Ja ik kan me goed voorstellen dat deze vragen door je hoofd blijven spoken. Wat als...
Helaas zul je hier nooit achter komen dus misschien moet je toch proberen jezelf niet langer te kwellen en dit achter je te laten. Aan jou heeft het in ieder geval niet gelegen want jij hebt alleen maar het beste voor Sita gewild. Het stukje dat je me doorstuurde verwoordt het ook heel mooi: Laat die nare herinneringen achter je en haal je hondje weer 'terug' door te denken aan alle mooie, fijne momenten. Daar doe je haar vast een groot plezier mee!