Wij hebben een labrador, gecastreerde reu van 5,5 jaar.
De eerste jaren van zijn leven was hij te dik, doordat hij alles kreeg aan tafel, restjes,..
Opeens realiseerde ik mij dat we terug bezig waren met onze hond dik te maken zoals onze vorige hond. Deze is hier aan vroeg gestorven doordat hij last kreeg van zijn zwaarlijvigheid. Dat wilde ik geen twee keer meemaken!
Dus heb ik mijn vader en moeder overtuigd niks meer te geven! Ik zei er ook bij dat hij anders minder lang leeft, meer pijn gaat hebben.. Van de ene dag op de andere kreeg hij dus niks meer! Enkel zijn korrels.
Na een tijd hebben we zijn korrels geminderd, voor een labrador van 30-35 kg. Hij woog op zijn zwaarst boven de 45 kg.
Nu weegt hij 36 kg. Hij is heel actief, precies een puppy'tje.
Maar daarstraks lag hij op zijn zij, ik aaide hem en ik voelde wel al zijn ribben. Je ziet ze niet maar je voelt ze wel. Ook zijn ruggengraat voel je als je wat duwt. Is hij te mager? Persoonlijk is hij voor mij goed, maar mijn moeder maakt zich een beetje zorgen.
Hij krijgt natuurlijk af en toe wel wat lekkers! Weliswaar gezonde dingen zoals: wortels, lever van de kip, ei, kip,.. Allemaal vers. En heel af en toe een echt hondenkoekje. Maar hij heeft liever wortel en kip als beloning dan een hondenkoek. Natuurlijk heeft hij altijd honger, maar dat is denk ik wel typisch labradors? Bedelen is een stuk geminderd dan vroeger. Bij mij bedelt hij nooit, bij mijn ouders wel af en toe.
Doordat hij ook vermagerd is, mankt hij nooit meer! Vroeger als ik ging wandelen, mankte hij die avond en de morgen erop. Nu niet meer. Hij is ook veel actiever.
Ik ga morgen zijn korrels wat hij krijgt op een dag nog eens wegen en kijken op de verpakking voor hoeveel kilo dat dat is, want dat ben ik vergeten. Hij krijgt trouwens korrels van Hill's. Tegen gewrichtspijn en dat is ook een dieetvoeding.
Reageren
"
Dit zou het ongeveer moeten zijn!
