Wat doe je als je hond je leven overheerst?

Mensen hebben geen idee,hoe groot de schade kan zijn,hoe gruwelijk het is een kind die gegrepen wordt door een hond.

Trouwens voor een volwassene is het zo gruwelijk.

Als diezelfde hond van ts zou ontsnappen,een mens zou grijpen dan zou er op alle forums geschreven worden dat die klapkaak afgemaakt moet worden,dat de eigenaren aso's zijn....dan moeten ineens alle klapkaken dood,niet alleen die maar alle HR risico honden.

Hypocrisie ten top.

@ Anke, dit ben ik helemaal met je eens. Goed verwoord !!!

Het gejammer van mensen die niet in het wereldje zitten begint me behoorlijk te ergeren.... kom eens in mijn schoenen staan en kijk dan nog eens wat voor kans deze hond heeft!

Even voor de herplaats types en dump maar in het asiel figuren:

Henk (SBT x ?) = Heeft speciale voeding nodig, verder top hond, kan met kinderen, katten en andere honden. Zoek al 5 jaar een huisje. Men haakt af op het dieet (zak brokken is 15 euro per 30 kilo duurder)

Sara (AST x ?) = Kan niet met andere honden. Is zacht met kinderen, maar kan erg lomp spelen. Wacht al 6 jaar op een mandje

Duvel (SBT aantoonbaar, stamboom ouder) = Hond agressief, kan wel met katten. Wacht al 4 jaar op een huisje

Bastard (AST x PIT) = Hond agressief. Wacht al 7 jaar op baas.

Dan heb ik nog een aantal herplaatsers in de aanbieding die nog bij hun huidige baas zitten:

Jip (SBT pup 6 maanden met stamboom) = Angstig bij onweer en vuurwerk. Moet weg omdat ie sloopt (krijgt geen uitdaging)

Joda (AST) = Kan niet met katten, moet weg nadat ze een kat greep in huis (nog 2 maanden en dan gaat ze naar het asiel (1,5 jaar oud)

En zo kan ik helaas wel doorgaan, enige idee hoe bijzonder klein de kans is dat er nog een speciaal voor haar wenselijke plekje vrij komt? Oh wacht jullie willen dat ze net als Kees erbij komt te zitten?

Kees?!? wie is Kees?

Kees is een AST reu van nu 14 jaar oud. Grote lompe hond, zwart. Kwam met 2 jaar in het asiel hier in de buurt. Was gedumpt nadat ie tijdens een wandeling was aangevallen door een kleinere hond en die heeft doodgebeten. Wilde het hondje niet loslaten en zo kwamen eigenaar en tegenpartij, tussen zijn kaken terecht. Hond werd direct als hond en mens agressief weggezet. Takelde kwa gedrag heel snel achteruit in het asiel en begon zo een steeds groter gevaar te worden voor zijn omgeving. In het begin is er nog wel eens een kleedje, maandje enz in zijn betonhok gelegd, maar gezien hij alles sloopte, moet ie het al jaren doen met de betonvloer en de tralies (ook deze zijn door de jaren heen meerdere malen vervangen). Kees mocht door niemand benaderd worden, mocht zijn hok niet uit. Zijn hok werd schoongespoten, terwijl hij nog in zijn hok zat want niemand durfde de hond uit zijn hok te laten. Verhuisde snel naar een achteraf hok, waar niemand in de buurt komt. Word na 1 jaar in het asiel, als onherplaatsbaar gezien en kwijnt nu dus al 12 jaar weg. Sinds een jaartje of 4 word ie 2 maal per week uitgelaten (door ik zei de gek). Kees gaat compleet uit zijn plaat zodra ik aankom met de auto, op een of andere manier weet ie het. Hij is ondanks zijn leeftijd nog steeds een wilde bras, super lief en zacht naar mij toe. Is heel erg fel naar andere honden, maar prima te handelen. Als ik geen honden had, had ik hem meegenomen. Maar 12 jaar in een betonhok, vinden jullie dat oke? Ik zou hem met alle liefde naar de DA brengen voor de spuit, verlossen van de betonnen hel waar ie al 12 jaar zit, maar nee hoor, het asiel houd hem in leven en waarom?

Gun zijn hond haar rust ipv nog meer ellende te veroorzaken. Makkelijk praten als je van niets weet!

[edit] Voor de liefhebbers, heb 38 honden (AST/SBT/Pitbull + x kruising van) variërend tussen de 6 maanden en 15 jaar oud in de aanbieding. Al deze hebben nog nooit een mens opzettelijk gebeten. Afgelopen jaar 12 honden weten te plaatsen en dat is een record..... 

