Naar andere honden willen

Hoi!

 
Benji is nu 9 maanden en ik kan het maar niet winnen van zijn enthousiasme naar andere honden toe. Hij moet en zal ernaar toe gaan. Ik krijg het er niet uit, ik ben niet leuk genoeg, wat ik ook probeer. Het begint me nu wel redelijk te frustreren. 

Ik weet dat Labradors van nature erg enthousiast zijn maar ik zou het graag toch onder de knie willen krijgen. Hij wordt nu groot, zwaar en sterk. Het zou fijn zijn als hij dan gewoon naar me zou kunnen luisteren ongeacht de situatie.

Aan de lijn loopt hij goed mee, totdat hij een hond spot. Dan gaat hij zich fixeren en wilt hij er zo snel mogelijk heen om te spelen. Ik heb met lekkere dingen om zijn hoofd gezwaaid(hij trok zelfs zijn hoofd ervan weg alsof hij wilde zeggen van: ga nou is weg. Hahaha), enthousiast gedaan, speeltjes voor zijn neus gehouden.

Proberen voor te zijn heb ik ook geprobeerd maar zodra hij de hond ziet of ruikt dan is het contact alsnog weg.

Ook heb ik geprobeerd om de andere kant op te lopen of een omweg te maken, maar dit gaat heel moeilijk omdat er enorm veel honden in mijn omgeving wonen. Ook gaat hij er lekker relaxed bij liggen totdat de andere hond genaderd is of weg is waardoor ik hem ook niet mee kan trekken. Meestal houd ik hem gewoon kort totdat de andere hond de andere kant op loopt, en dan springt zijn aandacht meestal wel weer terug.

Met het loslopen is het eigenlijk nog vervelender omdat het gevaarlijk kan zijn. Ik loop graag met hem los op het losloopveldje en paadje, en als er geen andere hond is, dan gaat het echt prima. Hij komt als ik roep, volgt etc. Maar zodra hij een andere hond ziet, is hij weg. Hij krijgt tunnelvisie. Ik besta dan niet meer.

Het is soms zelfs zo dat hij in een roedel aan het spelen is en er een andere nieuwe hond voorbij komt, dan loopt hij met hem mee en ik besta niet meer, hij verdwijnt rustig in de verte. Mezelf verstoppen heeft dan ook geen nut.  Ik kan met geen mogelijkheid zijn aandacht te pakken krijgen op dit soort momenten. Dan moet ik hem gaan halen en aan de riem doen. Ook volgt hij wel eens honden het fietspad over, 1 keer vlak langs een scooter. Door deze situatie ben ik heel voorzichtig geworden met het loslaten.

Af en toe oefen ik met kip, zijn lievelingseten. Dan roep ik hem vanuit de roedel en beloon hem enthousiast als hij komt. Dat gaat altijd wel goed, maar de volgende dag bij een nieuwe hond is hij het alweer vergeten.

Hij heeft op cursusen gezeten, hij kan luisteren, want hij doet dit perfect zonder afleiding. Volgen, vrij, aan de voet.  

Is het een kwestie van volhouden? Komt het omdat hij jong is? Benji is onze eerste hond dus ik kan het ook nergens mee vergelijken. 

Ja het is een kwestie van volhouden, hier ook een jonge stuiterbal, luisterd perfect, behalve.............juist, als ze een andere hond ziet... volhouden, en jij moet het eerder zien dan je hond, draai je om en vervolg je weg, soms lukt het en soms lukt het niet, niet gefrustreerd raken, ik heb het ook.....heeft je hond een favoriet speeltje ? Neem dat mee, probeer dat uit, of die op dat moment het graag wil hebben, speel met je hond daar mee ondanks dat je hond aan de lijn zit, laat je niet ontmoedigen, heus het wordt minder.....

