" Daar sluit ik me bij aan.
Zoveel verschillende hondenrassen zijn om heel specifieke redenen gefokt tot wie/wat ze zijn.
Als activiteit gelijk staat aan stress (om hierbij even terug te grijpen op het artikel, waarin de schrijfster aanhaalt dat actieve honden die hijgen geen gelukkige maar gestresste honden zijn), betekent dit dan dat een collie die over de Schotse Highlands schapen drijft, of de Kaukaas die in de bergen over z'n kudde waakt, of de retriever die de jachtbuit binnenhaalt, hun hele leven bol staan van de stress en ze niet gelukkig zijn?
Klopt in mijn ogen helemaal niet. Een hond die een leven wordt gegund dat bij zijn aard past, kan daar net veel trots en voldoening uithalen!
Gretigheid, vreugde, plezier, verwachting… doen allemaal de hartslag rijzen, maar mogen m.i. niet verward worden met druk/stress.
En van daaruit vind ik het ook nergens op slaan om regels te gaan creëren dat honden 18 uur moeten slapen omdat anders hun stressglas overloopt.
Waar komt zo'n algemene verkondiging in hemelsnaam vandaan?
Een kuddewaker werkt bij wijze 24/24u want hij is altijd alert voor mogelijk gevaar. Een nomadehond trekt de hele dag met z'n mensen verder, tot het volgende kamp wordt opgebouwd. Die zouden dus al snel het loodje moeten leggen, van al die gecumuleerde stressuren...
Ik heb nog nooit een moederhond met de klok naast haar pups zien zitten om te zien of die hun verplichte uren slaap wel halen.
Als het kleine grut wakker is, is het wakker, en als ze slapen, slapen ze. Zo simpel is dat. Maar dan worden ze 8 weken oud en denken we opeens dat ze het zelf niet meer kunnen regelen en wij dit gaan moeten bepalen?
In mijn ogen komt van al die opgelegde regeltjes veel meer stress dan van een goeie snuffelroute door het bos.
Dus ik ben voorstander van meer zelfbeschikkingsrecht voor de hond! En een lekker actief leven! (Zal vast niemand verwonderen… Haha! 
"