Ik was er 33 toen ik een hond vond, die ik mocht houden .....
Ik had wel al eens vaker een hond (of kat) gevonden , maar deze heb ik altijd naar het asiel gebracht , of rechtstreeks naar de eigenaar.
Maar 17 jaar geleden liep er een mechelse herder & een klein zwart hondje hier te zwerven.
Dierenambulances gebeld , de 'Blacky' was zó gevangen.
De herder niet ....
De dag erna was de herder er weer , dus ik weer opgebeld , antwoord ; "Er word zoveel gebeld voor deze hond , maar als wij ter plekke komen , is ze weg ...., kun U haar niet voeren , en dan komen we haar dan ophalen ?"
Ik heb haar 1 paar dagen gevoerd , en een slipketting om kunnen doen.
Dierenambulances gebeld , en ze kwamen er aan.
Het was op Hemelvaart , dus het duurde ff .....(ruim 1 uur) , en ik kreeg het behoorlijk koud , dus ben ik met de hond naar binnen gegaan.
Springt ze me meteen op schoot als ik ga zitten !!!
(Zó lief)
Toen de ambulance medewerkers de hond (met een vangstok !!!) over wilde nemen , schoot deze naar boven , en plofte op bed neer.
Ik zei ; "Wat zielig dat ze nu in een hok int asiel moet."
Waarop hun antwoord was ; "U mag de hond ook houden , totdat zich de eigenaar meld."
Dat heb ik toen gedaan , en een eigenaar heeft zich nooit gemeld.
De herder was een vrouwtje van 1,5 jaar.
Ik heb haar laten steriliseren , en wij hebben haar nog 10 jaar gehad.
Door tumoren in haar longen heb ik haar moeten laten inslapen.
Voor ons als gezin een geweldige hond , maar naar vreemd mensen & honden een ramp ....
;)