Vind het al heel knap dat je de hond met wat lekkers uit spelende honden kan halen.....beloon en geef weer de vrijheid zo bemerkt je hond dat als die komt wat lekkers krijgt en toch weer mag gaan......bemerk je dat de hond met een ander echt meegaat, grijp dan wat eerder in, niet de bedoeling dat jij achter je hond aan moet rennen......nog een advies, loslaten waar het echt veilig is....niet veilig dan ergens anders heen gaan.

Echt volhouden..

Judah word over een maand anderhalf en ik kan andere honden ook nog niet passeren.

Eerder werd hij gek als aan de andere kant van de weg of andere kant van de sloot of hetzelfde pad maar nog heel veel weg een hond liep.. iedere hond wou hij  als een gek naartoe om te spelen. 

Heel veel honden ook hier maar toch iedereen ontwijken vaak heel moeilijk heb vaak echt moeten rennen en nog wel eens om te zorgen dat ik ze kon ontwijken en nog iedere dag is het lastig.. ga altijd op tijden dat het t rustigste is. 

Maar sinds een aantal maanden merk ik heel veel verschil.. dacht eerst dat Judah niet lekker was een hond aan de andere kant van de sloot en hij keek niet eens. 

Tot dat hij dat bleef doen..

Ik kan ze nog lang niet passeren maar kom al behoorlijk dichtbij zonder dat hij er heen wil hij kijkt een keer en loopt zo weer door. 

Honden naast de fiets zijn nog wel steeds te leuk en een paar honden in de buurt dan hou ik de afstand nog iets groter.. doordat hij heel graag met ze wil spelen.. 

Had ook vaak momenten dat ik dacht dat het nooit minder zou worden en voor altijd minimaal 15 meter om honden heen zou moeten maar zo trots dat het nu al zo goed gaat en ik al zo dichtbij kan komen met hem.. 

Ik hoop dat als ik zo doorga ik ze uiteindelijk kan passeren zonder getrek. 

Verder geen tips voor je.. wou je alleen mijn verhaal vertellen.. ook niet voor het loslopen daar nooit geen problemen mee gehad met Judah.. 

Maar je zal nog wel heel veel goede tips krijgen ..

Succes.

Even een kickje, ik volg ook graag voor wat tips. Vooral als hij aan de lijn zit. Als hij los loopt kan ik hem meestal gemakkelijk roepen als ze nog niet aan het spelen zijn (denk omdat hij het nog wat spannend vind en liever mijn veiligheid bij zich heeft?) Maar aan de lijn... pfft 

Ik ga het toch zeggen. Omdraaien en de andere kant op lopen. Je hoeft maar een paar stappen terug te lopen, en dan kan je het weer proberen. Als je hond gaat trekken ga je gewoon de andere kant op, want je hond moet nog leren dat als hij trekt, hij niet daar naartoe mag. Hij mag alleen snuffelen als hij met een slappe lijn loopt, anders niet. Misschien kan je dat eerst oefenen met iemand die je kent, dat diegene stil blijft staan met de hond. Het heeft bij Java heel erg geholpen, die trok ook als een gek naar andere honden, of ging ook liggen. Nu draagt Java een tuig, dus als die ging liggen kon ik die gewoon overeind tillen. Nu met 10 maanden is dat al enorm minder.

Met het loslopen moet je hem eigenlijk voor proberen te zijn, en hem aanlijnen als je een hond ziet.

 Ja het is echt een kwestie van volhouden én ook vooral niet meer de kans geven om de fout in te gaan...dus ik zou kiezen voor minimaal 2/3 maandjes aan de lange lijn uitlaten,zodat het gedrag niet verder inslijt.Hoe meer successen hij behaalt, hoe meer hij dit gedrag zal herhalen.

En wat je moet volhouden is het stil staan en wachten tot hij weer met jou contact maakt..al sta je er 5 minuten op  te wachten.

Zodra hij jou weer aankijkt,dírect belonen met een vrolijke 'goed zo' en wat lekkers,snel.

Hoe vaker je dit zo herhaalt, hoe sneller hij dit door zal krijgen, je zal alleen de eerste 10-20 keer flink geduld moeten hebben.

