Ik post hier niet zo vaak, ik ben vooral een meelezer met heel veel dingen, maar zit nu toch zelf lichtelijk met mijn handen in het haar of we het nu wel goed doen.
Even kleine situatie schets:
Zelf heb ik twee Australian Shepherds reuen van 7 en 8 jaar, waarvan de oudste gecastreerd en over het algemeen de baas is.
Mijn ouders hebben een Australian Shepherd reu van 10 jaar die vorig jaar gecastreerd is wegens een vergrote prostaat. Tot juni dit jaar hadden zijn nog een Tervuerense herder die helaas met 6,5 jaar is ingeslapen wegens maagkanker. Deze laatste gaf vooral problemen met mijn reu van 7 jaar, die er onderling nooit uit zijn gekomen.
Nu deze er niet meer is gaat het tussen de drie op zich prima. Drie keer per week komen mijn honden bij mijn ouders voor de hele dag. Mijn honden spelen niet met hun hond, maar ze kunnen gerust met de kont tegen elkaar aanliggen, langs elkaar lopen etc. Dit gaat bij hun thuis heel goed en bij ons thuis op zich ook wel, maar dan wijkt de 10 jarige liever niet heel erg van onze zij, dan wil hij het liefst 's nachts ook mee naar boven, maar hij kan wel rustig liggen slapen. Ik merk alleen wellicht iets meer spanning bij de hond van mijn ouders dan.
Nu is het geval dat sinds twee weken mijn ouders een pup erbij hebben een kruising Australian Shepherd x Collie x Tervuerense herder. Een hele vrije makkelijke pup. We hebben dezelfde dag hem nog kennis laten maken buiten met alle drie de honden. Dat ging prima. De volgende dag kwamen mijn honden weer en de oudste van 8 jaar, de baas zeg maar die zonderde zich af, ging zo ver mogelijk weg in huis of het liefst buiten en had geen behoefte aan de pup. Wat die ook doet qua tegen hem op springen en doen hij draait zijn kop af en wil d'r niks mee te maken hebben. Op zich dachten we dat is prima, maar drie dagen later begint hun eigen 10 jarige als mijn honden er zijn zich bang te gedragen. Hij kruipt weg, wil op schoot, wil buiten blijven als zij in huis zijn en vice versa. We zijn begonnen met het negeren van het gedrag, maar er zit nog niet zoveel schot in, natuurlijk wellicht willen we te snel, maar het is toch vervelend. Na vandaag dat ze weer een hele dag bij ze zijn geweest en hij weer de hele dag een spanningsveld heeft gehad toch maar eens informeren of er mensen zijn die dit wel eens mee gemaakt hebben. Hij is voor een koekje wel uit z'n spanning te halen en dan kunnen ze ook met z'n vieren op een rij zitten om en om een koekje aanpakken, maar als die koekjes klaar zijn dan gaat die weer z'n hoekje in. De mijne van 8 jaar loopt dan ook direct weer weg, die is ook moeilijker te triggeren voor wat lekkers.
Tussen de oudste van 10 jaar en de pup gaat het super als mijn honden er niet zijn, hij is weer helemaal opgeleefd en speelt veelvuldig met de pup, hij is er echt wijs mee. Hij kan soms niet eens naar buiten om te plassen, omdat die oude weer wil spelen.
Buiten heeft de oudste van 8 jaar vandaag ook voor het eerst even met de pup gespeeld met wandelen, daarbij leek hij de pup een beetje toe te eigenen en de in huis wonende van 10 jaar, liep daarvoor weg. Thuis gekomen weer hetzelfde verhaal als eerder.
Ow ja die van 7 die niet met de Tervuerense destijds kon, dat is geen probleem. Die negeert hem wat en als hij te opdringerig wordt gromt hij een keer, maar verder gedraagt hij zich niet anders dan anders, hij blijft er wel gewoon bij en gaat er af en toe met een boog omheen.
Pfff toch nog een lang verhaal geworden, bedankt voor het lezen en hopelijk iemand wellicht tips/tricks of is het gewoon normaal doen en gaat het vanzelf wel een keer goed komen
?
Even kleine situatie schets:
Zelf heb ik twee Australian Shepherds reuen van 7 en 8 jaar, waarvan de oudste gecastreerd en over het algemeen de baas is.
