Het is weer de tijd van 't jaar dat de bergen malamute-proof zijn: de zomertoeristen zijn verdwenen, de wintertoeristen nog niet gearriveerd, het vee is naar de dalen gebracht, en de eerste sneeuw is gevallen... joepie, het is aan ons! 

We zaten aan de Italiaanse kant van het Mont Blanc massief, en de herfst kleurde de lariksbossen in de valleien goud en brons.

Even poseren voor de hoogste berg van West Europa...

Omdat er al heel wat bergwegen waren afgesloten voor de winter, konden we met de auto niet erg hoog komen, en moesten we dus extra kilometers wandelen voor we aan de eigenlijke klim konden beginnen.


Kom, Mens, ik bagger wel een spoor voor jou...

Waar blijf ze nou? Pfff... wat is zo'n mens toch traag!

Gelukkig was het weer stabiel en de dagen best nog lang. Zo konden we toch tot boven de boomgrens geraken, waar uitgestrekte sneeuwvelden zorgden voor dolle winterse pret.





En dat was het dan weer...
Hopelijk valt er hier thuis ook vlug sneeuw, wij zijn er klaar voor! 


Reageren























