Misschien herkennen sommige van jullie "mijn verhaal". Ik heb een hele lieve hond. Vriendelijk, kwijlend en zwart. Maar ook een vreselijke muts. Het is een kruising newfy x cane corso. Gevalletje oepsnestje. Inmiddels alweer 7 jaar. Altijd samen geweest met onze border kruising die sinds juni is gaan hemelen.
Rox gaat heel veel met mijn man mee naar de kas. En kan daar heerlijk haar gang gaan. Ik loop geregeld lekker lang met haar. Vandaag weer een stuk gelopen. Voor haar redelijk onbekend terrein. En het valt me al een hele tijd op dat ze zo vreselijk truttig kan zijn. Veel is spannend voor haar. Het is gelukkig niet zo dat ze ergens panisch voor is. Maar ook net niet echt op d'r gemak.
Ik heb het gevoel dat wanneer ze los loopt meer op haar gemak is. Dit is te verklaren dat ze als pup heel veel los heeft gelopen en aan de riem trekt ze een klein beetje. Ze loopt net niet heel fijn aan de riem, maar dat is mijn eigen schuld. Maar waarom zou ze nou altijd zo truttig doen? Ik ben geen onzekere baas (denk ik
ik doe niet moeilijk, maak dingen niet groter als ze zijn. (ja ik kijk ceasar milan)
En nogmaals 't is geen wereldprobleem, want het is een grote schat. Ik denk soms wel eens, beest waar maak je je nou druk om? Misschien kan ik dingen nog anders doen dat het voor haar wat makkelijker wordt. In een vreemd huis piept ze altijd enorm en kruipt ze het liefst in me. Maar dat is ze ook niet gewend. Herkent iemand dit? Is de Cane corso of Newfy een beetje truttig? Overigens tegen kinderen en andere honden heel vriendelijk. Beetje de kat uit de boom kijken.
Ik denk weleens dat ze zich altijd heeft opgetrokken aan de collie en misschien nu nog steeds een beetje van slag is. En haar maatje mist.
gr. Leonie


Reageren