Ook vanwege zijn leeftijd hoor, hij zit ook nog in de pubertijd, alles in zijn lichaam maakt veranderingen door, waardoor hij ook niet kán luisteren (als je staat te roepen), gewoon lekker met geduld volhouden tot hij weer contact maakt met jou en dan flink belonen. Dan gaat hij het vlot leren.

Hoe herkenbaar helaas... Haha. Al moet ik zeggen dat mijn hond wel een goed gevoel heeft en ook heeft leren luisteren. Vaak zie ik zelf wel of het een hond is die wil spelen of niet. Zo niet roep ik; kom doorlopen. Dat doet hij nu ook braaf want menig keer krijgt hij anders toch een snauw. En als het een hond is die wel wil spelen zeg ik; toe maar en loop ik vaak met dat baasje een stukje mee of blijven we even staan. Roep hem daarna bij me lijn hem even aan (of als dat niet lukt roep ik die andere hond of vraag dat baasje of die z'n hond even wil roepen) en doe hem later weer los. Want met mij weer meelopen als er een andere hond is die wil spelen kan ik vergeten.. spelen is veeeeeel leuker... 

wat hier helpt als hij netjes aan de lijn moet lopen met veel afleiding zoals andere honden is focus oefeningen. Begin makkelijk in een omgeving zonder al te veel prikkels en vraag focus van je hond door hem voor je te laten zitten en je aan te laten kijken. Verzin hier een commando bij. Hier is dat focus, hoe verrassend . Beloon in het begin met korte momenten. Bouw dit uit en doe dit ook steeds meer in een omgeving met meer prikkels. Uiteindelijk ook als je een andere hond ziet. Zo heb ik mijn hond geleerd dat hij focus op mij moet houden als ik dat vraag. Ook met andere honden en veel prikkels. En oh wat is dit moeilijk maar goed voor de zelfbeheersing. Een boxer kan net als een labrador zo een lekkere stuiterbal zijn en dat begeleid je in mijn ogen in goede banen door zelfbeheersing aan te leren. 

Oja en mensen kijken je wel raar aan als jij daar met je hond staat op een druk punt al zeggend focus en een hondensnoepje voor je neus houdt zodat de hond je strak aan blijft kijken.. Haha. Kan mij niet schelen.... want ik merk echt dat hij daardoor ook rust krijgt in z'n kop als hij dus focus houdt. 

Hier precies hetzelfde. Alleen een kleiner hondje dat ik aan de lijn wel kan houden. Maar los ben ik hem kwijt zodra ik een andere hond tegen kom. Kan ik hem weer gaan halen....  en dan moet ik echt m'n best doen om hem te pakken te krijgen. Hij is vliegensvlug. Voel me af en toe echt een sukkel. 

Ik volg dus even voor tips. Want nu doe ik hem maar helemaal niet meer los en loop ik zo goed mogelijk door als ik andere honden zie. Niet gezellig.... 

Blijven werken en trainen met je hond zeker als ze in de pubertijd zijn versterkt de hond/baas relatie.

Zeer herkenbaar... hier een herplaatser labrador x beagle kruising met behoorlijk wat eigenwijs beagle karakter. 

Toen ze 2.5 jaar oud was kwam ze bij ons wonen. 

Puk wil altijd naar alles en iedereen toe. Ze kan dan ook flink gaan trekken. Ook hier heel lang bezig geweest met omdraaien, weglopen, afleiden etc. Het werkt niet! Zoals je ook omschreef.. je kan met het lekkerste eten staan zwaaien en bij wijze van spreken een hele circusact voor haar neus staan opvoeren om af te leiden maar dan doet Puk er alsnog alles aan om langs me heen te kijken en de focus op de hond/mens te houden. 

Na lang oefenen en strijden om Puk normaal naast me te hebben lopen in deze gevallen heb ik het opgegeven... het is een beagle en als die iets niet willen dan gebeurd het ook gewoon niet. Je kan dan beter de strijd opgeven en een manier zoeken om tóch je doel te bereiken die voor baas en hond werkt.

