Penny's problemen | update 11-9

Dat konijntje was ongeveer zo groot:

https://www.flickr.com/photos/jljr_001/6349246019/

https://www.flickr.com/photos/feesfotography/2201089031/

https://www.flickr.com/photos/24169175@N08/9532592468/

Na al die schattige foto's voel ik me weer best wel slecht...

Ik heb even een halfuurtje dit topic doorgelezen en geprobeerd zoveel mogelijk te lezen. 

Wat me voornamelijk heel erg opvalt, zeker als je alle berichtjes achter elkaar leest, is dat er best een negatieve lading aan zit. Je voelt je vervelend, verdrietig, bang etc. Van te voren vul je al in hoe zn situatie gaat aflopen. Je spiegelt het gedrag van je hond. Je hond is bang dus jij word ook bang en vlucht mee. Zo geef je je hond juist de bevestiging dat haar gevoel op dat moment juist is. Maar dat is niet zo want ze hoeft juist niet bang te zijn. Als je in de verte honden ziet dan loop je ervan weg. Ook dit is bevestigend gedrag naar de hond toe dat je van honden weg moet blijven. Waardoor als je dan een hond tegenkomt de spanning en stress op dat moment voor je hond zo aanwezig is dat je hond gaat snauwen en blaffen want wat moet die hond bij mij in de buurt? Ze moeten juist op afstand blijven. 

Ik bedoel dit absoluut niet!!! om je te beledigen of om je te kwetsen, ik probeer je te helpen. Maar je komt zelf ook als een bange vrouw over op mij. Die zelf ook niet snel een eerste stap zou zetten en je lijkt me een heel gevoelig persoon die dr gevoel ook gewoon laat spreken en laat zien naar de buitenwereld en dus vooral ook naar je hond. Als voorbeeld: iemand stelde voor om eens een baasje aan te spreken en te vragen of zijn hond jou hond kan helpen met het vertrouwen terug winnen van honden. Daarop antwoordde jij dat je het niet echt durfde en niet zo iemand bent die dat snel zou doen en er niet veel aardige mensen in jou buurt daar zijn. Hoe kan je weten dat ze niet zo aardig zijn als je ze niet aan durft te spreken? Penny doet precies hetzelfde die ziet een hond en gaat van het ergste vaak uit en wat doen honden dan, die gaan vluchten. 

Misschien moet je juist wel zn persoon worden en het gewoon wel een keer durven. Loop gewoon naar zn baasje toe en vraag het. Nee heb je en Ja kan je krijgen. Ik denk niet dat er snel een baasje negatief zal reageren en doen ze dat wel dan ligt het vaak nog aan hun dan aan jou zelf. Ze zijn verkeerd opgestaan uit bed, ze hebben ruzie thuis, ze hebben heel veel stress etc. 

Ik heb meerdere keren baasjes meegemaakt die vroegen of hun bange hond even met puk (mijn eigen hond) kon spelen om zo weer vertrouwen erin te krijgen. 

Van mij mag dat gewoon, ik help juist graag om bange honden meer vertrouwen terug te geven.

Ook heb ik meerdere malen meegemaakt dat baasjes gillend op me af kwamen dat mijn hond vast moest (ze stond gewoon te snuffelen bij een plukje gras) omdat hún hond zo bang was en uitviel naar andere honden. Ik reageer dan vaak gewoon rustig en begin een gesprek en dan zie je het baasje al kalmeren en dan pas na een minuut beginnen ze weer dat hun hond niet samen kan met andere om welke reden dan ook. Maar ondertussen dat die baas met mij staat te praten hebben Puk en die andere hond al kennis gemaakt en gaat alles goed en blijft het baasje verbaasd achter. 

Laat jou gedrag niet beinvloeden door Penny maar zorg juist dat Penny haar gedrag beinvloed word door jou op een positieve manier. 

