Hoe moet ik afleren?!

Hallo allemaal ik heb advies nodig. Ik heb een hond die is over een paar dagen 1 jaar, en we hebben een kleine tafel bij de bank waar soms ook eten op zit. En hij klimt daar vaak op en pakt de eten daar op tafel, ik pak hem ook vaak bij zijn nek en geef hem tikke maar dat helpt dus niet! Hoe kan ik dit afleren ik vind het heel bijdehand en niet fris. Het lijkt erop alsof die niet wilt luisteren naar wat ik zeg als ik "NEE" "MAG NIET" Zeg.... dan gaat die wel met zijn oren naar achter en luisterd dan ook wel maar na een paar dagen begint die weer te snuffelen op tafel.

Ten eerste; je hond niet meer bij zijn nekvel pakken of een tik geven. In de natuur pakt een hond een prooi bij zijn nek als hij hem dood wil schudden. Dit schaadt heel erg jullie band en is ook niet nodig.

Je zegt dat je ''nee'' zegt, maar heb je dit aangeleerd? Als je dit hebt aangeleerd hoef je ook je stem niet te verheffen.

Het belangrijkste is gewoon om het te voorkomen. Als jullie er bij zijn en hij snuffelt zeg je nee. Desnoods haal je hem gewoon weg als hij niet luistert. En als jullie er niet zijn zorg je dat er geen eten op tafel staat. Die van ons zouden ook van de salontafel af eten als we dat laten staan, de meesten honden denk ik. Dat is heel normaal gedrag.

Eten is een natuurlijk gedrag. Net zoals wanneer jij honger hebt je zal eten. Of moe bent, gaan slapen, gaan plassen als je moet ....

Een hond voor zijn natuurlijk gedrag straffen is nefast voor de relatie tussen hond en eigenaar. De hond begrijpt ook niet dat hij iets verkeerd doet.

Stel jij moet gaan plassen en ik slaag tegen jouw hoofd omdat je bent gaan plassen. Dit is even zinnig als wat je nu doet met jouw hond. Hij begrijpt het niet. 

Als wij (als mens) niet willen dat er eten wordt weggehaald? Leg het dan weg. Een heel simpele en makkelijke oplossing.

Stel ik zet je plots midden in China af. Helemaal alleen en je verstaat niets van die taal. En er wordt geregeld aan jouw haar getrokken en je krijg wat tikken. En er wordt uitdrukkelijk in het Chinees iets tegen je geroepen. Ga jij begrijpen wat je mis hebt gedaan? Nee natuurlijk niet. Ook de hond niet. Het enige wat je gaat bereiken is dat de hond bang van je gaat worden en zal gaan lopen van zodra je dichterbij komt en je stem verheft. Maar dat is het dan ook.

Het is zoiets als de kat bij de melk zetten en willen dat die er vanaf blijft.

Waarom krijgt hij tikke?

Omdat jullie de gelegenheid geven dat hij van tafel wat pakt?

Was het niet handiger geweest om dat af te leren (zonder tikke) toen hij nog pup was ?

Ik zou gewoon niets geen eetbaars meer op die tafel zetten ,dan hoeven de tikken ook niet .

Tikje geven oid heeft weinig zin, maar dat heb je al gemerkt. Je kunt je hond gaan leren om geduld te hebben, en te wachten tot hij iets lekkers krijgt van jou. begin simpel, en maak het steeds wat lastiger of bedenk variaties, zoals een brokje op zijn poot leggen en dat hij pas mag pakken als jij dat zegt. Ik weet niet hoe goed je Engels is, maar deze video van Zak George laat goed zien hoe je daar een begin mee maakt:

Je zet eten klaar, wat hij vervolgens niet mag pakken.

Voor de meeste honden is eten zo belangrijk, die gaan gewoon eten, als ze eten zien.

Afleren, weinig kans. Voorkomen dus.

Je straft hem, pakt hem bij zijn nek, geeft hem een tik, in de hoop dat hij eten zal laten staan.

Het enige wat je zo bereikt, dat je soms geen leuke baas bent.

De: nee, en mag niet, zegt haar helemaal niets.

Als we een baby in huis krijgen, maken we gelijk ons hele huis babyproof.

Hebben we een hond, willen we alles het zelfde houden en verwachten we  dat de hond zich maar aan past.

Gaat niet werken, je hond zal die lekkere hapjes, gewoon op blijven eten.

Ik geen hem gelijk.

