekerder worden. Daarbij is hij nog veel te jong om gecastreerd te worden. 

Stel je wilt het over een paar jaar toch doen, ga dan eerst voor een chemische castratie. Deze werken voor een bepaalde tijd en zijn daarna uitgewerkt. Zo kun je zien wat een eventuele castratie met jouw hond zou doen. 

Veel van die trekjes en problemen had Obi ook op die leeftijd. En bij hem zie je ogen/oren heel goed. Hij was compleet niet assertief en altijd het haasje in het losloopgebied bij verschillende (volwassen) honden. Tot we één keer een andere Zwitserse witte herder tegenkwamen die Obi overigens ook kende van de hondenschool. Deze hond was ook jong en nog onderdaniger dan Obi en wat deed Obi?! Een beetje de toffe peer uithangen en laten zien dat hij toch echt wel "stoer" was. Het was niet opjagen ofzo wat ie deed maar de andere hond liet zich vallen en Obi bleef erboven hangen, toch wel een soort machtsvertoon of zo. Niet grommend of agressief maar wel een soort van "kijk mij nou". Ik heb hem toen meegenomen want dat is niet leuk voor die andere reu die zijn staart al tussen de benen krulde. Maar dat hij altijd het haasje was, was bij deze ontkracht. Hij was wel héél vaak de minst assertieve en dat leek dit voor mij te veroorzaken. Hij had eindelijk zijn mindere gevonden... en het resultaat was hetzelfde alleen omgekeerd.

 

Ik had bij Obi ook het idee dat de leeftijd vooral een dingetje was. En dat jonge honden toch onder de indruk zijn van een volwassen hond en zich soms compleet laten overrompelen. Ik kwam daar vaak een tosa inu tegen. Die was al jaren volwassen en joeg Obi bijna altijd op als hij de kans kreeg. Toen ik hem een jaar erna tegenkwam met een volwassen Obi, bleef Obi staan,  hij rende niet weg, alsof hij wilde zeggen: "dude, doe es normaal". Toen startte die hond ook niet eens, de situatie was anders nu. Laat je het toe dan ben je het haasje, althans zo zag het eruit voor mij. En de turbulente periode die puberteit heet met angstfases etc. zal dit allemaal niet makkelijker maken voor een hond die zo kort op deze aardkloot rondhobbelt. 

Is er nou eigenlijk wel een probleem? Zo te lezen gaat het over het algemeen prima met andere honden in het losloopgebied. Rustig snuffelen als beide partijen dat willen, doorlopen als het een hond is waar hij geen zin in heeft en lekker ravotten als het goed klikt.
Je geeft zelf al aan dat het de eerste twee keer waarschijnlijk aan die ene hond lag, zeker omdat jullie hem ook al hoorden uitvallen naar de hond voor jullie. Inderdaad die hond proberen te ontwijken dus.
Bij de tweede hond is het me niet helemaal duidelijk bij wie de pup hoorde. Bij jullie, of bij die andere? Honden kunnen soms erg beschermend zijn als er pup bij is. Misschien vond de pup het spelen toch wat te druk en vond de ander het daarom nodig om in te grijpen.

Toevoeging: Niet dat die hond dan zomaar zijn gang had moeten gaan. De eigenaars hadden inderdaad wel even mogen ingrijpen toen ze zagen dat hij zo uitviel.

Neen, heeft gewoon te maken met het asociale gedrag van die vreemde honden.

Jouw hond mag onzeker zijn: dat is totaal geen reden om hem aan te vallen.

Jouw hond is dus eigenlijk socialer en beleefder dan die vreemde honden.

Baasjes aanspreken dat ze hun onbeleefde en asociale honden bij zich moeten houden.

Maar ik zou wel het haar voor zijn ogen weg binden of knippen.

Net als bij een mens is het voor een hond ook niet leuk om door die haren heen te moeten loeren.  

(ps: al mijn vroegere en huidige honden zijn altijd gecastreerd en gesteriliseerd. Nooit karakter verandering gemerkt)

Mijn eerste eigen hond, vond honden met veel haar of plooien of vreemde vlekken ook lastig om te lezen en daardoor spannend. Ze deed wel niets, maar als het kon stormde ze erop af en bleef dan 2 centimeter voor die hond stilstaan.  Maar dat is niet vaak gebeurd aangezien ik bij zulk soort honden haar gewoon bij me hield.

En dat is de fout die de eigenaren van die honden die jouw hond aanvallen maken. Met jouw hond is niets mis, dus castreren zou ik daarom zeker niet doen. 

Wel zou ik proberen zulke aanvallen te vermijden door proberen uit te vinden wanneer die mensen daar lopen of dat gebied mijden. Het is te jammer al je hond met teveel spanning in zijn lijf daar moet rondlopen met het risico dat hij elk moment aangevallen kan worden en hij er geen echt plezier meer aan beleefd, of mogelijk zelf gaat uitvallen naar andere honden.

En mocht je onverwacht toch die honden weer tegenkomen, zou ik meteen rustig rechtsomkeert maken om geen confrontaties aan te gaan.

Heel erg bedankt voor de reacties allemaal! Ik denk dat ik inderdaad vooral even geruststelling nodig had. Ik maak me soms net iets te veel zorgen over zijn angstige/onzekere kant en als het dan eens voorvalt dat andere honden naar hem uitvallen, lijkt het dat dat weer een hoop werk met hem en positieve ontmoetingen teniet doet. Met de andere verhalen die ik hier las, vreesde ik dat zo'n uitvallen misschien toch aan hem liggen en dus vaker kunnen voorkomen. 

Koning Obi, dat zelf de "top-dog" zijn heeft hij nu al soms hoor, vooral met jongere pups, dus dat komt wel goed! Het is overigens ook al eens voorgevallen dat een andere pup nogal lang boven op hem bleef staan als hij lag. Hij lijkt daar eigenlijk geen probleem mee te hebben, dan doet hij gewoon zijn aanval van onderuit en springt hij weer recht met een schijnbeweging. 

Ik denk dat ik voorlopig naar het losloopgebied blijf gaan, maar wat extra oplet wie we tegenkomen en ook sneller wegloop of reageer als een andere hond uitvalt. Pascale, de DoggyDating had ik inderdaad al eens gezien, lijkt me inderdaad ook een goede manier om positieve ervaringen op te bouwen, zeker met onbekende honden. Ik zal me er eens in verdiepen!

Luz, we zijn ook net begonnen met een speldje te gebruiken tijdens het wandelen voor zijn haar. Knippen leek de dierenarts niet zo'n goed idee (haar is natuurlijk en heeft waarschijnlijk een functie, en het zou ook slecht kunnen teruggroeien). En Heidi, de pup was van een andere eigenaar, ze waren elkaar nog maar net tegengekomen denk ik, maar het zou natuurlijk nog kunnen. 

Nogmaals bedankt voor het snelle antwoorden en geniet nog van jullie honden! 

Ik weet niet welk ras je hebt, maar haar voor de ogen heeft absoluut geen functie.

Bij geen enkele rashond en bij geen enkel bastaardje.

En alles wat geknipt wordt groeit prima terug bij hoor.

Het enige nadeel van knippen is dat je het zeker om de 2 weken moet bij knippen, zo hard groeit het.

Als je spaart voor een staartje is die tussenperiode inderdaad heel vervelend.

Ik zie die hondjes hier dan binnen komen met een stuk of 3 speldjes op hun hoofd