Puk is een beagle x labrador kruising met 90% overduidelijk een beagle karakter. Ik weet heel erg goed wat weglopen is! Puk loopt ook vaak zat weg doordat ze haar neus volgt niet door angst. Ook is puk 2 keer aangevallen zonder enig voorval vanachteren. Dit bleken beide keren 2 teefjes te zijn die zelf niet alles op een rijtje hadden door ziekte en door een rugzak vol problemen. Dus ook hier heb ik ervaring mee. Ik weet hoe het is als je hond aangevallen word. Beide keren heeft puk er geen blijvend trauma aan overgehouden richting andere honden. Alleen van die 2 specifieke honden blijft ze bang maar dat is te begrijpen en gelukkig heeft ze geen afkeer naar rassen of teefjes gekregen. Het eerst volgende rondje dat ik met puk ging na die aanvallen heb ik gewoon gedaan als altijd. Terug naar de orde van de dag en zo snel mogelijk weer uit de angst en uit het trauma komen. 

Word zelf de spiegel voor Penny. Gedraag jezelf zoals jij wilt dat zij zich gedraagt. Niet meer vluchten voor honden, niet meer honden vermijden en ook niet bang zijn om contact te maken. Dat ze jou nu meer gaat vertrouwen en meer door je geaaid wil worden zegt iets heel goeds over jullie vertrouwingsband. Zet dit door en laat Penny weer rustig aan kennis maken met honden. 

Nogmaals ik weet dat dit heel hard klinkt en ik wil je absoluut niet beledigen of kwetsen of verdrietig maken. Ik weet hoe het is als je hond wegloopt en niet stopt en ik weet hoe het is als je hond aangevallen is alleen wil ik je heel graag helpen en mijn tips en mening geven. Dit verhaal word al veel te langggg, sorry daarvoor! Ik weet nog wel manieren om Penny langzaam aan kennis te laten maken met honden. Als je me na dit stukje geen rotwijf vind en die tips wil horen dan moet je het even zeggen. 

Heel veel succes samen! Het komt heus wel goed en ik vind het super om te merken dat je het allerbeste voor Penny wil! Daar kunnen veel baasjes van leren. Je bent hier gewoon eerlijk en stelt je kwetsbaar op, dat is moeilijk maar je doet het wel voor Penny, super! 

Oh dat moet  erg zijn als je hond zo een konijntje vangt....kan me je afschuw best voorstellen. Wil het ook nooit meemaken, net zoals een dier aanrijden met de auto....

het gaat op en neer met je ervaringen, maar wat je niet doodt ...daar leer je van  volhouden Melissa, komt goed hoor.

de liefde voor je Penny is er wel duidelijk , nu een beetje meer vertrouwen.

@Denies: Super bedankt voor de reactie.

Over het algemeen ben ik erg gevoelig, maar ik zal niet echt snel gekwetst raken als iemand mij advies geeft over iets wat ik kan verbeteren dus daar hoef je je echt geen zorgen over te maken Als ik iets fout doe wil ik graag dat iemand dat zegt zodat ik kan het veranderen.

Voordat wij gaan wandelen ben ik altijd heel erg vrolijk en heb ik er heel veel zin in (vaak juist te veel wat ook weer niet goed is, al wordt dat wel steeds minder). Misschien was dat niet helemaal duidelijk. Als we wandelen ben ik niet ook bang op zo'n manier dat ik voor alle andere honden meteen weg loop, vooral niet nu Penny aan de lijn zit. Als ik iets niet vertrouw hou ik haar dicht bij me zodat er eigenlijk niets mis kan gaan. Door de riem krijg ik daar al meer vertrouwen in.

Wat wel klopt is dat ik de situatie van te voren in vul en daar moet ik ook zeker mee stoppen. Laatst zag liep er bijvoorbeeld een Mechelse herder achter ons, los. Ik zag het gewoon al gebeuren dat die hond op ons af zou rennen en achter Penny aan zou gaan (dat is namelijk al ooit eerder gebeurt en daarnaast zie ik dat soort herders het vaker doen. Maar ondanks dat vind ik ze nog steeds geweldig) en doordat ik dat zag wilde ik meteen zo snel mogelijk door lopen. Penny had dit niet echt in de gaten en linkte dat sneller lopen niet met de aanwezigheid van de herder. Maar het veroorzaakt ook bij mij wel stres en misschien voelt Penny dat soms wel.