Ik heb best lang vergaderd met mezelf hierover...

En toen kwam ik tot de conclusie dat ik het niet vervelend vond dat Puk contact wou maken met honden/mensen maar dat ik de weg naar die honden/mensen toe gewoon héél vervelend vond.

We hebben de regel dat er eigenlijk niet uitgebreid gespeelt wordt aan de riem. Maar honden begroeten en met mensen knuffelen mag wel gewoon. Uiteraard als de tegenpartij het hier mee eens is he!! 

Puk haar doel in deze situatie was om naar die hond/mens te gaan om even gedag te zeggen. 

Wat er gebeurde was... Puk zag iemand in de verte die ze wou begroeten, volle focus erop en er niet meer uit te krijgen. Ik ging haar afleiden, omdraaien en weglopen etc. Een heel strijd want Puk moest en zou diegene begroeten wat dus niet mocht van mij en voor mij werd het er ook niet beter op want Puk luisterde nogsteeds niet. Ze bleef trekken of demonstratief als een blok beton zitten, géén beweging in te krijgen. Ik strafte zowel Puk hier mee maar ook mezelf. 

Toen ik erachter kwam dat het dus niet de begroeting is die me dwars zit maar de weg er naar toe ben ik me gaan afvragen hoe we dit konden verbeteren. 

Puk kende het commando 'volg' al, ze snapte ook dat 'rustig' betekende dat ze rustiger moest doen. 

Elke keer als ze die focus kreeg ben ik door gaan lopen. Steeds dichter naar de hond/mens toe. Elke keer dat Puk ging trekken stond ik stil. Tot ze rustig was en dan liepen we door. Elke keer als ze trok herhaalde zich dit. In het begin was het om de 2 stappen. En ze zette ook vaak zat een jank concert in. Elke keer als zij iets deed wat ik onprettig vond (trekken,janken etc) stonden we stil. Niet afleiden, niet omdraaien, niet weglopen... nee we stonden gewoon stil met 'ons doel' in zicht. Als ze kalmeerde kreeg ze als beloning dat we dichter naar de hond/mens liepen.

Ik ga niet liegen... het was een draaamaaaa in het begin. Puk werd een wilde aan de riem want we kwamen steeds dichterbij diegene waar ze zo graag heen wou. Enthousiastme nam steeds meer toe. Maar ze leerde steeds meer dat als zij rustig bleef dat ze beloond werd met wat zij graag wou... de hond/mens begroeten! 

Inmiddels zijn we zover dat ze heel goed snapt wat er verwacht word van haar. Het is een beagle en die blijft uitproberen maar ik blijf consequent. 

Ze kan het ook verzieken door te blijven trekken(waardoor we dus stil staan). Waardoor het uiteindelijk zó lang duurt voor we er zijn dat de hond/mens allang weg is.

Toen dit allemaal redelijk ging hebben we het commando 'wachten' geintroduceerd. 'Wachten' betekend gewoon stoppen op de plek waar je staat (waar dat dan ook is en wat je dan ook aan het doen bent). Dit heeft vooral heel erg geholpen bij het oversteken. Want als we moesten wachten met oversteken werd ze weer wild want 'waarom staan we stil, ik wil naar diegene toe!'. Als ik nu wacht zeg dan weet ze gewoon dat ze moet wachten, haar rust moet behouden en daarna verder gaan. 

In het begin heb ik het wachten alleen maar positief gebruikt. Wachten bij het oversteken om vervolgens naar het park te gaan (wat Puk geweldig vindt). Wachten en iets lekkers krijgen. Wachten en los van de riem mogen en vrijheid hebben. Nu kan ik wachten ook inzetten voor situaties als ze een bal pikt van een hond of afval vast heeft. Normaal rent ze daar dan mee weg. Ook kan ik wachten nu inzetten om haar uit een roedel te halen. 

