Toch eindelijk de knoop door gehakt en ik ga BAT proberen met mijn 10-jarige reu.
Ik sukkel al heel mijn leven met hem. Er is dan ook veel fout gegaan in zijn sociale opvoeding op de verschillende hondenscholen.
Sinds dat we daar niet meer komen, gaat het heel goed met hem. Wandelen vindt hij fantastisch, we komen bijna nooit iemand tegen en als dat wel zo is draaien we zo vaak mogelijk om.
Ik zou haast durven zeggen dat hij nog nooit zo gelukkig en in rust is geweest.
Waarom dan toch BAT? Omdat ik het zelf een heel boeiende methode vind en ik wil zien of het echt kan werken? Het zou fantastisch zijn als ik Balto tolerant zou kunnen krijgen naar die verrassingen die soms toch verschijnen op wandelingen.
Ik zie het als iets waar we alleen maar positieve dingen uit kunnen halen.
Ik ben het boek aan het lezen en morgen onze eerste afspraak met een CBATI.
Ik ben echt super benieuwd en zenuwachtig! Maar heel blij dat ik toch besloten heb het te doen.
En dat moest ik even van de daken af schreeuwen :)
Ik hoop dan ook hier onze vooruitgang te kunnen melden over een aantal weken.


Reageren





"