Verder raak ik ook wel snel overstuur als er wel iets mis gaat of als iemand anders iets mis doet waar ik bijvoorbeeld last van heb. Als Penny bijvoorbeeld plotseling weer wil vluchten ben ik er helemaal van overtuigd dat het allemaal gewoon klaar is en dat de training niet werkt. Dan ben ik bang dat alles voor niets was geweest en dat ik het weer heb verpest, ondanks dat Penny zich best goed kan herstellen na een wat minder goede ervaring.

Ik ben niet heel erg bang, maar wel heel erg onzeker en dan ook vooral naar andere mensen toe. Dat is ook voor een deel de reden dat ik niet naar andere mensen toe stap, het is wel gebeurt dat ik gewoon vriendelijk iets tegen iemand zei en dat dat persoon vervolgens onaardig terug reageerde. Daarnaast heb ik ook het gevoel dat het vreemd is als ik op iemand af stap en dat mensen mij dan vreemd vinden.

Een andere reden dat ik niet op andere mensen af loop is omdat ik hier tot nu toe bijna geen hondeneigenaren heb gezien die echt wat van honden gedrag weten. En bij de mensen die er wel ervaring mee hebben en die wel hun hond goed onder controle hebben heeft Penny geen problemen. Dan is ze gewoon helemaal relaxt.

Op de momenten dat Penny aangevallen werd ging ik ook vaak de volgende dag (of nog dezelfde dag) weer dat zelfde rondje lopen. Eén keer toen ze door een stafford met muilkorf was aangevallen had ik het hele rondje zelfs gewoon afgemaakt, al was dat misschien niet de beste oplossing omdat het echt heel heftig was. Die stafford heeft en een aantal minuten op haar gelegen en die heeft haar echt geprobeerd te bijten, terwijl zij maar aan het janken was. Die eigenaren bleven maar roepen "Hij heeft een muilkorf om!" en toen ik de hond van Penny af probeerde te halen werden ze nog boos op mij ook. Het waren ook nog eens oudere mensen en van die had ik juist wel verwacht dat die er iets tegen zouden doen, dat die verstandig genoeg waren.

Ik ga heel erg hard proberen jouw tips op te volgen en ik ga echt proberen minder bang te zijn.

Echt heel erg bedankt voor de reactie! Hier heb ik echt heel veel aan! Dat het bericht wat hard over komt (wat ik trouwens niet eens echt vind) is helemaal niet erg, het klopt wel en door dit soort berichten ga ik juist volgende keer meer op mezelf letten. En die tips zou ik wel willen hebben, misschien kunnen die de problemen wel oplossen

" Oh dat moet  erg zijn als je hond zo een konijntje vangt....kan me je afschuw best voorstellen. Wil het ook nooit meemaken, net zoals een dier aanrijden met de auto....
 
het gaat op en neer met je ervaringen, maar wat je niet doodt ...daar leer je van  volhouden Melissa, komt goed hoor.
 
de liefde voor je Penny is er wel duidelijk , nu een beetje meer vertrouwen. "

Anny en Lance

Het was ook echt afschuwelijk. Ergens was ik wel boos op Penny, maar zij is een hond en dit is wat honden doen. Daarnaast was het gehuil van mij al een straf voor haar, zij vind het echt vreselijk als er iemand zit te huilen

En ik vind het vervelend als er dingen mis gaan, maar merk inderdaad wel dat ik er van leer. Elke keer als er iets fout is gegaan denk ik terug aan wat de oorzaak was en hoe ik het had kunnen voorkomen. Dat is soms wel moeilijk, aangezien sommige dingen die mis gingen mijn fout waren, maar dan weet ik wel wat ik de volgende keer moet doen.

Penny is samen met mijn familie echt het meest belangrijke wat ik heb, ik kan echt niet zonder haar. Ondanks dat ik soms ook heel boos kan zijn als ze weer een hele wandeling poep heeft zitten eten, hou ik echt enorm veel van haar. Die woede en irritatie is dan ook weer snel weg als ze mij uitdaagt om te spelen

Gelukkig vat je het goed op! 

