Ik ga dan ook nog twijfelen, was het nou echt nodig zo rigoreus? Zo'n gaaf gebit. Die shock ben ik kennelijk nog steeds niet te boven. Ik zie wel eens foto's van andere honden, echt scary in wat voor staat zo'n gebit is. Jip had zo'n mooi bekkie gave tanden en zo inzichtbaar rottig van de binnenkant, maakt het wel heel dubbel. Maar goed, het is wat het is. Al verdwijnt mijn dubbelheid daar niet mee. "
Ik ben mijn vertrouwen in tandarts een beetje kwijt. Elke keer moet er bij mij een vulling worden vervangen, plekje opgevuld, een paar keer een kroon vervangen. Twee jaar geleden kreeg hij de oude kroon er niet uit. Hakken, breken, beuken, boren en ik hou er al niet van, dat gedreun aan je kop. Enfin, kies eruit, een hoop geboor, hij moest de rest van de kies redden??? Nood kroon, na 2 weken de echte kroon en ik een erge pijn aan de kies. Paar maanden later controle, nog steeds pijn, hij zag niets geks.
Paar maanden later, verging ik van de pijn, hij had geen dienst, ze werken daar gelukkig met meerdere tandartsen, naar een collega. Foto gemaakt en de kies viel niet meer te redden, bam, weg kies. Gelukkig de achterste, je ziet het niet.
Een kroon vervangen, waar ik geen last van had en nu die kies kwijt. Wat heeft hij er aan zitten stuk maken?
Sinds dien, ik heb geen idee wat ze doen, geen vertrouwen meer.
Gezien Jip zo bang is, zou ik zeker heel hard nadenken, of het echt wel nodig is.
Driekwartier voor één kies, betekend dat die heel erg vast zat.
Misschien rot van binnen, maar hoe rot is rot?
Heeft hij er zelf last van? Zo nee, waarom niet wachten totdat je iets gaat merken, totdat ze los zitten en misschien zelf loskomen?
Ik zou sowieso er nog langer tussen laten zitten dan 3 januari.
Dan zit het gebeuren nog zo vers in zijn koppie.
Maar goed, jij kent hem en de situatie het beste.
Hoe is het nu met hem?


3 doggies











