Even een vraagje..
Ik ben nu een week aan het oppassen op de hond van mijn oom/buurman. Hele lieve stabij teef van 1.5
Met de opvoeding was ik nooit eens, werd vanaf 8 weken buiten in een zelf van hout getimmerd hok gezet om te slapen ( was toen nog koud) en loopt overdag gewoon bij ons in de kas/ bedrijf erf zeg maar. Nou is ze helemaal niet goed opgevoedt. Hoe erg het was wist ik niet want ze was altijd bij het bedrijf, dat kent ze en is ze oké.
Nu in huis... is echt voor alles en iedereen bang, hebben het koeien kleed moeten opbergen want is ze doodsbang voor lag te trillen onder de tafel. Elk persoon die binnenkomt rent ze doodsbang naar me toe en blaft. Ze had al tandplak zag ik dus gaf haar zo'n kauwstrip. Nou doodsbang dat beest, nooit iets van een bot gehad ze denkt dat het een moordwapen is en was weer niet onder de tafel vandaan te krijgen tot ik het weer opbergde. Aan de riem kent ze ook niet dus is een drama met uitlaten. Elk geluidje blaffen/ grommen en weer bang naar me toe rennen. Slapen wil ze alleen naast diva, ze is altijd fysiek gecorrigeerd, heel zielig want als ik roep nee, en of ik loop iets wat dreigend naar haar toe ligt ze gelijk doodsbang op haar rug, ook als je alleen al je hand heft. Dus als ik wil aaien nooit snel enthousiast naar haar toe. Ik vind het echt onwijs zielig maar is mijn hond niet en heb haar nog maar een paar dagen. Tis wel echt een schat van een beest hoor, maar wordt verder ook nooit ingeënt of iets dergelijks, ontworpen en ontvlooien heb ik er gelukkig nog wel in gekregen aangezien ze ook x vlooien en wormen had en mijn hond is overdag veel met haar, ik ben een beetje radeloos.. vind het zo sneu maar ook lastig. Merk deze week pas hoe erg het met haar gesteld is. Een gesprek hierover voeren met mijn oom heeft sws geen zin al vaker geprobeerd zelfs samen met de eigenaar van de hondenschool waar hij nog wel heen ging met puppycursus. Hij is erg ouderwets en wil alles op zijn manier doen... pff lastig..




Reageren