Fijn om te horen dat Penny zich snel kan herstellen na een slechtere ervaring. De training is zeker niet voor niks hoor! Uiteindelijk zal je met deze dingen altijd 2 stappen vooruit doen en 1 stap terug. Dat merk ik ook bij Puk. Het ene moment luistert ze heel goed en denk ik dat alles goed gaat en de volgende dag kan ze weer zo eigenwijs zijn als wat. Soms voelt het dan dat de training voor niks is maar ik geef puk dan ook vaak de kans om zich te herstellen en te bewijzen dat ze het nog wel kan. Bij Puk gaat het dan vooral om het graven in molshopen en ganzen poep eten maar het kan uiteraard ook voor het trainen van penny haar vluchtgedrag. Ik zou de volgende dag niet meteen de moeilijkste situatie kiezen om penny zich te laten bewijzen dat de training wel effect heeft gehad. Bij puk kies ik vaak een oude molshoop uit die al door veel honden uitgegraven is, die is vaak veel minder interessant dan de verse molshopen. Ik roep haar dan bij mij en vaak bewijst ze dan al dat ze het nog kan en de training toch effect heeft. Zo bouw ik weer steeds verder op naar de steeds interessantere molshopen. 

Het feit dat penny de mechelse herder nog niet gezien heeft betekend niet dat ze niet weet dat hij er is. Honden kunnen ontzettend goed ruiken en horen en hebben vaak al eerder door dat er een hond aankomt dan dat wij baasjes dat kunnen waarnemen. 

Van die onaardige baasjes zou ik me niks aantrekken. Je moet gewoon zo denken .. Doordat hun onaardig doen missen ze een leuk gesprek met jou en missen ze de kans om Penny te leren kennen. Ik weet zeker dat de rede waarom diegene onaardig deed niet aan jou lag. Vaak zijn die mensen gewoon boos door iets of zijn het van nature geen aardige mensen haha. Laat je niet ontmoedigen door 1 zn onaardig baasje. Net zag ik een shiba inu puppie lopen waar ik zelf maar al te graag even kennis mee wilde maken (puppie knuffelen). In de verte dacht ik dat het hele gesloten mensen waren die met niemand contact wilde maken maar de pup kwam zelf op mij afgelopen en de baasjes begonnen zelf een gesprek, achteraf dus een hele leuke ervaring die ik niet had zien aankomen! 

Hier in de buurt hebben we een grote 'roedel' honden die elkaar allemaal kennen. Sommige baasjes verschillen van opvoeding met die van mij of andere. Ik vind dat zelf geen probleem zolang je allemaal maar 1 gezamelijke visie hebt en dat is zorgen dat de hond het goed heeft en de hond niet mishandelen. Elk ras en elke hond vraagt een ander soort opvoeding, dat die niet aansluit op mijn opvoeding is niet erg. Sommige baasjes vinden het niet goed dat ik beloon en train met eten maar ik weet dat dit het beste is voor mijn beagle en het beste bij haar aansluit. Ondanks dat de baasjes van opvoeding verschillen binnen die roedel hebben die honden het heel erg naar hun zin met zn alle. 

Je hoeft bijvoorbeeld niet meteen aan een baasje te vragen of diegene je wil helpen. Je kan bijvoorbeeld ook gewoon eerst een luchtig gesprek beginnen over de hond. Hoe heet de hond? Wat is het voor ras? Hoe oud is de hond? Hier en daar wat complimentjes haha . Geloof me.. De honden geven al gesprek onderwerp genoeg! Je zou zo ter loops kunnen vertellen dat penny wat problemen heeft en of zijn hond misschien kennis wil maken met penny om haar wat goede ervaringen mee te geven en haar zelfvertrouwen op te bouwen. 

Ook kan je proberen om samen met een andere hond die penny wél vertrouwt langs een 'enge hond' te lopen. Waarschijnlijk als die andere hond niet in de stress schiet zal Penny die andere hond volgen in het gedrag en door hebben dat het allemaal niet zo eng is. 

