Wij hebben het zo aangepakt: als Jenna blafte binnen of in de tuin, riep ik, goed gehoord dat is de buurman of wat er ook maar was, riep haar bij me en beloonde haar met wat lekkers of een spelletje.
Zo leerde ze dat als er iets is ze naar mij toe moet komen.
Binnen gaat het nu prima, in de tuin meestal ook, maar ik moet dan wel toezicht houden zodat ik haar op tijd bij me kan roepen. Ben ik te laat is ze niet meer makkelijk af te leiden en moet ik haar mee naar binnen nemen. Dat doe ik dan rustig en zeg zoiets als dat was toch alleen maar de buurhond.
Ik denk dat het voor je hond teveel was om een uur lang met een kind in de tuin te zijn. Honden en kinderen spreken vaak ook elkaars taal niet. Ik zou, als er een kind op bezoek komt het heel goed begeleiden, het kind leren dat er met een hond in de buurt er niet gegild of gerend wordt, dat je er nooit recht naar toe loopt, dat je niet om de hals gaat hangen etc.
En dan bijv. na een kwartiertje de hond misschien even apart zetten met een lekkere kong bijv. zodat hij even bij kan komen en het voorlopig zo afwisselen. Dus niet te lang in contact laten zijn met kinderen.
Als je aan het wandelen bent, maak dan rustig een grote boog (kalmerend signaal) om kinderen heen, op zo'n afstand dat de hond het niet nodig vindt om te blaffen.