Oplossing is heel simpel:

1. Lage tafel eruit, hoge tafel er in. Hond kan er niet meer op. Klaar.

2. Nóóit eten laten staan op n plek waar de hond bij kan en dan weglopen en verwachten dat de hond eraf blijft. Ken je het spreekwoord : de kat op het spek binden?

Voila.

.Problemen moet je voorkómen, dan hoef je niet te straffen.....

En al zéker niet met een nekvel pakken, een tik of dergelijke fysiek zware middelen. Daar leer je de hond vooral mee om bang en onzeker van jou te worden.

" Je zet eten klaar, wat hij vervolgens niet mag pakken.
Voor de meeste honden is eten zo belangrijk, die gaan gewoon eten, als ze eten zien.
 
Afleren, weinig kans. Voorkomen dus.
 
Je straft hem, pakt hem bij zijn nek, geeft hem een tik, in de hoop dat hij eten zal laten staan.
Het enige wat je zo bereikt, dat je soms geen leuke baas bent.
De: nee, en mag niet, zegt haar helemaal niets.
 
Als we een baby in huis krijgen, maken we gelijk ons hele huis babyproof.
Hebben we een hond, willen we alles het zelfde houden en verwachten we  dat de hond zich maar aan past.
 
Gaat niet werken, je hond zal die lekkere hapjes, gewoon op blijven eten.
Ik geen hem gelijk.
  "

Suzanne en Luca

 Die vind ik super Suzanne 

Waarom eerst eten op een tafel leggen waar je hond bij kan en dan boos worden als hij het pakt. Dat is erg onlogisch.

Niet meer doen, als je eten klaargemaakt hebt eet je het gewoon op, of je bewaart het ergens waar de hond niet bij kan.

Ik zou me in gaan lezen over wat honden nodig hebben, dat is vooral zich veilig voelen bij hun baas. Dat jij boos op hem wordt en hem tikken geeft is wel het laatste wat hij nodig heeft  Als baasje moet je ervoor zorgen dat je hond niet de fout in kan gaan, als je daar te laat voor bent haal je hem uit de situatie en bedenkt hoe je dat een volgende keer kan voorkomen.

Ik vind het eerlijk gezegd een beetje overdreven om te zeggen dat je geen eten op tafel mag leggen als je hond het pakt, en hem daar ook niet voor mag corrigeren. Tuurlijk is eten een basisbehoefte, maar de hond mag best weten dat hij niet alles mag pakken en dat het niet voor hem is.

Al moet het natuurlijk op een hele andere manier dan wat TS doet en je moet het niet op tafel laten liggen als je er niet bij bent, want voorkomen is altijd het beste. Maar een hond mag best weten dat hij niet aan je eten mag komen.

Hier staat iig regelmatig eten op de salontafel als we tv kijken bijvoorbeeld, of met een verjaardag. Als ze het dan zouden willen pakken zeggen we gewoon dat het niet mag en dat weten ze inmiddels prima.

(En Puck was hier niet als pup en is zelfs een zwerfhond geweest)

Wij hebben 's avonds ook wel eens wat kaas of worstjes op de lage tafel staan.

Dan neem ik voor de honden ook iets mee voor hen zodat ze ook iets hebben.

Daarna is het ook goed, dan hebben ze hun traktatie gehad en gaan ze gewoon weer liggen.

Maar ze hebben verder ook nooit de neiging gehad om op tafel te klimmen.

Wij hebben ook een pup nu. Wij hebben een normale salontafel waar hij nog wel eens tegen aan wil springen. Ik zet eten altijd midden op de tafel kan hij er iniedergeval niet bij. Als hij tegen de tafel springt roep ik hem naar me toe of zet hem gewoon op een rustige manier terug op vier poten. 

Nee kent hij nu ook dus als ik nee zeg gaat hij netjes op 4 poten staan. 

Ik kan hier gewoon alles op een lage tafel neerzetten hoor, hij blijft daar maar gewoon af, dat kun je je hond toch leren.

Ik kan ook de kamer uit, hij haalt het niet in zijn hoofd om dan van tafel te gaan eten.

Ik kan ook alles op tafel zetten  worst kaas ,chips koek ,en sinds we mopsjes hebben is alles dan ook schoon op als ik terug kom ,Dan zitten ze heel onschuldig met rollende oogjes te wijzen naar elkaar .

Dus als het op tafel staat en ik ga uit de kamer zet ik het eerst ff hoog waar geen hond bij kan .

Ik kan een complete rijsttafel op mijn salontafel uitstallen, laika zal gerust ruiken maar ze blijft er van af. Ze weet als het of op de grond of in haar etensbak beland dan mag ze het op eten. Dat heeft ze netjes geleerd zonder tikkies of nekvel pakken toen ze nog pup was.

