" Ik denk ook Heidi, dat heel veel mensen dit soort winters niet meegemaakt hebben.
Vroeger waren de winters koud, lag er dik ijs en sneeuw. Wellicht kunnen alleen de 55 plussers daarover meepraten. Want die strenge winters waren al gauw verleden tijd. "
Nou ja. Ik woon hier nu 6 of 7 jaar ongeveer.. Er is een winter geweest dat ik in dit huis woonde waarin ik de slaapkamers even met de gevelkachels moest verwarmen voor we naar bed gingen. Dat er nachten waren dat we met z'n drieën in één slaapkamer (waar de wind niet op stond) sliepen om het zo warm mogelijk te houden. En dat de waterleidingen in mijn badkamer stijf bevroren waren. Die winter hadden we nachten van -20 graden. En nee, geen 'gevoelstempratuur' maar gewoon glasharde Celsius.
Toen werkte ik ook nog ver weg. Daar twee winters gehad dat klanten en cliënten die in de wijk woonden wegbleven vanwege de dikke en langdurige sneeuw terwijl ik dus 78 km naar mijn werk was getuft. Sollicitanten die hun sollicitatiegesprek afbelden vanwege de sneeuwval.
Daarna werkte ik wat dichterbij (zo'n 30 km) en heb ik één keer afgebeld omdat het gewoon niet te doen was met de sneeuw. Ik draaide de provinciale weg op, waar ik met veel moeite en glijwerk was gekomen, en ik zag voor me zo'n 5 auto's aan het tollen en zo'n 30 auto's in de berm staan die daar blijkbaar ingegleden waren. Toen ben ik maar omgedraaid en naar huis gegaan.
Vlak voor ik naar dit huis verhuisde hadden we een winter waarin ik meerdere keren de kinderen naar school heb gebracht terwijl de weg spekglad was door een dikke laag ijzel. In die woning (6 jaar) heb ik meerdere malen problemen gehad om van de parkeerplaats te komen om naar mijn werk te gaan omdat daar niet gestrooid en geveegd werd.
Ik denk dat het dus allemaal wel meevalt met die zachte winters van nu en die strenge winters van vroeger.
We herinneren ons van vroeger de dagen dat wij sleetje gingen rijden en schaatsen op de kasteelgracht. Dat waren dagen, niet de gehele winter of weken aaneen. Die dagen hebben we nu ook nog. De keren dat de uiterwaarde onderliep en dan bevroor waren ook toen echt bijzondere momenten die maar zelden voor kwamen, eens in de 20 jaar of zo.
De dag dat ik geboren werd lag ook alle verkeer stil door hevige sneeuwval. Maar als tiener, twintiger en dertiger heb ik ook een keer zo'n verjaardag gehad zonder visite door heftige sneeuwval.
Vroeger kenden we het begrip 'gevoelstempratuur' ook niet. Ik vind dat ook een beetje onzinnig. Als ik in het bosje achter het huis loop voelt het echt niet extreem koud. Ga ik het bos in dan valt het ook wel mee. Maar op de heide, in de volle wind is het koud ja. Moet je dan voor ieder plekje een gevoelstempratuur vaststellen? Nee, ze noemen de gevoelstempratuur van de heide en de mensen in de bebouwde kom schieten volledig in de stress. Trouwens een tip: Doe een regenjas aan over je jas heen. Die is winddicht en je hebt veel minder last van die 'gevoelstempratuur'.
Een mooie ook nog: Wij hadden vroeger toen ik nog klein was, wintergroenten in de tuin staan. Daar moest eerst de nachtvorst overheen voor we die konden oogsten. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn moeder ieder jaar weer klaagde dat die nachtvorst zo lang uitbleef. Soms wel tot begin januari!
Reageren
, zit nog net onder de vijftig. Maar de winters in de jaren '70 en '80 waren bokkoud hoor. Daar hoef je nog geen 55+ voor te zijn. Maar inderdaad, er zitten hier ook de nodige 20ers en 30ers. 
. Nog geen strenge winter meegemaakt haha.
