Het socialiseren (een woord dat eigenlijk verkeerd gebruikt wordt. Dit is van toepassing op kennismaking met andere honden). Wanneer we een pup nemen is het inderdaad aangewezen om de pup aan zoveel mogelijk zaken te laten wennen.
Zaken die worden opgegeven door het lijstje dat je gevonden had en ook wat Stabij Gijs hierboven aangeeft.
Maar nog belangrijker is de manier waarop. En ook de termijn. Rustig aan zodat de pup niet wordt overdonderd door 1001 prikkels.
Begin ook steeds vanop een veilige afstand die groot genoeg is zodat de pup zich nog steeds veilig voelt. Kan je de afstand niet vergroten? Neem je pup dan op. Zodat hij de kans krijgt daadwerkelijk te zien en te ondervinden dat er geen rampen gebeuren. En neem je tijd.
Die grote wereld daarbuiten? Voor ons (als mens) is het allemaal zo vanzelfsprekend, maar voor die pupje (groot of klein) is het soms een hele grote enge wereld met zaken die heel bedreigend overkomen, veel lawaai maken, en best heel wat indruk kunnen nalaten.
Ook mensen die je tegenkomt, hoe goed ook bedoeld, kunnen heel indrukwekkend en bedreigend overkomen zonder dat ze het zelf beseffen. Veel hangt al af met de manier waarop ze op de pup afkomen en hoe ze hem benaderen. Een hond heeft in heel veel situaties een grandiose hekel om op het hoofd geaaid te worden of dat mensen over hen heen hangen. Dit komt zeer bedreigend over, ook al zie je dat niet aan de hond/pup.
Draai de rollen even om. Hoe zou jij je voelen als je gaat winkelen en constant willen vreemde aan je zitten en betasten? Je zal maar pup zijn, zo zacht, ZOOO lief EN ZOOOOOO schattig en een aaibaarheidsfactor 200 hebben! Mensen denken dat absoluut niet oooh misschien maak ik de pup wel bang. Nee mensen reageren op de impuls die ze krijgen bij het zien van een pup.
Vergeet vooral niet te genieten en dat het ontspannend blijft 