Dat een hond een muilkorf om heeft betekend niet dat zn aanval niet traumatisch kan zijn voor de andere hond. Een muilkorf voorkomt alleen het daadwerkelijke bijten. Maar vaak is het bijten maar een klein onderdeel van de hele aanval en het hele trauma. Erg jammer dat die baasjes zo reageerde!! Ik vind dat jij goed gereageerd heb. Ik had ook die hond van puk afgetrokken. Daarbij ben ik wel zn typisch kutwijf dat ook nog even die baasjes op hun plek had gezet en ze vertelt had hoe verkeerd hun bezig zijn. Maar daar wil ik je zeker niet tot aanmoedigen. Ik kan soms gewoon een tokkie zijn met dat soort situaties. Misschien helpt het als ik zeg dat ik uit Rotterdam kom, wij laten niet zo over ons heen lopen. 

Wat ik nog als tips mee wilde geven is dat je penny heel laag drempelig kennis kan laten maken door bijvoorbeeld zelf eerst die andere hond te aaien terwijl penny toekijkt. Als jij die hond vertrouwt zal penny dat ook sneller doen. Puk komt vaak ook even kijken wie er nu weer door mij geaaid word. Ook kan het helpen als het baasje van de andere hond Penny aait. Zo kan Penny al kennis maken met de geur van de andere hond want vaak ruiken de baasjes naar hun eigen hond (dat kunnen mensen vaak niet ruiken tenzij de hond echt heel erg stinkt). Ook kan je proberen om door je hurken te gaan (alleen als dat veilig kan met de andere hond!! Ooghoogte is niet de meest veilige houding met hond maar bij sommige honden kan het) en dan met je ene hand penny aaien en met je andere hand de andere hond. Zo breng je ze al bij elkaar zonder dat ze zelf initiatief nemen, dat doe jij in dit geval voor hun. Penny was gek op de frisbee zei je. Misschien kan een ander baasje met de frisbee gooien zo word er met penny gespeelt en zal de hond van dat baasje vaak er gewoon tussendoor lopen zonder dat ze meteen direct contact hebben. En jij zou bijvoorbeeld met die andere hond kunnen spelen als die ook zo gek is op een bal/frisbee. Ook kan je ze allebei tegelijk een snoepje geven (als het baasje dat goed vind). Probeer het eerst met rustige lieve honden en zo kan je haar met de tijd steeds meer voorstellen aan wat drukkere fellere (niet agressieve!!) honden. 

Het klinken echt idioten ideeen maar ik heb zelf al meerdere malen zelf meegemaakt dat dit angstige honden toch net iets meer vertrouwen geeft.

Ik zie het vaak zo.. Een hond heeft '2 emmertjes' 1 voor de goede ervaringen en 1 met slechte ervaringen. Het belangrijkste is dat je nu probeert op welke manier dan ook dat 'emmertje' met goede ervaringen te vullen waardoor ze meer zelfvertrouwen krijgt en de angst en het trauma steeds meer zullen verdwijnen naar de achtergrond. 

Als laatste heb ik nog een praktische tip. Als je een lange riem wil kan je ook een longeerlijn voor paarden kopen. Die zijn vaak een heel stuk goedkoper (en zelfs nog langer) dan de meeste hondenriemen. 

Weer een heel verhaal, sorry! Als er iets onduidelijk is hoor ik het graag haha 

 Mooi van je , dat juist jij nu die ook zoveel verdriet voelt, een ander wilt troosten 

'gelukkig' komt Puk aan met dode dieren. Niet door haarzelf gedood maar waarschijnlijk al door andere honden of verstoten uit het nest. Soms valt nog onmogelijk te zien wat voor dier het is of hangen de organen eruit. Ja.. Ik heb echt een hele vieze hond!! 

Ik pak altijd een poepzakje en pak het dier daarmee op en gooi het dan in het zakje in de prullenbak. Als ik het laat liggen blijft ze er naar terug gaan. Ze eet het niet op maar speelt er wel graag mee en rolt er soms in als ik niet snel genoeg ben. Geloof me.. Ik zou bijna willen zeggen.. Wees blij dat het een 'vers konijntje' was. 

