Er was een onderwerp dat Jazz niet over bruggen durft waar je het water tussen de planken door ziet.
Nu kreeg ik van iemand de tip dat het ook wel eens hoogtevrees zou kunnen zijn.
Vaak trappen loopt hij niet maar ho,daar doet hij ook moeilijk over.Een open trap bedoel ik dan.
We hebben naar de vliering een open trap,dat gaan we binnenkort maar eens oefenen.
Ook ben ik weer benieuwd ,heeft iemand een hond met hoogtevrees?
Nooit aan gedacht eigenlijk.
Had, nu niet meer hihi. Toen ik voor het eerst in mn appartement ging wonen, 1 hoog, durfde puck de voordeur niet uit. Als ik de deur open doe is het de galerij zo'n 1m breed ofzo en dan kijk je gelijk naar beneden. Na zo'n 3 weken oefenen durfde ze alleen naar buiten. Op de arm van de trap af heeft ze me nog altijd met haar voorpootjes stevig vast om mijn arm :). De trap vind ze niet zo leuk.
Zou opzich kunnen. Joy vond bruggetjes ook eng. Tot we er super vaak overheen gingen. Af en toe kruipt ze nogsteeds erover. Nu ze zwemmen ontdekt heeft maakt ze wel een plons als het schuin afloopt, maar niet van de wal een sprong het water in. Omdat ze de diepte niet goed kunnen inschatten.
Natuurlijk kan dat.
Al hoeft het niet per se hoogtevrees te zijn, maar kan het net zo goed vrees/terughoudendheid zijn voor materiële constructies.
Zo durven ze dan bijvoorbeeld geen trap op, maar lopen ze wel even steil en probleemloos tegen een rots op. Of ze willen niet over een bruggetje, maar wel over een boomstam. De trap is onnatuurlijk materiaal, de rots is natuurlijk en dus instinctief vertrouwder.
Klinkt logisch bang zijn voor onnatuurlijke dingen.
Ander inzicht weer nu.
Zie je zo leer je steeds weer wat bij.
Ja mijn Tico (border collie) was bang voor bruggetjes en traplopen. Hij ging echt plat door alle vier zijn poten en was niet over een brug te krijgen. Traplopen heeft hij nooit hoeven doen maar deed/kon hij ook niet.
Hij durfde bijvoorbeeld wel op de tuintafel te staan om geborsteld te worden of opgetild te worden. Maar bruggen met water er onder daar hij echt niet overheen! Ik denk dat het dus meer de diepte is die moeilijk is in te schatten door een brug of van een trap dan zozeer de hoogte.
Bij Lupa ben ik dus bewust bruggetjes gaan oefenen, die huppelde er de eerste keer zo overheen. Nooit nodig geweest om te oefenen 
Mijn vorige hond, Friso > 
ontwkkelde op een gegeven moment wat ik 'brugangst' noemde.
Alle bruggen, of het nou houten bruggetjes waren of viaducten vond hij erg eng. Dat was wel eens lastig.
Op een gegeven moment heb ik het zelf 'verholpen'. In plaats van te denken : "o jee, daar komt weer een bruggetje, hoe zal het gaan?", ging ik denken : "kijk eens wat een mooie blauwe lucht, wat een mooie bloemen zie ik daar".
En het gekke is, dat Friso na enige tijd weer gewoon meewandelde.
Sindsdien geloof ik dat honden je gedachten kunnen raden!
Misschien heb je hier iets aan, Len@.
Hier ook een hond met hoogtevrees. Hij is wel is mee naar mijn school geweest, onze school heeft meerdere verdiepingen met een soort balkon idee. Toen hij de lift uit kwam schrok hij zich toch een hoedje.
Grote lange en hoge bruggen reageert hij ook op. Ik heb er op een gegeven moment een commando aangeplakt ''even oversteken''. Hij reageert hier heel goed op. Hij wilt graag wat voor je doen en als hij er dan ook nog een koekje voor krijgt is het helemaal mooi! Zo is hij er eigenlijk wel voor het grootste gedeelte van af gekomen.
Udhai heeft ook zo een fase gehad. Hierop gaan trainen en dat was gelijk weer over. Gewoon met snoepjes op een brug gaan staan
Reageren