Mick, ik wil bijna zeggen mooi geschreven, maar het is niet mooi.

Als het kon nam ik ze allemaal in huis, maar we houden het bij twee en die mogen blijven tot het leven eindigt. Dan "halen" (klinkt zo makkelijk, is het niet) een nieuwe, uit een situatie waarin die niet hoort te zijn en werken we met man en macht om de hond blij gelukkig en weer hond te maken.

Ik vraag me af hoe gelukkig de hond van TS is. Als je uit angst, spanning van je af bijt en blaft. Je wordt apart gehouden als er visite komt omdat het te spannend is.  Wat voor leven heb je dan als hond? Is de hond wel eens zo ontspannen dat hij  op zijn rug ligt met iets te spelen? Eens niet waaks is maar lekker kan kroelen? 

Oh die Kees, arme hond

Om te janken zoiets!

Het meest van de tijd ligt ze op haar gemak voor de verwarming. Na aan het genieten van haar dagelijkse wandeling. Als ze uitgeslapen is komt ze steeds lekker kroelen met haar favoriete speeltje. Ze heeft een pracht van een leventje hier. Daar kan het zeker niet aan liggen. 

Wat een ontzettend moeilijke situatie zit je in.

Ik ben niet iemand die snel zal reageren in een topic als dit. Maar nu voel ik toch die drang, om een heel klein stukje wat ik van je las.

Je houdt enorm van jullie hond, jullie hond ongetwijfeld ook van jullie. De manier waarop je over haar schrijft, de dingen die je voor haar doet en over hebt. Lange wandelingen naast het werk waardoor je nauwelijks meer tijd hebt voor de rest van het huishouden. Er kan geen bezoek komen maar je gaat zelf ook niet ergens anders naartoe want dan zit de hond nog langer alleen. En al het werk wat je in haar gestoken hebt toen ze als jonge hond al met een flinke rugzak bij jullie kwam. Chapeau!

Maar haar gedrag maakt het erg moeilijk om de situatie veilig te houden voor iedereen.

En dan lees ik dit (weet even niet hoe ik een quote midden in mijn tekst moet zetten maar het staat op pagina 2):

Zoals ik ook al zei is bezoek onmogelijk en ik vrees steeds voor de kinderen als ze hier komen spelen. Je weet maar nooit als er 1tje een deur open krijgt of om het even wat er allemaal kan gebeuren. Dan gaat het zonder twijfel fataal aflopen. Het blijven natuurlijk kinderen en echt 100% controle over de situatie heb je nooit.

Als ik dit lees, gaan mijn nekharen overeind staan.

Je zegt zelf dat je niet kan garanderen dat het nooit gebeurt, en dat het wél gegarandeerd fataal af loopt áls het ooit gebeurt. Niet met de schrik vrij komen, niet eens met een paar flinke bijtwonden, zelfs niet met een operatie en levenslange gevolgen... maar fataal. Dood.

En jij geeft aan dat je dat niet 100% kan voorkomen (wat geen verwijt is hoor, ik zou hetzelfde zeggen. Mij lijkt het eerder een realistische kijk op de situatie).

En denk dan aan het verhaal van Mick. Dat geeft een goed idee van de kansen die Bo heeft om een passende, nieuwe baas te vinden in het geval van herplaatsing.

Herplaatsing is dus waarschijnlijk geen optie (je kunt het proberen hoor! Maar ik acht de kans klein). Moet je dan de hond opsluiten in elke mogelijke gevaarlijke situatie? Met altijd het risico dat het toch een keer fout gaat? Diverse GTs laten komen die het probleem oplossen, of juist erger maken?

Om dan hopelijk, als je hond een mooie leeftijd heeft bereikt en op natuurlijke wijze of bij gezondheidsklachten met hulp van de dierenarts is overleven, zowel verdrietig te zijn maar ook opgelucht adem te halen; 'gelukkig is het nooit fout gegaan'? Met altijd die nare bijsmaak over hoe fijn de hond was, maar hoe moeilijk de tijd samen?

En hoe is dat voor de hond? Drie uur wandelen op een dag is heerlijk, maar ook vele uren op een dag alleen en regelmatig een tijd in een kooi.

Stel dat het wél mis gaat. Dan zit je met verdriet, schuldgevoelens en had-ik-maar. En mensen om jou heen of in de buurt met veel verdriet en mogelijk boosheid.