Het gaat allemaal niet vlekkeloos en perfect. Maar het is wel een heel stuk verbeterd. Ik heb rust aan de riem en Puk krijgt haar beloning door naar de hond/mens toe te mogen. Beide hebben we ons doel dus bereikt. Nu moet ik wel zeggen dat Puk vaak alleen naar honden of mensen toe wil die ze kent en waarvan ze weet dat ze leuk zijn en ze een aai krijgt. Ze mag van mij naar niemand toe waarvan ik weet dat de hond/mens het niet wil! 

Soms komt het voor dat Puk tóch wil maar dan kan ze er veel sneller genoegen nemen met een 'nee'. 

Ook al heb je nu geen trek in chocolade. Vertel jezelf maar eens dat je het nóóit meer mag eten. Geloof me.. je hebt dan spontaan de hele dag trek erin. Zo werkt het bij Puk ook.

Hoe meer ik Puk iets ontzeg, hoe meer zij het juist wil. Nu krijgt ze gewoon 3 van de 4 gevallen haar zin dus neemt ze ook sneller genoegen met een 'nee'. 

Als tegenprestatie geef ik Puk soms ook gewoon haar zin... als ik een appje krijg dat me zusje uit haar werk komt terwijl wij in het park lopen (daar moet me zusje langs) dan zeg ik tegen Puk dat ze eraan komt, doe ik Puk aan de riem en rennen we samen súper enthousiast naar me zusje toe... geweldig vind Puk dat als je gewoon af en toe ook ff in haar wensen en belevingswereld mee gaat. 

We, Puk en ik, hebben gewoon een deal gesloten... we geven allebei de helft... maken het voor elkaar het gemakkelijkst. Puk is rustig aan de riem voor mij en Puk mag een hond/mens begroeten als tegenprestatie. We werken samen aan het beste resultaat voor ons beide. De ene keer gaat ze mee in mijn wensen en de andere keer mag ze ff los gaan aan de riem. Je ziet Puk groeien van dat samenwerken en vertrouwen in elkaar. 

Soms doen we een spelletje... 'rennen' 'wachten' 'rennen' 'wachten' 'rennen'.. eerst lekker rennen en gek doen en daarna abrupt stoppen en wachten. Dan weer rennen en abrupt stoppen. Als je haar daarna wat lekkers en een compliment geef zie je haar ook groeien. Ze is dan ook trots op zichzelf dat ze het wél gewoon kan en de baas trots op dr is. 

Héél lang verhaal... maar hopelijk heb je iets aan mijn ervaring. Als het onduidelijk is of als je vragen hebt, kom maar op! Je begintekst begrijp ik volkomen want Puk was ook zo! 

Nogmaals.. dit is míjn ervaring en dit werkt voor míjn hond. Maar iedere hond is anders. 

Het was een grote openbaring voor mezelf toen ik erachter kwam wát ik nu precies zo vervelend vond en dat ik het voor Puk en mezelf gewoon heel fout aanpakte doordat ik de oorzaak/het probleem ergens anders zocht. 

Met die aanpak van jou gaat Puk zitten als een blok beton en is er géén beweging in te krijgen. Gewoon níet. Met die 'ferme ruk' van jou zou ze gewoon omvallen en zou ik haar over straat moeten slepen... want opstaan en meelopen... vergeet het maar! 

Sowieso ben ik niet van die 'ferme rukken' aan de riem. 

En wat maakt het duidelijk? Dat je als baas met licht geweld je eigen zin wil afdwingen omdat je tot niks anders in staat bent?? Terwijl je hond je iets duidelijk wil maken (alles doen ze met een rede). Wat een les! 

het kan ook anders, omdraaien en dan de aandacht proberen te pakken, wil je dat niet dan rustig doorlopen en zo de aandacht proberen te pakken, rukken en trekken heeft weinig zin als een hond..wilt.