Tja... hier kan er ook niks op tafel staan zonder dat het binnen 0,3 seconde opgegeten is. Heeft ie ook wel eens een tikkie voor gehad maar dat heeft geen nut gehad, eten is veel belangrijker voor ze. 

Goed opletten, op tijd ingrijpen en dus zorgen dat hij niet al met zijn hoofd op tafel kan of het hoog wegzetten.

 ik had mijn eerste hond, duitse herder ook geleerd dat ze pas mocht eten als ik zei, ga maar lekker eten. Zonder oefenen deed ik dat gewoon altijd, de bak pakken, voor haar neus zetten en zeggen ga maar lekker eten.  Ik was blijkbaar een keer niet duidelijk genoeg geweest en was de kamer uitgegaan en toen ik terugkwam zat ze nog steeds te wachten op dat zinnetje ga maar lekker eten.

Jenna is een ander verhaal, als zij eten vindt is het van haar, eten is haar nummer 1 prioriteit in het leven, en dat zal het wel altijd blijven wat ik ook zou gaan trainen waar we dan beiden veel te veel frustratie aan over zouden houden en ik trouwens nooit eten op tafel zet maar het gelijk op eet, daarvoor hou ik ook teveel van eten.

Laika weet dat als ze gewoon wacht er altijd wel iets "per ongeluk" op de grond valt.

" Ik kan ook alles op tafel zetten  worst kaas ,chips koek ,en sinds we mopsjes hebben is alles dan ook schoon op als ik terug kom ,Dan zitten ze heel onschuldig met rollende oogjes te wijzen naar elkaar .
Dus als het op tafel staat en ik ga uit de kamer zet ik het eerst ff hoog waar geen hond bij kan . "

Heleen

 Ha ha, hier ook. Is het Luca niet, dan wel de poezen.

ben het er wel mee eens dat je kan oefenen wat een hond van eten afblijft als jij dat zegt. Hier zet ik het eten ook neer waarbij ze moeten wachten tot ik het commando geef dat ze mogen eten. Zelfbeheersing oefenen. En nee ik laat ze echt geen minuut lang wachten om te pesten. Gewoon zit, wacht zet het eten neer en als ze me ontspannen aankijken zeg ik toe maar. 

Je kan oefenen in zelfbeheersing. Laat je hond zitten, leg een koekje voor hem en zeg nee. Begrijpt hij dit niet houd je hand dan nog even over het koekje heen als tussenstap. Het is dan zit, koekje neerleggen, nee...(wellicht met je hand er over heen), toe maar. (Of welke commando's je ook wilt gebruiken). Ja kan dit gaan uitbouwen door je hand weg te gaan halen en het moment tussen nee en toe maar je vergroten. Hierdoor leert je hond dat als er iets eetbaars ligt hij niet als een gek erop mag springen. Zelfde voor eten op de salontafels. Hij begrijpt de nee dan en je kan dit belonen door tussen door koekjes te geven die hij wel mag. 

Kortom veel geduld en oefenen. En absoluut niet heel boos worden als het een keer misgaat. En zeker geen fysieke correctie zoals een tik of duw. En wel ben ik van mening dat grote verleiding er gewoon niet moet zijn. Zoals heel lekker eten op een laag tafeltje en dan de kamer uitgaan. Tsja als de hond het dan pakt... een hele knappe hond die er dan nog vanaf blijft. Maar ze bestaan :-). Zeker met jonge kinderen in huis is het fijn als een hond goede zelfbeheersing aanleert als het om eten gaat. Wij laten wij hem met rust met eten en zo verlang ik dat ook andersom. Succes! 

Je kunt je hond inderdaad leren om van het eten op tafel af te blijven. Ik heb er niet veel bijzonders voor moeten doen, gewoon nee gezegd. Mowgli haalde het niet in haar hoofd om iets van de tafel te pakken, Balou kan er simpel weg niet bij. Wel had Mowgli een raar ding, als de bel ging en ik moest even de kamer uit dan pikte ze wel snel het koekje dat bij de koffie op tafel lag. Nee echt vrouwtje, ik zal niet weten wat er gebeurd is.

Ik lees dat eten een basisbehoefte is en dat is ook maar dan vind ik dat een hond alsnog het verschil kan weten wat van hem is en wat niet van hem is. Want sommige spreken zich zelf tegen dat je het dan maar moet wegzetten. Dus als je een peuter rond heb waggelen en die eet een koekje...moet je die maar ook wegzetten ergens hoog zodat de hond er niet bij kan? 