Mijn ouders hebben een Australian Shepherd reu van 10 jaar die vorig jaar gecastreerd is wegens een vergrote prostaat. Tot juni dit jaar hadden zijn nog een Tervuerense herder die helaas met 6,5 jaar is ingeslapen wegens maagkanker. Deze laatste gaf vooral problemen met mijn reu van 7 jaar, die er onderling nooit uit zijn gekomen.
Nu deze er niet meer is gaat het tussen de drie op zich prima. Drie keer per week komen mijn honden bij mijn ouders voor de hele dag. Mijn honden spelen niet met hun hond, maar ze kunnen gerust met de kont tegen elkaar aanliggen, langs elkaar lopen etc. Dit gaat bij hun thuis heel goed en bij ons thuis op zich ook wel, maar dan wijkt de 10 jarige liever niet heel erg van onze zij, dan wil hij het liefst 's nachts ook mee naar boven, maar hij kan wel rustig liggen slapen. Ik merk alleen wellicht iets meer spanning bij de hond van mijn ouders dan.
Nu is het geval dat sinds twee weken mijn ouders een pup erbij hebben een kruising Australian Shepherd x Collie x Tervuerense herder. Een hele vrije makkelijke pup. We hebben dezelfde dag hem nog kennis laten maken buiten met alle drie de honden. Dat ging prima. De volgende dag kwamen mijn honden weer en de oudste van 8 jaar, de baas zeg maar die zonderde zich af, ging zo ver mogelijk weg in huis of het liefst buiten en had geen behoefte aan de pup. Wat die ook doet qua tegen hem op springen en doen hij draait zijn kop af en wil d'r niks mee te maken hebben. Op zich dachten we dat is prima, maar drie dagen later begint hun eigen 10 jarige als mijn honden er zijn zich bang te gedragen. Hij kruipt weg, wil op schoot, wil buiten blijven als zij in huis zijn en vice versa. We zijn begonnen met het negeren van het gedrag, maar er zit nog niet zoveel schot in, natuurlijk wellicht willen we te snel, maar het is toch vervelend. Na vandaag dat ze weer een hele dag bij ze zijn geweest en hij weer de hele dag een spanningsveld heeft gehad toch maar eens informeren of er mensen zijn die dit wel eens mee gemaakt hebben. Hij is voor een koekje wel uit z'n spanning te halen en dan kunnen ze ook met z'n vieren op een rij zitten om en om een koekje aanpakken, maar als die koekjes klaar zijn dan gaat die weer z'n hoekje in. De mijne van 8 jaar loopt dan ook direct weer weg, die is ook moeilijker te triggeren voor wat lekkers.
Tussen de oudste van 10 jaar en de pup gaat het super als mijn honden er niet zijn, hij is weer helemaal opgeleefd en speelt veelvuldig met de pup, hij is er echt wijs mee. Hij kan soms niet eens naar buiten om te plassen, omdat die oude weer wil spelen.
Buiten heeft de oudste van 8 jaar vandaag ook voor het eerst even met de pup gespeeld met wandelen, daarbij leek hij de pup een beetje toe te eigenen en de in huis wonende van 10 jaar, liep daarvoor weg. Thuis gekomen weer hetzelfde verhaal als eerder.
Ow ja die van 7 die niet met de Tervuerense destijds kon, dat is geen probleem. Die negeert hem wat en als hij te opdringerig wordt gromt hij een keer, maar verder gedraagt hij zich niet anders dan anders, hij blijft er wel gewoon bij en gaat er af en toe met een boog omheen.
Pfff toch nog een lang verhaal geworden, bedankt voor het lezen en hopelijk iemand wellicht tips/tricks of is het gewoon normaal doen en gaat het vanzelf wel een keer goed komen
?
Reageren
ze schrijft tussen de oudste van 10 en de pup gaat het super als haar honden er niet zijn dus denk niet dat de pup dan als indringer gezien wordt maar eerder de andere 2 honden daardoor voelt die zich misschien wat achtergesteld met zoveel honden er is het een en ander verander in huis oude hond dood tijdje alleen geweest en geen steun dus meer van zijn oude maatje en nu weer een nieuw maatje. 
we weten het soms echt niet, vanaf hier is het ook heel moeilijk om advies te geven, ik zie je honden niet, toch zou ik samen met de twee oudste een paar keer eens alleen gaan wandelen zonder de anderen erbij, zodat die twee op elkaar zijn aangewezen...en dan eens kijken of het thuis beter gaat....en wie weet kan het ook best zo zijn dat ze thuis met rust gelaten willen worden....