-- reactie gewijzigd door het moderator team op 22 mei om 12:09 --

Aah heel fijn al die reacties :)

Het is een enorme opluchting om te horen dat het deels aan zijn leeftijd ligt. Soms voelt het alsof er geen vooruitgang in zit, maar het is een kwestie van volhouden dus. Leuk om die ervaringen te lezen, heel herkenbaar haha.

Ik ga proberen om hem nog iets eerder voor te zijn met honden spotten en aanlijnen, en om hem de focus wat meer met een commando en lekkers aan te leren. Het is inderdaad het wegrennen (gevaarlijk) wanneer hij losloopt en aangelijnd een andere hond passeren (trekken aan de riem of juist als een blok blijven liggen) dat ik het vervelendst vind. Er zou niets aan de hand zijn als ik hem makkelijker terug kon roepen of ‘toestemming’ kon geven om te gaan kijken. Deze dingen lukken wel zonder andere hondjes, dus misschien is het inderdaad een kwestie van doorpakken totdat ooit het kwartje valt. Hij zit gewoon nog extreem hoog in zijn enthousiasme en energie waardoor mijn mening hem op dat moment niets meer uitmaakt. Ook is het een soort zelfbeloning als hij constant ziet dat het hem lukt.

Het trekken aan de riem hebben we hem in normale situaties af kunnen leren, behalve dus wanneer er een hond passeert. Voor de rest loopt hij rustig mee en blijft binnen de lijnlengte om te snuffelen. Misschien is het inderdaad een goed idee om een kennis met een hond te vragen om te helpen zodat ik hetzelfde kan oefenen doen wanneer er een hond dichtbij is.

Wat zou het fijn zijn als ik met wat minder zorgen met een loslopende luisterende hond zou kunnen wandelen. :) Hij is namelijk echt in zijn nopjes als hij lekker losloopt om de wereld te ontdekken. Voor de rest is het echt een schat en een ondeugende goedzak.

Bedankt!

" Aah heel fijn al die reacties
 
Het is een enorme opluchting om te horen dat het deels aan zijn leeftijd ligt. Soms voelt het alsof er geen vooruitgang in zit, maar het is een kwestie van volhouden dus. Leuk om die ervaringen te lezen, heel herkenbaar haha.
 
Ik ga proberen om hem nog iets eerder voor te zijn met honden spotten en aanlijnen, en om hem de focus wat meer met een commando en lekkers aan te leren. Het is inderdaad het wegrennen (gevaarlijk) wanneer hij losloopt en aangelijnd een andere hond passeren (trekken aan de riem of juist als een blok blijven liggen) dat ik het vervelendst vind. Er zou niets aan de hand zijn als ik hem makkelijker terug kon roepen of ‘toestemming’ kon geven om te gaan kijken. Deze dingen lukken wel zonder andere hondjes, dus misschien is het inderdaad een kwestie van doorpakken totdat ooit het kwartje valt. Hij zit gewoon nog extreem hoog in zijn enthousiasme en energie waardoor mijn mening hem op dat moment niets meer uitmaakt. Ook is het een soort zelfbeloning als hij constant ziet dat het hem lukt.
 
Het trekken aan de riem hebben we hem in normale situaties af kunnen leren, behalve dus wanneer er een hond passeert. Voor de rest loopt hij rustig mee en blijft binnen de lijnlengte om te snuffelen. Misschien is het inderdaad een goed idee om een kennis met een hond te vragen om te helpen zodat ik hetzelfde kan oefenen doen wanneer er een hond dichtbij is.
 
Wat zou het fijn zijn als ik met wat minder zorgen met een loslopende luisterende hond zou kunnen wandelen. Hij is namelijk echt in zijn nopjes als hij lekker losloopt om de wereld te ontdekken. Voor de rest is het echt een schat en een ondeugende goedzak.
Bedankt!
 
 
  "

Labrador Benji (Nicole)

 Al dat alles is mogelijk, maar het begint bij een algemene goede gehoorzaamheid zoals de basis van een 'A Diploma' (Om mee te beginnen.) De hond vind alles interessanter dan jij als baas. 'Trainen met de hond' versterkt de baas/hond relatie.'Terug rukken of trekken' zou de hond alleen frustreren. Zoals ik jou verhaal zo lees schort er het een het andere aan deze baas/hond relatie. En idd juist op deze puber leeftijd is dit laatste essentieel.

