" Het is fijn dat een hond goed goed luistert maar....daar komt het. Ik vond Tosca zo geweldig omdat ze een eigenzinnig ding was,
als ik zit zei,dan keek ze mij aan met een blik ,van je bent zeker betoeterd. Als ik zei kom,dan kwam ze maar op haar eigen tempo niet op die van mij....zo een hond had ik nog nooit gehad en uiteindelijk luisterde ze ook als het nodig was.
Ik mocht op haar buik kriebelen als het haar zinden en als ik stopte was ze geen vriendjes meer omdat ze haar zin niet kreeg en ging ergens anders liggen met haar kont naar mij toe.
Snoepjes daar moest ik niet mee aankomen,die liet zich niet omkopen,eerst haar eigen ding doen.
Die had een karaktertje en wat kon ik daarvan genieten,nooit geen saai moment met haar gehad,tot de laatste dag van haar leven kon ik om haar streken lachen.
Yo perfect is zo saai....ik hoop dat je net zoveel kan lachen om Sam als ik om Tosca,soms niet op het moment zelf maar achteraf,ik kan een boek schrijven over haar. "
Haha dat doet me zo aan Faro denken, als hij moest komen dan moest hij eerst nog tegen een boom aan piesen, en dan kwam hij op zijn dooie gemakkie, wachten deed hij wel heel goed, of ging heeeel langzaam lopen als hij niet wilde wachten.
Faro was ook een eigenwijze hond, dat zit wel in de Podenco hoor.. zelf denken....
Faro tekkelde je als je voorbij liep, heeej aaien en wel nu!! die grote poot gebruikte hij als een hand, hij hield je been gewoon vast, Sam doet dat ook al een beetje, zou het een Podencoding zijn.
Het is trouwens niet vervelend hoor, je kan ook gewoon doorlopen, maar ik kon bij Faro nooit weigeren, oke bijna nooit..
Toch heb ik het idee dat Sam anders is, ik hoop dat hij van allebei wat heeft.
Wat ik echt belangrijk vind dat als ik roep kom hier, dat ze dat dan doen, bij gevaar, loslopende honden waarvan ik weet, dat gaat niet goed, maar ja Faro regelde zijn zaakjes zelf wel hoor.
Sam is nu heel anders, maar hij is ook nog zo jong, een hond benaderen deed Faro netjes met een boogje, Sam ziet een bekende en staat gewoon neus aan neus, recht er op af, heel onbeleefd, tja dat kan ik niet leren, dit gebeurd nu alleen bij honden die hij kent en wat heel goed gaat hoor, onbekende honden mag hij niet snuffelen, maar doorlopen.
Ik wil ook geen perfecte hond, maar in sommige situaties vind ik het zeker handig dat hij niet in gevaar is en dat hij dan komt, of wacht, heel handig met passeren bij een hond die niet met anderen kan, gewoon even wachten.
En..hij mag niet trekken vanwege mijn nekhernia's, maar dat doet hij al zo goed, hij mag vooruit lopen, hoeft niet naast, behalve op de drukke dijk, en dat gaat vanzelf.
Voor nu maakt hij me soms keihard aan het lachen, ook als hij ondeugend is, dan moet ik uh of nee zeggen, maar tjonge wat is hij grappig soms, blij ei.