Nog een 'leuk' verhaal:

Vorig jaar lente reageerde puk heel sterk op 1 plek. Ze is toen gaan graven en heeft daar een doosje gevonden. Ze kwam het doosje bij me brengen en er liepen net 2 kinderen voorbij. Ik dacht dat die kinderen iets hadden laten vallen en vroeg of het van hun was. Dat bleek niet zo, puk had dat doosje opgegraven uit de grond. Het zag er zo schattig uit dat ik dacht dat het een doos met speelgoedjes was van kinderen, verstopt als schat. Ik maakte het heel voorzichtig open, nieuwsgierig als dat ik ben, en zag door een spleetje iets zachts het leek op een knuffeltje. Ik maakte het doosje verder open en toen bleek het .. Een opgebaard eendenkuiken te zijn!!! Je kan wel raden hoe hard ik gegilt heb van schrik omdat ik dacht dat het speelgoed was omdat Puk ook op menselijke geuren graaft, dus leek me zeer aannemelijk. 

Het eendenkuiken lag in een wit lapje stofje echt opgebaard in het doosje. Waarschijnlijk hebben kinderen dat dode kuiken gevonden en begraven in de grond. Niet rekening gehouden met alle honden die dat natuurlijk ruiken. 

Doe je niets aan.. het is niet alsof jij hem hebt lopen bevelen dat konijntje te vangen...

Het is en blijft een roofdier een hond. Onze Obi had laatst ook een muis maar ik kon hem nog net saboteren waardoor het beestje ontsnapte.

Al moet ik zeggen dat dat beestje zo dicht bij ons huis zat dat ik hoop dat Obi ze toch echt flink de stuipen op het lijf gejaagd heeft want ik hoef hier echt geen muizen, dadelijk zitten ze binnen..

 ah gatsie... Nou je dat zo leest denk je ah dat is niet zo heel erg. Maar als je nietsvermoedend zo'n doosje openmaakt.. ieuww.

Ik heb momenteel te weinig tijd om op alles te reageren dus dat ga ik morgen even doen :)

 Dat heb ik dus letterlijk ook een keer zo gehad.

Sloot - stukje grond van 2m met een pluk onkruid - pad - grond - heuveltje.

Ik liep over het pad, Dobby aan de lijn. Ineens springt hij óp dat onkruid, en een konijntje maakte zich uit de voeten. Niet snel genoeg, Dobby pakte het en schudde het dood. Maar ja, wat moet je dan? Dobby zat nota bene áán de lijn en dat konijn zat op een onhandige plaats, kon niet de ene kant op wegens een sloot en welk idioot konijn gaat er náást een pad zitten.


Sommige dingen kun je gewoon geen barst aan doen. Dieren moeten ook geen stomme dingen doen in een park waar veel honden komen.

 Misschien een konijn ontsnapt uit huis? Vandaar heel tam en niet bang van honden?

ik heb alle reacties gelezen maar ik heb helaas niet tijd om alles te beantwoorden.

Puck; Echt super bedankt voor je reacties! Door jouw eerste reactie loop ik al heel anders met Penny! Ik merk dat ik wat meer zelfvertrouwen heb en minder onzeker ben als ik een hond zie. Ik merk dat ik eerst soms toch wel een beetje bang was. Hopelijk kan ik daar nu verandering in brengen

Ganzenpoep eten ken ik, dat doet Penny ook. Maar Penny eet ook hondenpoep. Daar werk ik ook wel aan, maar het is echt heel moeilijk want soms zie ik het te laat, ondanks dat ze niet meer los loopt. Een tijdje was dat ook extreem maar nu is het gelukkig weer minder.

Penny had die Mechelse herder wel al gezien, maar reageerde niet bang. Ook toen ik sneller begon te lopen wilde ze niet vluchten dus ik denk niet dat dat haar echt bang heeft gemaakt. Maar natuurlijk moet ik er wel echt mee op houden. Ik vind het ook niet echt fijn dat ik steeds bang ben dat het weer zo mis gaat, ondanks dat die kans niet echt groot is.