Of is het dan beter om te zeggen: 'ik heb haar 7.5 jaar lang een mooi leven gegeven. Heb met haar gelachen en gehuild. Haar laten zien hoe mooi het leven is en dat ze niet zo bang hoeft te zijn. Ze heeft een mooi leven gehad, met zo veel vrijheid als ik haar durfde te geven. Die ga ik nu niet van haar afpakken. En ik ga ook niet afwachten tot het mis gaat en een ander dat doet.'

Het klinkt nu makkelijk, en zwart-wit. Dat is door een computerschermpje. Jij kent de hond. Je houdt van haar. Als jij gelooft dat dit nog kan verbeteren zou ik zeggen ga er voor.

Zo niet, tja. Dan is mijn mening duidelijk denk ik.

Zodra we een hond aanschaffen, krijgen we het afscheid en verdriet dat daarbij komt kijken, er gratis bij. Je hoopt dat het nog lang duurt. Doet zelfs alsof het nooit gebeuren gaat. Maar vroeg of laat komt het. Dan kun je zo lang mogelijk proberen uit te stellen, maar dat is gewoon niet altijd het beste.

Heel veel sterkte Dimitri.

Vera.

Edit: en zelfs al bedoelde je 'het loopt gegarandeerd fataal af', niet zo sterk, dan nog sta ik achter de mijn verhaal. Het feit dat er een reële kans is, is voor mij genoeg.

Dimitri, dit is het laatste wat ik ga reageren in je topic want ik vind het met de minuut vervelender worden voor jou zo. 

Ik vind ook niet dat jij je schuldig hoeft te voelen over de impulsaankopen en beslissingen van een ander. Als tegenhanger kan ik je namelijk ook een hele lijst geven met mensen die een Stafford, Bull of aanverwante kruising in huis hebben genomen en er heel blij mee zijn. Succesvolle adopties. 

Mocht je willen dan wil ik even bij die eigenaren allemaal foto’s plukken en schrijven wat die honden op hun kerfstok hebben hoor haha. Maar ik denk dat je het ook zo wel gelooft. 

Kijk ik vind zelf persoonlijk dat je het niet kan maken na zoveel jaar niet gewoon een veilige kennel te bouwen zodat ze haar laatste jaren bij jou kan slijten. Net als dat ik persoonlijk vind dat mensen die hun hond geen uitdaging geven, niet bereid zijn mee te trainen etc hun hond naar t asiel brengen dat ook niet kunnen maken. Maar ik vind gewoon ook niet dat de hond ten koste van jouw “nalatigheid” dood moet. 

Wat je ook doet, het zal jouw beslissing blijven. Weet in ieder geval dat er zeeen van opties zijn. 

Kunnen we even stoppen over kinderen. Volwassen mensen kunnen ook gewoon gebeten worden en dat is ook vreselijk.

Ik word er inmiddels een beetje moe van dat degene die niet direct voor inslapen gaan, afgeschilderd worden als boomknuffelaars zonder enige realiteitszin. Op deze manier valt er geen discussie te voeren... 

Ik kan me er nog steeds niet in vinden dat ts een soort impulsaankoop gedaan heeft (het kwam dan wel vanuit zijn vriendin maar ts is net zo goed akkoord gegaan met de aanschaf). Vervolgens is de hond waarschijnlijk niet goed begeleid in het angstige gedrag en wordt 10 uur achter elkaar alleen gelaten. Daarnaast wil ts dat er geregeld visite langskomt en vind nu dat de hond wellicht een spuitje moet omdat die niet naar wens functioneert en een gevaar vormt voor de omgeving.

Gedegen maatregelen in de vorm van een buitenkennel kan/wil ts niet nemen, evenals minder werken en geen bezoek meer ontvangen. 

Hoe kan dit bovenstaande nou een prima reden zijn voor het afmaken van de hond? 

Overigens vind ik het wel wat rot voor ts om dit zo te verwoorden aangezien ik wel terug denk te kunnen lezen in zijn berichten dat hij erg veel om de hond geeft. Het bovenstaande komt wellicht uit onwetendheid en het hebben van andere normen en waarden omtrent honden. 

Ik vind nog steeds dat iedereen te allen tijden verantwoordelijk is voor de veiligheid van zijn/haar hond en diens omgeving. Het lijkt me in dit geval dan ook prima haalbaar, de hond is niet agressief naar de eigenaar dus deze kan de hond prima in een buitenkennel doen en muilkorven. Dat het een vervelende en vermoeiende situatie is voor ts begrijp ik overigens ook maar ik snap dan ook niet waarom deze hond ooit aangeschaft is en dat zit me dwars. Ik ben dan ook opgevoed met het spreekwoord 'wie zijn billen brandt....'

Heb je het topic wel gelezen?

