Het zit wel in hun ras in, die onzekerheid. Maar toch.....
Wij kijken alvast door onze ogen helemaal anders naar de wereld dan een hond. Zeker een pup.
Dus even van de andere kant bekeken =>
Wat voor ons zo vanzelfsprekend lijkt is voor hun angstaanjagend. Dus een pup meteen volop mee laten draaien in ons dagelijks laten en doen, is voor vele echt wel overweldigend.
Wij leren onze kinderen alles aan. Als ze angstig zijn en beginnen wenen, nemen we ze bij ons, troosten hen en leggen uit dat er niets ergs gaat gebeuren. Het is OK zeggen we dan. Dikke knuffels en kusjes.
Maar wat doen we met een pup? Dat is geen mensensoort, dat onze taal begrijpt.
Dus laten wennen. Eerst van lekker ver weg, dat het niet angstaanjagend is. En dan beetje bij beetje dichter bij. En zo langzaam aan de hond aan alles leren wennen.
Maar euh met het leven dat we leiden is alles naar uur en tijd. Het moet vooruit gaan. De was ophangen, langs de bakker, kinderen halen, gaan werken, enz.... een hele waslijst. Dag in dag uit.
En dan staan we daar niet bij stil dat dit kleine viervoetertje zeer zwaar onder de indruk is en angstig wordt.
Een hond is een prooi en prikkeldier.
Deze zaken zorgen ervoor dat onze hond reageert en handelt.
Hij is zo. Dat is een hond.
Een prooi beweegt en rent weg. En dat is wat onze hond activeert.
Een auto, een fietser, een jogger, een bal, kortom heel veel zaken die bewegen. En dat instinct van de hond wordt geactiveerd. Er staat alleen geen knopje aan om het af te zetten. Er achteraan
Nu die auto is wel ontzettend groot, maakt veel lawaai (honden horen dan nog veel en heel wat meer dan wij mensen). Een fietser of een jogger kan plots achter je opduiken. Dat is schrikken. is het bedreigend? Is het gevaarlijk? Gaat het me aanvallen?
Dus dat zijn zoveel emoties die de pup op hele korte tijd ondergaat.
En hij snapt het echt niet. Hij voelt er zich niet goed bij. Bang? Onzeker? ........
Hij komt het vertellen. Niet met woorden want hij kan niet praten. Dus met zijn lichaam en zijn gedrag.
Net zoals een baby zijn keel open zet en daar sta je dan. Waarom weent de baby???????????? Dat wordt uitzoeken! Want dat wenen, dat hou je geen uren vol om aan te horen.
Een pup daarentegen wordt niet aangehaald of getroost. Rustig maken? Nee. Veel mensen steken hem dan in een kooitje. Deurtje dicht, anders blijft hij vervelend doen en wordt die niet kalm.
Wij, de mens, moeten het hem allemaal aanleren. Hem vertrouwen laten krijgen in.......
Zoiets vraagt tijd.
Als ik bang ben van een enorme grote dikke vogelspin......
Euh dan hoef je die meteen ook niet onaangekondigd voor mijn neus op mijn handen zetten en zeggen.... Hier wen maar
Nee dan is de kans vrij groot dat ik als een gek begin te gillen en rondom mij te slaan en schoppen. En het nog uuuuuuren gaat duren eer ik bekomen ben.
Komt dit beeld nu niet verdacht veel overeen met de pup die staat te springen en grommen en te happen of bijten?
Als je dit dan verschillende keren dagelijks met mij doet. Dan ga je bekomen dat wanneer ik jou zie afkomen, ik al op voorhand ga beginnen reageren en onnozel ga beginnen doen.
Terwijl jij misschien iets hebt van, wat heeft die nu??????
Dus beetje bij beetje en van lekker ver weg laten wennen.
En wie weet neem ik zelf dan wel die vogelspin op mijn hand als ik geleerd heb dat het best wel mee valt.
Reageren