Ik vind dat je je hond sowieso aan moet leren dat voedels wat voor handen ligt, niet voor hun altijd is. Of in dit geval voor poten. Je kan dit gewoon aanleren zonder fysieke correcties. Je kan er zelfs een leuke trainingsessie van maken. 

Hier een hond die echt niet in zijn hoofd haalt om wat van tafel te pikken. Ook de grote hond van mijn zus neemt niks van tafel. Behalve onze vorige hond met 1 ding....en dat was melk. Als een mok met koude melk op de tafel stond dan zou hij er bij komen. Als stond hij op een hoge tafel of zoals de tuintafel buiten. Dan was het hup via de stoelen op de tafel. Hij had een vreemde obessie voor melk. 

Veel mensen zeggen hier dat je een hond kan afleren van tafels te eten. Maar denk niet dat dat voor alle honden geld. Moet je is voor de grap bij mij proberen is gelijk weg hahaha. Na veel tijd en moeite er aan verspild te hebben aan te leren dat je het mensen eten niet mag afpakken hebben we het naar opgegeven. Khyratje is gewoon te gefocust op eten. 

Als wij nu iets eten passen we ons gewoon aan dat ze er niet bij kan en zorgen we dat ze het niet uit onze handen opvreet. Wij zijn het al gewend en het gaat prima haha.Alleen voor bezoek is het wat lastiger. Hahaha

 Misschien heb je hier nog. Iets aan

Hier een hondje dat ook nooit iets van tafel zou nemen.we hebben hem dit ook zo geleerd.

Het is niet omdat er voedsel op staat dat dit automatisch voor de hond is.

Hoe hebben we dit aangeleerd?gewoon als hij nog maar met zijn neus aan de tafel kwam,neen gezegd.zo wist hij snel dat hij niet in de buurt moest komen.

Hij krijgt af en toe wel een hapje van al het lekkers :-).

Hier wordt ook alles omhoog gezet. Loes weet donders goed dat ze niets van tafel mag halen, maar als we niet in de buurt zijn...

Ik kan zonder problemen een bord op mijn schoot zetten in de zetel. Ze laat ook een snoepje liggen als ik haar het bevel "af he" geef. Maar ze is een kleine dief: eten stelen vindt ze zo ontzettend leuk. Probleem is dat het zelfbelonend is. Heel erg moeilijk om af te leren. Ik maak er mij niet meer druk om. Als ik de kamer uitga zet ik het eten hoog. Vergeet ik het, en is het eten weg dan is dat mijn eigen schuld. 

Er zullen best honden zijn die het kunnen hoor. Maar die van mij dus niet. Zal dus een beetje hondafhankelijk zijn.

Spelender wijs leren niet met de neus boven de tafel.

Nee oefeningen kunnen daarbij van nut zijn. Of commando terug Aanleren.

Bij netjes afstand nemen of houden belonen. Ofwel gewenst gedrag belonen.

Als we aten was het in dr mand of in elk geval op afstand. Deed ze dat goed kreeg ze dat als we klaar waren beloont.

Verder lagen etenswaren nooit binnen bereik als we er niet zelf bij waren.

Opvoeden. Kost veel geduld. Gemotiveerde positive inzet. Positieve beloning bij gedrag dat je wenst.

Straffen.. Tik uitdelen. Nekvel grijpen. Komt je band met de hond niet ten goede. Dat zal niet de situatie creëren dat de hond bereid is wat voor je te doen.

Hooguit dat je hond bang voor je word. Of op een gegeven moment een keer terug hapt omdat t genoeg is. 

Kalmerende signalen kennis kan zeer behulpzaam zijn om je hond beter te begrijpen/te lezen en zelfs om dingen duidelijk te maken. 

Ikzelf kan me nog steeds verbazen om topics als deze. Bij vooraf verdiepen in de hond weet je wat er komt kijken bij opvoeding en dat er nigal wat honden voedselgericht is.

Dit is prima in goede banen te leiden. Maar vraagt. Rust, geduld, duidelijk zijn in wat je wenst. Positief belonen van gewenst gedrag en ja opletten. Stap voor zijn. En voedsel niet laten liggen als je weggaat. (niet in dit stadium in elk geval).

Succes. En aub geen nekvel en tik gedoe. Dat gaat echt niet ten goede komen.

En oh jah. Je hebt een puber. In deze fase kost het meer tijd en geduld.