Je heb nogal lef om te suggereren dat TS de hond niet goed begeleid zou hebben, niet gelezen dat er weldegelijk Gt's bij hem zijn geweest en dat er in de loop der jaren kleine succesjes behaald zijn, maar dat er nu bijtincidenten zijn geweest en dat het vertrouwen er niet meer is, ondanks de liefde voor de hond. De hond bepaald nu zijn leven, sorry maar volgens mij kan dit niet de bedoeling zijn.

Ja joh, laat hem idd maar minder gaan werken, zodat ie dadelijk het vreten voor de hond en zijn dochter niet kan betalen. Natuurlijk moet je niet moeten willen dat er kids met je dochter komen spelen, stel je voor zeg dat je ook nog een sociaal leven zou mogen hebben, nee de hond die onbetrouwbaar is, die moet op de troon. Heerlijk knikker die hond lekker in een buitenkennel (binnen hond zonder onder vacht is natuurlijk uitermate geschikt om in begin van de winter naar buiten te donderen). Dat daarna de kans dat ie een bezoeker kan grijpen, oh wacht das waar die waren niet welkom, want de hond staat voor alles.

"Wie zijn billen brand" Totaal de weg kwijt of?? Van enige realiteitszin is iig niets te vinden.

Heh weet je wat, speel de redden de engel, want met je gewijs word TS niet geholpen, dus pik de hond op en laat je leven bepaald worden door de hond.

Inderdaad Mick,wat mij het meeste stoor is dat sommigen denken,dat de beslissing om een hond in te laten een lichtvaardige is.

Helemaal off-topic ik hoop dat Vigo hier nog lang is mocht hij wegvallen dan neem ik contact met jou op,wat zet jij je geweldig in voor die arme honden.

Ik geef af en toe achter de schermen iemand wel eens advies om met jou contact op te nemen. 

wat een fijn aanbod Eliane

Ok, ik ga mijn best doen iedereen te beantwoorden zodat het zicht op mijn situatie wat duidelijker word. 

Iedereen die met me meedenkt heeft goede argumenten vind ik. 

De aanschaf van Bo kan je jammer genoeg een impulsaankoop noemen van mijn vriendin. Begrijp me niet verkeerd, ik wou zeker en vast een hond. Ik kan me geen leven zonder hond voorstellen, ze zijn altijd al in mijn leven geweest. Soms met meer dan 3 tegelijk. 

Onze vorige hond was gestorven en we zochten een andere hond. We hebben lang gezocht en veel asielen bezocht. Mijn vriendin was op slag verliefd geworden op Bo, naar mijn inziens meer op z'n schattige puppy uiterlijk dan op zijn karakter. Want zoals ik al zij kroop ze over de grond van angst. Daar was ik indd in de fout gegaan, ik had mijn voet moeten neerzetten voor een andere hond te zoeken. Maar ik geef ook eerlijk toe dat ze me ook betoverd had, en daarom dat ik 8 jaar na datum nog steeds zielsveel van haar hou en nog iedere dag hard aan haar karakter werk. Onvermoeid en onvoorwaardelijk. Ik heb ook nooit gezegd dat ik haar zal laten inslapen. Ik heb gezegd dat de meeste mensen uit mijn omgeving dat wel voorstellen, dus vandaar dat ik hier naar dit forum kom om meer advies te vragen. 

Of de hond al dan niet goed begeleid is in zijn angstige gedrag weet ik niet. Ik ben geen hoogopgeleide GT maar ik heb wel zeker en vast mijn best gedaan. Ze is op zijn zachtst gezegd een heel pak vooruit gegaan dan toen ze voor het eerst bij ons kwam. Ze was in het begin bang van ieder klein geluidje, en ze wou niet naar buiten toen het donker was. Dat is allemaal helemaal veranderd nu. 

En ja, ze zit 10u alleen. Ik kan niet anders. Ik ben een alleenstaande vader, er zijn verplichtingen voor mijn dochter waar ik heen moet, ik heb ook een fulltime job zodat ik (amper) alles betaald krijg. Dus minder werken kan ik echt niet. 

Voor een buitenkennel sta ik indd niet te springen. Moet ze dan 10u alleen zitten en nadat ik dan thuis kom ze in de kennel vliegt? Dat kan ik haar echt niet aandoen. En zoals ik al zei, we wonen in een huurhuis en de eigenaar wou zowiezo al geen honden in zijn huis, laat staan dat we een kennel bouwen in de tuin. 

Geen bezoek meer ontvangen vind ik ook maar een vreemde maatregel. Ik kan me natuurlijk moeilijk sociaal gaan afzonderen, wat eigenlijk wel al het geval is. Er komt niemand meer langs omdat ze bang zijn van de hond en omdat ik haar niet steeds wil opsluiten voor die keer dat ik thuis ben. Ik kan ook nauwelijks op bezoek bij iemand omdat ze dan nog langer alleen zit. 