Oefeningen als 'zit/blijf, down/ blijf, vooruitsturen, apporteer oefeningen, zoek oefeningen. Dit alles op plekken waar er nog geen afleiding is. 

 Yes, zoals in het openingsbericht genoemd is hij op cursusen geweest.

"Oefeningen als zit/blijf, down/blijf, vooruitsturen, apporteer oefeningen, zoek oefeningen. Dit alles op plekken waar er nog geen afleiding is." 

Ja, dit kan hij allemaal al perfect. Het probleem is MET afleiding.

Ook rukken en trekken doe ik niet.

Diesel deed dit ook, ik liep altijd in rustige  gebieden, maar was het nooit voor. Hij hoorde en rook ze eerder voor ik een andere hond zag.

Voordeel was wel dat hij altijd weer snel terug kwam, bang  mij kwijt te raken!

Toen hij 2 jaar was, ik was het echt zat, heb ik hem zeker een half jaar aan de lijn gehouden.

Daarna was het over, heeft nog wel een tijdje rond lopen kijken als ik hem riep, maar naar een stevige hier, kwam hij toch meteen richting mij.

 Er schort niets aan de baas/hond relatie, het is het gedrag van de jonge hond, hier een uitmuntende luisterende hond, ook als ze losloopt, zelfs als ze losloopt en ze ziet een andere hond en ik fluit komt ze terug, het is als ze aan de lijn zit en de hond is dichtbij dat ze kost wat kost er naar toe wilt, speelsheid, aan de baas/band schort niets, vele jonge honden hebben dit gedrag, worden ze ouder gaat dat er af, nu is het zo deze leeftijd dat je dat toch in het gereel wilt houden en de hond niet zijn zin wilt geven, gevaar zit toch erin dat ze oversteken waar het niet kan, door het te blijven oefenen zal de hond gaan beseffen aan de lijn geen contact, dat duurt even en kost energie, maar volhouden en heus het gaat over.

Dit topic is opgeschoond.

FYSIEKE CORRECTIES/CORRIGERENDE HULPMIDDELEN en POSITIEVE OPVOEDING EN OMGANG MET DE HOND.

HondenPage hecht belang aan verantwoord en positief opvoeden en begeleiden van honden. Onder positieve opvoeding en omgang met de hond verstaan wij een wijze van opvoeden en omgang waarbij het welzijn, de veiligheid en de integriteit van de hond altijd gewaarborgd is.


LET OP!

Het adviseren, propageren en rechtvaardigen van opvoedtechnieken met als basis dwang, fysieke correcties en/of corrigerende hulpmiddelen of andere (fysiek) provocerende, intimiderende of overheersende handelingen is niet toegestaan op de HondenPage. Behalve dat het stress veroorzaakt bij de hond en beschadigend is voor de vertrouwensrelatie kunnen ze ook een serieus risico vormen voor de veiligheid en gezondheid van mens en dier.

Open vragen en gesprek hierover zijn toegestaan als middel tot informatie en kennis, maar herhaaldelijk adviseren of propageren van technieken en middelen die in strijd zijn met deze visie en beleid kunnen er bij herhaling toe leiden dat het moderatorteam een waarschuwing geeft en/of een afkoelban.

Topics met als doel discussie over methodes waarin technieken gebruikt worden die niet binnen deze visie van de HondenPage passen gaan we niet op voorhand uit de weg, maar kunnen wel op ieder moment door het Moderatorteam gesloten worden wanneer zij van mening is dat alles gezegd is en/of wanneer de discussie een provocerend of verheerlijkend karakter krijgt of in strijd is met visie en beleid.

Link naar volledige uitleg van visie en beleid >>> http://www.hondenpage.com/faq/regels

Upje om de spam naar beneden te duwen.