Dat over die onaardige baasjes klopt wel, ik moet ook niet zo onzeker doen. Maar ik ben helaas volgens best veel mensen 'nog maar' 15. Het gebeurt vaak dat iemand denkt dat die Penny voor mij moet corrigeren omdat ik nog 'te jong' ben om haar onder controle te hebben. Mijn buurvrouw heeft ook nog steeds een hekel aan mij omdat ik als 'kind' haar uit heb gelegd dat het dorp geen losloop gebied is en dat haar hond aan de lijn moet. Daar wordt ik ook onzeker van. Er zijn heel veel mensen die dat niet doen, maar door die mensen die dat wel doen voel ik me niet echt fijn.

Maar ik wil wel gaan proberen wat sneller op mensen af te stappen. Als iemand anders het bij mij doet en een gesprek begint is er niets aan de hand en ben ik totaal niet onzeker of bang. Maar als ik het moet doen vind ik het wel moeilijk.

Verder is het ook nog steeds gewoon zo dat de aardige baasjes die ik wel heb ontmoet en die ik ook een beetje ken gewoon goed met alles om gaan en rekening met elkaar hebben. Dan vind Penny die honden niet eng. Er komen eigenlijk ook altijd de zelfde honden, ik zie nooit iemand die wij nog niet zijn tegen gekomen.

Het was me niet gelukt om de stafford echt van haar af te trekken, hij was zo snel en sterk. Ik kon hem niet eens vast pakken. Uiteindelijk na een tijdje toen ik om hulp schreeuwde kwamen die eigenaren uiteindelijk naar mij toe. Maar ik ben zeker boos geweest. Ik heb minstens 10 keer 'idioten' naar hun geschreeuwd. Ook toen ik al aan de andere kant van het veld stond (en dat is een heel groot veld). Ik had echt nog nooit zo hard geschreeuwd Die eigenaren zaten me ook echt heel verbaast aan te kijken.

Bedankt voor de tips! Ik ga er zeker aan denken. Een paar gebruik ik al. Ik weet dat als ik heel enthousiast ga doen over een hond en steeds blijf zeggen 'oh wat is dat een lieve hond' dat Penny ook enthousiast wordt. Een een tijd geleden in een losloop gebied kwam ik een hond tegen waar Penny eerst problemen mee had. Alleen die hond vind mij wel erg leuk dus die liep heel voorzichtig op mij af en Penny stond naast mij te grommen. Omdat de hond toch wel kwam ben ik hem toen helemaal enthousiast gaan roepen en kwam hij helemaal blij naar mij toe. Penny wist echt niet wat ze moest doen, ze vond het eng, maar toen ik de hond begon te aaien merkte ze dat ze hem ook kon vertrouwen. Sinds dat moment heeft ze totaal geen problemen meer met die hond.

En dat van de lange lijn wist ik al, helaas wel te laat. Ik heb nu een lijn van 5 meter speciaal van honden en die kostte 16 euro. Voor dat zelfde geld kon ik twee longeerlijnen van 8 meter kopen. Maar ik had laatst een politie lijn van ongeveer 2 tot 3 meter gevonden en aangezien niemand wist van wie hij was gebruik ik hem nu zelf. Penny heeft nu echt genoeg ruimte, het gebeurt zelden dat ze alle riem nodig heeft. Ik ga hem alleen als ik met de frisbee speel nog wat langer maken met een oude leren riem. Vandaag merkte ik dat je toch best wel ver kan gooien met de frisbee die ik nu heb, en Penny ving hem ook nog!

Alleen ik hem wel een vraagje: Jij vertelde dat ik andere honden niet echt meer moet vermijden en dat doe ik dus niet meer (tenzij ik het echt niet vertrouw). Alleen gisteren en deze middag liep er een hond in de verte en dan gaat Penny stil staan omdat ze wil kijken, maar zodra die hond dichterbij komt gaat ze uitvallen. Wat moet ik dan doen? Het is echt heel plotseling. Moet ik haar op zo'n moment wel mee nemen? Het waren wel situaties waarbij wij er eigenlijk helemaal niet langs moesten.

