Wij hadden lekker een dagje vrij, heerlijk toch. Allebei thuis... Obi had gisteren een wel een wat zware dag gehad want er was veel bezoek geweest en hij was dood en dood op. Hij lag om 9 uur s'avonds al te slapen...
Normaal komt hij ons rond een uur of half 11 naar bed sturen zoals wij dat noemen. Dan komt hij op een gegeven moment brommend naar ons toelopen, zeurend. Aandachtzoekend... maar hij wil dan geen aandacht hij wil slapen en kan niet slapen als de tv en het licht nog aan is. Al hoewel hij dat soms ook al doet als het volume van de versterker te hoog staat... sorry obi. We zeggen hem dan dat we "zo naar bedje gaan Obi". Maar daar heeft meneer geen boodschap aan hij gaat dan teleurgesteld in de computerkamer liggen terwijl hij normaal gesproken daar nooit wil slapen als wij niet in dezelfde ruimte zijn. Vaak horen we hem dan vanuit de woonkamer zelfs nog teleurgesteld brommen en zuchten. Prima.. Maar daar staat z'n mandje niet en is het dus niet zo fijn slapen. Dus komt meneer dan regelmatig terug luid brommend en zuchtend om te kijken of we nou nog niet naar bedje zijn. Helaas wordt hij zo vaak teleurgesteld, vooral in het weekend!
Nu was mijn vriend ook nog es zo stom geweest om zijn alarm niet van z'n telefoon af te zetten. Dus vanochtend vroeg.. (ondanks de vrije dag) ging het alarm af... en wij hoorde dat niet. Alleen Obi hoorde dat..
Ik hoorde ineens gehuild van hem, gehuil? ja echt... gehuil zoals een wolf dat doet. Hem nog nooit horen doen.. ik snel uit bed. Eerst twijfelen want het KAN ook aanstellerities zijn van onze Obi. Dus snel kijken waar alle commotie om was.. juist ja een telefoonwekker...
En een met z'n ogen knijpende obi kwam mij al tegemoet lopen in de woonkamer.. Hoe DURVEN jullie!?


Reageren



















