Ik ben blij dat de hond terug mag en mag blijven leven.
Ik neem alleen het eventuele trauma wat de kinderen hebben kunnen oplopen wel serieus.
Of je nu wel of niet denkt in termen als 'je kan niet angst oproepende dingen blijven mijden' is als je een trauma oploopt echt anders. Het gaat niet om wel of niet willen het gaat om een blind paniek gevoel.
Als ik naar mezelf kijk...Mila heeft zelf tot nu toe nooit een slechte ervaring gehad met een "type vechthond" (of kon ik net voorkomen) ,maar op het moment dat ik erbij ben geweest dat 3/4 honden met z'n allen blijven terug komen en duiken op 1 andere hond en je zelf gaat helpen om de boel uit elkaar te krijgen dan zeg ik je dát maakt grote indruk!!
Mila en ik hebben voor zo'n incident minimaal 200 keer een goede ervaring gehad met dit "type ras"...en dan 1 incident, maakt dat ik mijn hond nooit meer los laat met dat type hond, ook omdat de mens er achter stomweg nooit lijkt te weten of de hond nu wel/niet lekker gaat met andere honden.
En het eerste jaar schiet je in de stress als je er 1 los ziet lopen!!
En laatst zo'n type hond op een losloopveld...voor ons loopt een jongen die gooit zijn hond al los nog voor hij weet wat er op het losloopveld staat en pats..het teefje werd direct gegrepen door de reu....Ik ging met dikke maagkrampen naar huis,nadat we weer gingen helpen..en met het uitlaten van Mila in de avond rond 00:00u liep er iemand in de buurt met een grote hond los...en kwam mij kant op...ik direct overgestoken met een bonzend hart,hopende dat de hond niet naar ons toe zou komen...dát is wat een traumatisch incident met je doet,het pakt je of je nu wil of niet.
Dus als er nu kinderen bang zijn om naar school te gaan,omdat het daar nu eenmaal is gebeurt dan begrijp ik dat heel goed en zou ik als school er echt iets mee gaan doen.