De omgekeerde wereld voor mij.
Ik ben altijd opgegroeid vanuit mijn ouders met laatste kans honden
( honden die eigenlijk afgemaakt moesten worden maar nog 1 kans kregen) Toen ik op mijn eigen ging heb ik dit zelf nog voortgedaan voordat ik in de wolfhondjes sprong. Nu voor het eerst heb ik een hond hond. Een schone pup die puur hond is. Ondanks wij er echt goed over nagedacht hebben komt de pup echter niet via een weg die ikzelf aanraad en ben best tegen mijn eigen principes ingegaan( ik ben voor geteste ouders en minimaal zoveel voorouders die je weet etc etc ) maar tja ik geloof stiekem ook wel een beetje dat soms het lot zo moet zijn. Wel is dat de reden dat ik niet helemaal ga vertellen hoe ons paden elkaar kruisde.
Wel wil ik een beetje vertellen dat het voor ons dus de omgekeerde wereld is Ja wij vertellen ook altijd dat de wolfhond anders is ( net als laatste kans honden ook weer anders zijn) dan gewoon honden en dat ze niet voor ieder zijn om verschillende redenen. Nu ik dus een hondenpup heb kan ik dit alleen nog maar meer bevestigen MAAR als je bv niet anders gewend ben denk ik dat dit andersom ook wel geld.
Okee nu hoor ik het bij sommige kraken :P Ja tuurlijk hebben we nagedacht , de rassen die in hem zitten bekeken( 3 rassen), de ouders, is hij hartstikke lief en past hij goed bij ons gezin en roedel MAAR jee wat merk ik een verschil in wat ik gewend ben. Ik ben niet echt onzeker maar ja ik ben met hem onzekerder over of dat ik het wel goed doet wat ik eigenlijk nooit gehad heb. Dit omdat hij dus anders is voor mij.
BV Ik ben gewend dat zeker pups eigenlijk direct zonder pardon in de roedel opgenomen werden en dit voor de pup ook vanzelf ging, nu hebben beide partijen daar meer hulp bij nodig. Daarnaast werk ik veel op gevoel omdat ik gewend was dat ook al waren ze een meter van je af ze geestelijk eigenlijk jou altijd wel in de gaten hebben en zeker het zelf denken was gewoon. Nu merk ik dus een wereld van verschil in onze nieuwe bol wol en jee wat een leuk ontdekkend avontuur tot u toe.
Raighne is nu 19 weken en 3 weken bij ons. Op het moment vind ik hem soms nog wat dommig hihi omdat hij lang niet zo sterk op gevoel reageerd en het snapt als de andere honden ( wolfhonden dus) Daarentegen merk ik ook wel weer dat als hij eenmaal iets snap hij dit ook gewoon elke keer doet als ik het hem vraag ( bv zitten etc) wat die andere dan weer niet hebben ( veel minder will to please). Het meest moet ik eigenlijk wennen dat hij erg in mijn buurt blijft ( soms gewoonweg voor de voeten loop) maar geestelijk een beetje in zijn eigen wereld zit dus ik met hem veel harder mijn best moet doen hem er geestelijk bij te houden, op mij gericht zodat ie ook weet wanneer ik iets van hem vraagt
Nu zijn we met zijn allen nog maar 3 weken op weg maar oooooo wat geniet ik ervan om weer 5 monsters te hebben en wat kijk ik stiekem ook uit naar het nieuwe avontuur voor mij, gewoon voor het eerst eens gewoon een hond :)


Reageren
Als hij daar geraden is zet ik het hier ook 


Weet niet of je het nml nu wat beter begrijp maar voor mij is het dus ook meer dan normaal zoeken naar de juiste communicatie tussen hem en mij 