En zeker en vast dat ik verantwoordelijk ben voor de veiligheid van mijn hond. Ik doe er ook alles aan, echt alles. En dat is nu net mijn probleem, dat het zo'n zware impact heeft op mijn leven. Wanneer gaat het hebben van een hond over van een leuke levensgezel naar een constante vorm van ergernis stress, angst en sociale afzondering en financiële problemen?

Waarom je niet begrijpt dat de hond ooit is aangeschaft kan ik verstaan hoor. Dat is dan vanuit je eigen situatie gezien, jij hebt waarschijnlijk geen probleemhond. Er is steeds iemand thuis en hebt geen kinderen,... Mijn situatie is jammer genoeg helemaal anders. Waarom we haar hebben aangekocht? Soms kom je in het leven in situaties terecht waar je niet op gepland had. Ik zit nu eenmaal in situatie die ik niet kon verwachten toen we Bo aanschaften. 

Maar inderdaad, ik zie haar enorm graag en ben verschrikkelijk gehecht aan haar. Dat maakt het allemaal zo moeilijk, dus ik apprecieer je hulp zeker en vast.

Wat een bijzonder mooi bericht Vera, ik heb het eventjes niet droog gelaten :-)

Natuurlijk is laten inslapen het laatste waar ik aan zou denken dus vandaar dat ik hier eventjes wat meer meningen wou verzamelen. Het is gewoon zo moeilijk omdat het een randgeval is, ja ze heeft gebeten maar ze is thuis zo lief voor ons, en we zien haar alle 2 zo ontzettend graag. Het is ook niet zo dat we gaan wandelen dat ze agressief uithaalt naar alles wat ze ziet. Doet ze eigenlijk nooit, altijd braaf langs mijn zijde en heeft groot plezier met alles te bekijken en te besnuffelen zonder haar in iets druk te maken tijdens het wandelen.  

Het is dus enkel thuis en 2x toen ze aan de leiband vast zat. Ik weet nog steeds niet wat de aanleiding geweest was hiervoor. Dus dat maakt ook zo moeilijk om uit te maken of ze nu hopeloos verloren is of niet.

Nou, de baas en het gezin, én eventueel bezoek hebben óók recht op kwaliteit van leven. Als dat er door de hond niet meer is, moet daar mogelijk een oplossing voor komen. Ja, men heeft de keuze gemaakt voor een hond en ideaal gesproken zou je dan de rit moeten uitzingen. Maar in sommige gevallen is het risico zo groot, en de last zo zwaar dat het welzijn van de baas/ gezin/ anderen ook best een factor mag zijn.

Bedankt voor je verdere uitleg. 

Ik begrijp dat de situatie lastig is en vind het goed om te horen dat je zelf ook (nog) niet achter het inslapen staat. 

De buitenkennel bedoelde ik ook meer om de hond in te doen als er even bezoek is zodat iedereen veilig is, zeker niet om de hond langdurig in te stoppen. Ik heb niet zo veel verstand van die dingen maar het lijkt me dat ze simpel te plaatsen en weg te halen zijn, dat is voor de verhuurder dan geen probleem, lijkt me. 

Om even terug te komen op je opmerking, ik heb inderdaad geen kinderen en mijn vriend en ik werken afwisselende diensten waardoor onze hond inderdaad weinig alleen is. Onze hond komt uit het buitenland en is op straat opgegroeid en ook niet gesocialiseerd, hierdoor was ze extreem bang van mensen/auto's/fietsen etc. en zodoende hebben we in het begin (zo'n 1-2 jaar) vrijwel geen mensen bij ons over de vloer gehad. Hierdoor kwamen we niet in een sociaal isolement, maar spraken we simpelweg ergens anders met mensen af (bij die mensen thuis, in horeca, een park of samen wandelen). Misschien is dat ook juist wat me in dit verhaal raakt, wij hebben heel bewust voor een 'moeilijke' hond gekozen omdat we geen kinderen of andere huisdieren hadden en de mogelijkheid hadden om indien nodig de hond niet alleen te laten. We hebben destijds ook nagedacht om een stafford(kruising) uit het asiel te halen aangezien dat aanbod zo groot is. Dit hebben niet gedaan omdat we twijfelden of we dit aan zouden kunnen en dat is ook reëel geweest denk ik. 

Maar achteraf kan je dit natuurlijk niet ongedaan maken, en dan kan je er alleen maar het beste ervan maken met de middelen/opties die je hebt. 

