Zeer hond afhankelijk inderdaad.
Zo heb ik in mijn roedeltje toch echt een probleemgevalletje en dat is de kleinste, Pienie.
Valt ook een beetje buiten de roedel, doet ze zelf. Stamt uit haar tijd als kleinste op straat in Spanje denk ik.
Mijn roedel begon met Vera, de eerste, de grootste.
Niet veel later kwam Lexi daarbij, die twee hebben een keer mot gehad om een kluif en hebben in de daaropvolgende minuten onmiddellijk besloten dat Vera de roedelleidster was.
Een jaar later kwamen daar Mara en Pientje bij.
Mara vond iedereen lief, weinig problemen, probeerde wel eens wat maar verder niet.
Maar Pien, die vindt dat alles van haar is hier. Ligt ook altijd apart van de rest.
En kon (en kan nog) flink uitvallen.
Dan is het aan mij om dat in goede banen te leiden.
Maar ja, in de tijd dat ik mijn baan nog had, waren ze met z'n vieren halve dagen alleen en deed ik wel eens een schietgebed, dat ze niet net zou uitvallen als ik er niet bij was en een van de anderen dan (bij uitzondering) nou eens wel wat terug deed. Ik zorgde wel altijd dat ze een eind bij de rest vandaan haar plekje had.
Want dan had Pien natuurlijk geen deuk gemaakt.
Vera heeft het een van de honderd keer niet van haar gepikt (en gelijk had ze hoor), maar ik was blij dat ik thuis was, anders hadden we geen Pienie de draak meer gehad.
Met Mara heeft ze een paar keer gevochten, Mara is wat groter, die zou gewonnen hebben, gelukkig was ik er toen ook bij.
Lexi doet niks terug, dat is mijn wijze oude gouden engel.
Ik heb gelukkig ook wat hulp van de dames zelf gekregen.
Vera is er helaas niet meer, Lexi en Mara hebben besloten dat ze met een boogje om haar heen lopen als ze zo doet.
Dus met een beetje van mezelf en een beetje van Maggi hebben mijn roedeltje en ik het toch samen opgelost gelukkig.
En is de kleine draak nog alive and kicking ![]()



" />







