" Aja en ik ga niet mijn eigen kinderen wegjagen of in een andere kamer omdat de hond hun niet in de buurt wil hé, mijn kinderen en hun veiligheid komen nog altijd op de 1e plaats hoor !! De hond moet ermee leren omgaan, ik laat mij niet domineren door de hond "
Ik snap dat je kinderen op de eerste plaats komen. Mijn zoon zal ook altijd op de eerste plaats komen, en mijn huisdieren op de tweede plaats.
Maar mijn zoon (nu net 2), moet al vanaf het moment dat hij kan lopen rekening houden met mijn huisdieren (3 katten, en af en toe oppashonden). als de dieren op een bepaalde plaats liggen of zitten, mag mijn zoon gewoon niet bij ze komen. Dat is de rustplek van de katten en honden, en ze moeten daar gewoon met rust gelaten worden.
zitten of liggen de dieren op een andere plaats, mag mijn zoon wel naar ze toe. Maar als de honden en katten aangeven dat ze op dat moment niet gediend zijn van zijn aanwezigheid, dan moet mijn zoon ook stoppen.
Om mijn zoon te zeggen dat hij de dieren op bepaalde plaatsen met rust moet laten, leer ik hem dat ook dieren hun rust nodig hebben. En als dieren aangeven dat ze rust willen hebben, hoort hij het ook te geven.
Bekijk het eens op deze manier: jij wilt ook wel een plek hebben waar je niet lastig gevallen wilt worden, of waar je gewoon rustig wilt zitten. Als jij in bed ligt, wil je toch ook niet dat jouw zoon jou steeds komt wakkermaken of met zijn speelgoed op je bed zit te rommelen? En als jij zegt dat je zoon moet stoppen, moet hij dit ook. Datzelfde geldt ook voor de hond: het grommen geeft gewoon aan dat de hond het even niet wil. Geef de hond ook een vaste plek in huis waar je kindje niet bij kan komen.
Dat is echt niet dat je de hond boven je kind verkiest, dat is juist om zowel je kind als je hond te beschermen. Door de hond een eigen plek te geven, geef je hem veiligheid. Door te zeggen dat je kind weg moet gaan als de hond gromt, voorkom je ongelukken.