Tot nu toe zijn de enige incidenten binnenshuis geweest? In dat geval moet dit toch op te lossen zijn door de hond tijdens de aanwezigheid van anderen af te zonderen (kan ook in een andere kamer zijn). Daarnaast zou ik voor de zekerheid wel buitenshuis altijd met een muilkorf lopen. 

Je geeft aan dat je de aanval niet aan had zien komen, ook achteraf niet? Misschien is het dan waardevol om je meer in te lezen over stress/kalmerende signalen die honden laten zien zodat je het beter aan kan zien komen. 

en dat zal altijd zo zijn.  Mensen waar alles voor de wind gaat, kunnen zich moeilijk voorstellen dat anderen in andere situaties komen te zitten. Het is maar eenmaal je miserie gezien en gekend hebt, dat je je er iets bij kunt voorstellen.

Ik heb het topic inderdaad gelezen, er zijn meerdere gt's bij geweest maar ook zij kunnen helaas fouten maken. Kleine succesjes zijn mooi maar uiteindelijk is het ook flink mis gegaan (en ja ik denk dat zoiets vaak komt doordat een hond niet goed begrepen wordt of in een te spannende situatie belandt). Ik suggereer ook zeker niet dat ik dit beter gedaan zou hebben dus die opmerking dat ik de hond maar op moet halen lijkt me dan ook weinig zinvol. 

Ik schrijf ook niet voor niks dat ts niet minder wil/KAN werken, sommige mensen hebben die mogelijkheid wel en ik kan (net als jij overigens) niet in zijn (financiële) situatie kijken. 

Een sociaal leven hoeft zich in mijn ogen niet per se in je eigen huis te bevinden, zoals ik eerder aangaf kan dat ook daarbuiten (heb ik zelf ook een tijd gedaan).

De hond naar buiten 'donderen' heb ik ook niet voorgesteld maar aangezien die nu in de tuin verblijft wat niet geheel veilig is denk ik dat een kennel veiliger is. Voor even, totdat het bezoek weer weg is.

Ik begrijp dat deze situatie voor jou persoonlijk is en dat wellicht daarom je toon wat heftig is, maar het lijkt me ook dan niet nodig om zo op iemand te reageren als je het er niet mee eens bent...

Dimitri,

Heb je eigenlijk mijn reactie en voorstel gelezen?

Ga nu toch eerst eens lezen...

Financiële situatie had ie al aangegeven.

Sociale situatie, staat ook duidelijk beschreven dat ze al 10 uur alleen zit, dus als ie buitenshuis gaat, dan is ze nog langer alleen.

Hond leeft helemaal niet buiten in de tuin, hoe kom je erbij???

Heeft niets te maken met mij persoonlijk.

Klaar met zelf invullen en niet lezen?

Toch helpt die toon niet. Tenminste bij mij niet. Ik snap dat je een hele grote algemene frustratie hebt over ondoordachte kruisingen en bijtincidenten die afstralen op de hele rasgroep. En die frustratie begrijp ik ook. Maar het helpt niet om heel die frustratie over iedereen uit te kieperen die het niet helemaal met je eens is. Ik zeg bewust niet helemaal. Want volgens mij liggen die meningen helemaal niet heel ver uiteen. Niemand noemt dit een verantwoorde situatie alleen zijn er mensen die nog andere oplossingen zien dan direct inslapen. En daar kan je het mee oneens zijn natuurlijk. Maar dat kan ook zonder die mening en die mensen direct in het belachelijke te trekken. Ik respecteer jouw mening wel en ik snap waar deze vandaan komt. Ik kan daarin ook een heel eind met je mee gaan. Maar ik vind ook dat een hond een eerlijke kans verdient. Een scheiding, spanning, hele dagen alleen zitten, vind ik geen eerlijke kans. En ik vraag me echt af hoe je een goede GT kunt inschakelen als je financieel zo krap zit. (maar dat is een aanname, ik weet het). Ik zie hier zo vaak dat een zwervertje uit Spanje heel veel kansen en begrip krijgt maar een bepaalde kruising heeft een stuk minder credits. En natuurlijk komt dat ergens vandaan en heeft dat zo zijn redenen. En natuurlijk vind ik ook dat de veiligheid van kinderen voorop moet staan. Maar ik denk ook dat we allemaal vanuit ons eigen situatie dingen invullen die we niet lezen. En dat is ook heel normaal, maar geldt voor beide kanten. 

