" En zo is dat. Iedereen vindt het doodnormaal om te stellen dat 'the eye' nu eenmaal bij de Border Collie hoort, want het is tenslotte 'een schapendrijver'. Vervelend, ongewenst drijfgedrag wordt dan ook direct aan het ras gekoppeld; Dat is nu eenmaal een probleem van de Border Collie..
Boven: Pup van 5 maanden toont haar aangeboren drijfinstinct en 'the eye'.
Maar dat bepaalde rassen 'vechthonden' zijn die gefokt zijn op het vechten met andere honden en dat hond-intolerantie en verwoestende beten zonder voorafgaande waarschuwingen dus gewoon bij dat ras horen, mag niet gezegd worden. Dan opeens is dat geen raskenmerk en moet je ze vooral als individu bezien. "
Het zit iets anders in elkaar.
Sommige borders hebben the eye, maar niet allemaal, ze zijn geen aangeboren schapendrijvers. Ze hebben aanleg, maar lang niet allemaal.
Geen één hond, wordt als schapendrijver, jachthond, vechthond, sleede hond, ipo hond, blindegeleide hond of wat dan ook geboren.
Ze worden geboren met bepaalde aanleg, bepaalde eigenschappen en die maken, dat ze geschikt zijn, voor een bepaalde functie, of meerdere functies.
Behalve de aanleg, is er ook een omgevings prikkel nodig.
Een hond wordt gevormd door nurture en nature.
Als een border nooit een schaap te zien krijgt, wordt hij geen schapendrijver.
Vechthonden, hebben als aangeboren eigenschap, dat ze een hoge pijngrens hebben, dat ze een enorme wil hebben, dat ze heel makkelijk op te fokken zijn en ze zijn heel erg loyaal aan de eigenaar.
Daarom ook heel geschikte boerderij honden vroeger.
Ze letten heel erg goed op je gezin, passen op je vee, zijn voor niets en niemand bang.
Die eigenschap, maakt dat ze ook heel goed inzetbaar zijn als vechthonden.
In de tijd van de Romijnen, vochten de Molossers, de originele vechthonden, mee.
Ook waren er toen gevechten met Molossers, tegen leeuwen in de arena, voor de lol, ze kenden geen angst.
Het hond intolerante, dat is eigenlijk voor een groot deel, hond-eigen.
Ongeacht het ras.
Kijk eens om je heen, hieveel honden helemaal niets met andere honden hebben, of willen.
Pups en jonge vinden nog alles en iedereen leuk, eenmaal volwassen, heeft dat geen functie meer, dan is alleen de eigen sociale groep belangrijk.
De meeste honden, hebben helemaal geen zin meer in al die vreemde honden. Die mogen gewoon van de aardbodem verdwijnen.
Omdat de „vechthonden" snel getriggert kunnen zijn, zelfstandig kunnen werken en beslissingen nemen, omdat ze veel te vaak in situaties komen, wat ze niet prettig vinden, geconfronteerd worden met vreemde honden, bestaat er een kans, dat ze dat eens zat zijn en dat laten ze weten ook.
Sommige honden zijn groot en heel sterk en die kunnen idd meer schade toebrengen hebben.
Maar genoeg niet vechthonden, die voor hele zware bijtincidenten, zo niet dodelijke slachtoffers zorgen.
Elke hond heeft tanden en elke hond heeft zijn grens voor hij fysiek gaat worden.
Tot nu nog geen één onderzoek, die kan aantonen, dat de HR honden, voor meer schade zorgen.
Het zal verplicht moeten worden om alle bijtincidenten te melden. Ze zullen alle bijtincidenten moeten gaan registreren, maar ook dna af gaan nemen, als het ras niet bekend is en onderzoeken of er een fysiek probleem bij de hond was.
Ze zullen naar de gehele toedracht moeten gaan kijken.
Weet zeker, dat je dan een heel ander beeld gaat krijgen.
Denk vooral ook dat de opvoedmethode en (sorry voor deze opmerking) het niveau van de eigenaar, van invloed zullen blijken te zijn.