EEN GRIEPJE VAN DE Q KOORTS !!!!
Heb geinformeerd bij de dierenarts om mijn hond en kat te laten testen op Q koorts ... DIT IS VERBODEN BIJ WET IN NEDERLAND
En Ja van je hond of kat kun je ziek worden
Belachelijk gewoon dat je je eigen beesten hier niet voor kunt laten testen
Ik ben ziek geworden in augustus 2008 maar wist toen nog niet van het bestaan van de q-koorts.
Ik was ongeveer 2 weken ziek (een flinke griep) en mijn klachten waren verschrikkelijke hoofdpijn , koorts ,koude rillingen ,spierpijnen vooral in de benen en heel,heel erg moe.
Na deze 2 weken knapte ik weer op maar de hoofdpijn en spierpijnen en de vermoeidheid bleef waardoor ik met deze klachten naar de huisarts ging.
deze deed een uitgebreid bloedonderzoek en daar kwam diabetes uit en een verhoogde bloeddruk (nooit eerder last van gehad)
Daar was het antwoord voor de spierpijnen en voor de vermoeidheid.
Ik kreeg pillen voor de suiker en ging naar huis met de gedachte dat het ongeveer 3 maanden zou duren voordat mijn suiker onder controle zou zijn en mijn klachten weg zouden gaan.
Maar deze vlieger ging niet op`… mijn suiker kregen ze niet onder controle waardoor ik bij een internist terecht kwam en het ene naar het andere medicijn probeerde en vervolgens nu 2 x per dag moet spuiten met byetta.
Voor de hoofdpijnen werd ik doorgestuurd naar een neuroloog die mygraine vaststelde en naar aanleiding van de andere klachten zoals concentratie problemen spier en gewrichtspijnen ook ging testen op de ziekte van lyme
Na een jaar van onderzoeken en van pillen en spuiten voor de suiker pillen voor cholesterol en hoge bloeddruk had ik zelf zoiets van …..WAT HEB IK…
Tot ik op het nieuws voor het eerst hoorde over de q-koorts.
Oeps ik had 1 geit met 2 jong die dood gegaan waren in augustus 2008 en ik dacht het zal toch niet.
Ik ben toen naar de huisarts gegaan en gevraagd of ze me wilde testen op q-koorts om dat dan in ieder geval uit te kunnen sluiten.
Maar de uitslag wees uit dat ik de antistoffen wel in mijn bloed had en toen viel alles op zijn plaats.
Ruim 1 jaar na het ziek worden werd pas de diagnose gesteld mede dat artsen ook niet op de hoogte waren van q koorts
Ik werd doorverwezen naar Den Bosch daar zat een speciale q-koorts poli
Daar werd me verteld dat ik in de nasleepfase van de q-koorts zat en dat daar geen medicijnen voor waren en dat ze ook niet wisten hoelang ik nog klachten zou houden.
Nou daar sta je dan… De q-koorts nu dus al ruim 15 maanden en geen zicht op hoe lang dit nog gaat duren.
Het ergste vind ik nog dat ik van een sterke en levenslustige en gezonde vrouw nu ben veranderd in iemand die heel vaak moe is veel hoofdpijn heeft en mijn dagen niet meer in kan plannen zoals ik dat zou willen.
Dit geeft mij emotioneel heel veel verdriet en geestelijk heb ik het er heel zwaar mee.
Ik wil geen rekening meer houden met mijn gewrichtspijnen ,vermoeidheid en hoofdpijnen .. maar ik zal wel moeten..
Hulp om te accepteren is wat ik nu 1 keer per week krijg van een pvv-er om te leren plannen en niet te veel te doen op dagen dat ik me goed voel omdat het anders de dagen erna dubbel terug komt
Ook ik ben in Oss geweest bij de oprichting voor de patientenvereniging en ook ik was geschokt over de verhalen van de andere patienten .
Maar het gaf mij toch ook een gevoel van herkenning en bevestiging en zeer zeker het gevoel van …Ik sta niet meer alleen….