Ik heb geen enkel probleem met mensen die een andere mening hebben, maar kom dan wel met een echte oplossing. Een dergelijke hond kan je niet dumpen in het asiel, dat is geen oplossing, maar het verschuiven van het probleem. Zo'n hond heeft namelijk geen enkele kans in een asiel, die gaat in de betonbak wegkwijnen (en laat ik daarvan al te veel voorbeelden van gezien hebben).

Een GT zal er niet voor gaan zorgen dat de hond minder lang alleen is, hoogstens dat de eigenaar de hond beter kan lezen. Een GT veranderd geen honden gedrag, hij/zij geeft je tools om zaken voor te zijn en/of in te zien. Geeft dus geen verandering in de situatie zoals ie nu is. Hij kan karakter van de hond niet wijzigen, hoogstens onderdrukken (zoals die CM Wannabees).

Het "ras" van de betreffende hond is voor mij niet bepalend. Ik vind dat elke hond die een mens uit het "niets" bijt, geen bestaansrecht heeft. 150.000 bijtincidenten per jaar minimaal, waarvan de trend lijkt dat het aantal alleen maar verder toeneemt. Zal ik je zeggen hoe dat komt? Of wil je het antwoord niet. Dat het hier gaat om een kruising uit de groep waar ik van hou, maakt dat ik inhoudelijk weet dat ze een serieuze karakterfout heeft, die niet past bij het uiterlijk wat ze heeft. We weten allemaal hoe die groep momenteel onder de loep genomen word, daarom is het noodzaak, hier iets mee te moeten doen. Let wel ik zeg iets, niet per definitie de spuit (al heeft dat wel mijn voorkeur).

Ik herken zijn verhaal omdat ik dezelfde zorgen/hoofdpijn enz heb gehad. Ik weet hoe het is om kinderen te hebben en een onbetrouwbare hond te hebben en vooral wat de impact is op je sociale leven. Ik lees reacties van mensen hier, die werkelijk geen enkel idee hebben wat het inhoud en met kwakzalvers/halve oplossingen of commentaar aankomen, ja die irriteren me, klopt! Maar ik begrijp ze wel, want als je nooit in zo'n situatie heb gezeten is het zo goed als onmogelijk je in degene te verplaatsen.

Waar ik echter totaal geen begrip voor kan en wil opbrengen is geleuter van mensen die het topic maar half lezen, zelf dingen gaan invullen die al anders beschreven zijn, dan post je om te posten, niet om iets zinnigs mee te geven aan TS.

Ik zal hierna wel uitloggen, pagina's geneuzel, maar TS is nog geen minimeter verder.

Invullen op basis van onze eigen ervaringen doen we allemaal. Jij net zo goed. En geschreven woorden kan iedereen daardoor anders opvatten. Welkom op het internet. Ik denk ook niet dat je van een forum concrete oplossingen kunt verwachten. dat zou echt via een andere weg moeten. In de gevallen die ik ken keek een GT, een fokker en een dierenarts mee pas toen werd er een beslissing genomen. Lijkt mij ook de meest eerlijke en objectieve weg. Online oordelen dat zo'n hond afgespoten moet worden gaat in mijn ogen veel te kort door de bocht. Let wel dit is een mening, geen feit. En ik respecteer dat jij die mening niet deelt. 

Bovenstaande was ingevuld op basis van NIET lezen, want alles waar ze op doelde stond al beschreven in het topic, dus niet ervaringen invullen, maar simpelweg roepen in de ruimte zonder naja ik val in herhaling.

Ik kan je diverse forums geven, waar over een dergelijke hond geen enkele discussie is. Liefhebbers van het ras en al helemaal fokkers van dit ras, zullen je allemaal precies hetzelfde antwoord geven. Mens agressie is een doodzonde en er is maar 1 oplossing. Geen eindeloos geblaat in de ruimte, geen furmommy's, geen GT en ga zo maar door. Dat men hier zo is, veroorzaakt mede de kranten berichten. Men gaat veel te lang zoeken naar een oplossing voor een hond die niet in deze maatschappij hoort.

Mijn mening is wel eens gevraagd door instanties over dit soort vraagstukken en ik ben daar heel erg helder in. Typische is dan weer dat mijn mening altijd overeenkwam met de tester, want laten we wel fair zijn, neem de MAG af bij deze hond en je weet wat je te doen staat. Alleen hier op dit forum, moet je eerst je eigen verantwoorden, bakken geld over de balk mikken, een ander opzadelen met je probleem, voordat de enige juiste beslissing genomen moet worden.

Maar goed wacht gewoon lekker af totdat ie een kind of mens toegetakeld heeft, maanden in een Laser asiel met vangstokken word behandeld om afgespoten te worden. Top idee!

Dat is de realiteit, geen frustratie.

