Een hond is een prooi en prikkeldier. Dat betekent dat ze enkel op prooien en prikkels reageren.
Waarom wel eerst luisteren en nu minder of niet? Omdat in het begin de hond onzeker is, niet veel durft en je constant observeert om te kunnen volgen wat er allemaal al dan niet gebeurt.
En dus niet omdat ze ons, de mens, in onze taal verstaan. Zij moet alles nog leren. Als ik jouw beschrijving van de vorige eigenaar lees, zal er waarschijnlijk niet veel mee gedaan zijn.
Aangezien ze nu 6 weken bij jullie is, verdwijnt de onzekerheid wat meer en komt haar natuurlijk doen stilletjes boven.
Een zachte consequente opvoeding is goed voor een hond. Het zorgt voor duidelijkheid. Dit niet, dat wel.
Uiteraard is het leuk dat je hond luistert, maar het moet de hond ook duidelijk gemaakt worden. Belangrijk is om te weten hoe honden leren. Via associëren. Als men A doet.... dan volgt B. Voorbeeld. Iets wat honden door de mens nooit wordt aangeleerd. Zij weten dat wanneer je jouw jas aandoet je gaat weggaan. Dat hebben ze geleerd door observeren en associëren. Jij doet je jas aan = A en dan ga je weg = B. Dat is hoe een hond leert.
Zoals ik in het begin van de tekst zei. Een hond is een prooi en prikkeldier. In het begin dat ze bij jullie was, waren jullie of jij haar belangrijkste prikkel. Ondertussen is dit veranderd. Nu heeft de natuurlijke gang en prikkels terug meer de overhand.
Er zijn 2 zaken die je nu kan doen. Dat is haar leren van te komen op signaal en belonen. Als beloning stel ik voor om rauw rundsstoofvlees, kleine blokjes kaas, te gebruiken (kwestie van over degelijk overtuigingsmateriaal te beschikken)
.
Je begint met dit binnen aan te leren.
Je staat vlakbij de hond en geeft het signaal (woord of geluid) van zodra ze reageert en naar je toe komt, beloon je direct. Oefen dit geregeld een minuutje of 5 dagelijks. Vergroot ook de afstand tussen jullie. En elke keer dat ze komt belonen. De volgende stap is buiten gaan oefenen, maar in een zo prikkelarm mogelijk omgeving. Maak hier gebruik van een lange lijn (maar je mag er niet aan trekken, corrigeren, of met wiebelen om aandacht te vragen, is enkel dat ze niet verder kan wandelen). Ook hier van zodra ze komt belonen. En zo bouw je dit verder uit met telkens meer prikkels in de buurt. Beetje bij beetje.
Wat veel leden je hier ook proberen duidelijk te maken, is dat een hond ook bepaalde noden en natuurlijk gedrag heeft.
Ivm het snuffelen. Dit is zeer belangrijk voor een hond om dit te kunnen doen. Ik begrijp dat wanneer je in een centrum bent je de hond geen meters ruimte kunt geven. Maar je kan de hond wel rustig zijn tempo laten bepalen en door vlak bij haar te blijven ze ook de mogelijkheid te geven om te kunnen snuffelen.
Via wetenschappelijke studies, onderzoeken is er de laatste 10 à 15 jaar heel wat nieuw ontdekt over honden en hoe ze eigenlijk in elkaar steken en functioneren.
Wij als mens kunnen ons absoluut niet voorstellen wat dat snuffelen inhoudt. Gewoon omdat wij er lichamelijk niet tot toe in staat zijn zoals een hond. Men heeft ondertussen al wel vastgesteld dat dit voor honden ontzettend belangrijk is. Het is ook één van hun natuurlijke gedragingen en bepaalt heel veel voor hen.
Er wordt je eigenlijk gevraagd om te begrijpen dat dit heel belangrijk is dat een hond dit kan. Maar ook dat, waar en wanneer alsook hoelang, de hond de keuze krijgt dit zelf te bepalen.
Structuur geven en consequent zijn is prima. Maar zoals elke relatie, een goede relatie is een 2-richtingsverkeer. Geven en nemen naar behoefte.
Daarvoor is het ook belangrijk om te weten en te kennen wat de hond zijn noden zijn.
Zodat je een hond een hond kan laten zijn. Met niet alleen wat er langs de menselijke zijde wordt gevraagd, maar dat er ook gegeven wordt waar de behoefte van de hond kan worden ingevuld.