Het beheerst je leven, en daarmee niet alleen dat van jou, maar ook dat van je omgeving. 

Een hond heeft geen enkele reden om te bijten hier in huis. Ik behandel mijn hond met respect, en uit jouw verhaal blijkt dat jij dat ook doet. En toch ziet jouw hond reden om iemand aan te vliegen. We kunnen hier allerlei redenen gaan bedenken waarom die hond dit gedaan kan hebben, maar in mijn ogen heeft die hond geen enkel recht om dit te doen. Het is beslist niet de bedoeling dat de hele omgeving op zijn tenen gaat lopen, omdat je een soort tijdbom in huis hebt. "Een sociaal leven hoeft zich niet in je huis af te spelen" las ik al ergens. Pardon? Het is jouw huis! Op het moment dat wij (en kinderen!!!) ons niet eens veilig kunnen voelen in ons eigen huis, en we constant op onze hoede moete zijn, dan is het toch echt einde verhaal. Rekening houden met je hond is OK, je best doen om het niet te laten escaleren is OK, maar er is helemaal niets voorgevallen waardoor de hond een reden had om iemand te willen pakken. Ik moet er niet aan denken om een hond in huis te hebben van een dergelijk formaat en kaliber -en die heb ik-, die zich zo gevaarlijk zou gedragen. Je zegt het zelf al: je bent als de dood dat een kindje toch bij de hond weet te komen. Dat zegt voor mij absoluut genoeg. 

Ik weet dat het moeilijk is. Ik ben er helemaal kapot van geweest toen onze eerste bull doodging, en dat ben ik nog steeds, dus ik weet ook dat inslapen echt niet is wat je zomaar doet, maar ik vind het in dit geval prima te verantwoorden.  Soms zul je zo'n keuze moeten maken uit liefde voor de hond en omgeving, omdat niet meer gaat. Of je nu een hond inslaapt omdat hij ziek is, of omdat hij ziek gedrag vertoont dat een gevaar vormt voor de omgeving...  Men heeft vaak alleen meer moeite met het tweede. Meestal gaan 'we' pas over tot inslapen als de hond 15 jaar is en zijn eigen mand bevuilt en kapot is van de artrose, óf wanneer de hond iemand of een soortgenoot ernstig heeft toegetakeld. In beide gevallen laat ik het niet zover komen. We weten helaas allemaal wat er gebeurt met een dergelijke hond als er aangifte wordt gedaan. Die wordt in beslag genomen, verdwijnt in een kennel waar de eigenaar de locatie niet van mag weten, gaat na een paar maanden door naar een test die hij toch niet haalt en wordt dan alsnog afgemaakt. Dat wil niemand.

Dus ja, ik ga met Mick mee. Herplaatsen, bij wie? Staffordkruising die meerdere mensen heeft gebeten. Wie brandt daar zijn vingers aan? Ik weet dat het bot overkomt, maar het is zo. Hoeveel staffordmixen die helemaal niets op hun kerfstok hebben, zitten er al niet jaren in een asiel? Tel daar nog maar een aantal jaar bij op, als de hond wél al iets gedaan heeft. Een hond die altijd binnen heeft geleefd zijn leven laten slijten in een buitenkennel zou voor mij ook geen optie zijn. 

Ik weiger door jullie in de hoek geduwd worden dat ik het ok vind dat deze hond bijt. Dat is niet zo en dat is ook helemaal niet wat ik zeg. Ik zeg alleen dat je een hond niet online te dood kunt veroordelen. Ik neem toch aan dat Mick toen hij voor deze keuze stond ook geen poll heeft geopend op een forum. Zo'n keuze neem je zelf en zo'n keuze neem je doordacht. En het liefst laat je iemand objectief meekijken. Als we als maatschappij die honden geen enkele kans gaan geven kunnen we ze beter niet geboren laten worden. Kies dan voor een verbod van het kruisen van bepaalde rassen (ben ik overigens helemaal voor). Kortom mijn mening wijkt helemaal niet verschrikkelijk af van die van jullie, ik ben alleen iets genuanceerder. Ik zie namelijk ook de foto's van de hond. Met de hond van mijn buren kon je dit soort foto's uberhaupt niet eens maken. Daarbij ben ik dus zo'n gek die een herplaatser in huis nam nadat hij twee kinderen had gebeten. Overigens heeft ze bij mij nooit iets heeft gedaan. Puur omdat ik wel de signalen zag en op tijd ingreep. En de tijd had om haar goed te begeleiden. En nee dit was geen stafford kruising maar een herder. En dat maakt het dan vast weer een heel ander verhaal.