En Penny had bij mij ook een keer een muizen hol met kleine muisjes open gegraven. Ik was toen nog veeeel jonger en dacht eerst nog dat het wel leuk was om haar daar te laten graven, maar toen zag ik plotseling iets roze-achtigs voorbij komen. Ik hield Penny meteen tegen (die merkte het niet en zou zo verder graven). Toen bleken dat kale jonge muisjes te zijn. Na heel lang paniekerig nadenken van wat ik met ze moest doen had ik ze in het hol gestopt en dat hol had ik met hooi dicht gemaakt. Wat er daarna was gebeurt weet ik helaas niet.

Over dat konijntje: Gisteren liep ik op een ander veld en vanaf een afstand heb ik een hele konijnenfamilie bekeken. Er was een jong van precies de zelfde grote bij. Toen die Penny zag rende hij meteen naar een hol toe en verstopte zich daar in. Nu weet ik ook zeker dat dat jonge konijn wat Penny ving niet echt klopte. Er was ook totaal geen moeder bij ofzo. Ik denk dat hij verstoten was. Het was ook echt geen plek waar konijnen voorkomen (met een uitzondering voor tamme konijnen want die laten mensen daar heel vaak achter, maar dit was echt een wilde). Alleen ik heb wel het idee dat ze bij mij nu meer echt op zoek gaat. Vandaag zat ze op sommige plekken steeds richting de struiken te trekken en dat doet ze eigenlijk nooit. Maar omdat daar zo veel konijnen zitten (vooral als je er in de zomer 's avonds langs gaat. Dan zie je er echt meer dan dertig over dat veld rennen) ga ik wel heel goed opletten.

Thebarkingstars: Nee, deze was echt bruin en leek niet op een tam konijn. Er zijn hier wel veel tamme konijnen. Vooral in de zomer zie je er veel. Een keer zag ik twee wit met bruin gevlekte konijnen met allemaal jongen rond lopen die ook gevlekt waren. Die zijn dus gewoon gedumpt omdat ze waarschijnlijk een nestje hadden En ik heb ook ooit een tamme rat gered, die was ook gewoon gedumpt. Nadat hij een nacht bij ons was gebleven is die met de dierenambulance mee gegaan (ik wilde hem naar een opvang voor ratten brengen, alleen het was helemaal mis met zijn poot en hij had duidelijk pijn dus ik wilde niet langer wachten). Later vond ik er nog één in de tuin, alleen helaas wilde mijn moeder niet dat ik er nog één ging vangen

Morgen ochtend moet ik pas laat naar school dus waarschijnlijk laat ik Penny 's ochtends weer uit

Wat leuk om te lezen dat het al beter gaat! 

Ik heb gelezen dat je eierkoek kan geven aan je hond als ze echt veel poep eet. Ik weet niet of dit klopt en heb het zelf nog niet uitgeprobeerd maar waarschijnlijk kan je er meer over vinden op het internet. 

Je bent ook 'nog maar' 15, maar je weet wel goed om te gaan met je hond. Je kan het echt zelf wel redden zonder dat iemand jou hond moet corrigeren. Ik snap die mensen sowieso nooit. Ik zie vaak zal meiden van 'nog maar' 14/15/16 met hun hond lopen. Ik vind dat juist leuk en heb totaal niet de behoefte te corrigeren, dat kunnen ze best zelf! Helaas zul je altijd van dat soort mensen houden, jammer genoeg. Laat je vooral niet ontmoedigen door dat soort mensen, gelukkig is niet iedereen zo! Jij kent je hond en beste en weet wat voor haar het beste is. Ook ben jij de baas en bepaal jij wanneer er een correctie nodig is. Je zou vriendelijk tegen die mensen kunnen zeggen 'dankjewel voor de correctie maar volgende keer grijp ik zelf wel in als ik het nodig vind'. 

Ik weet wat voor kracht staffords hebben dus het is niet zo heel gek dat het niet lukte, maar je probeerde het wel! Dat is al super toch. 

Ik kan je alleen aanraden om niet alle honden meer te vermijden maar je maakt uiteindelijk echt zelf de keuze of je het wel echt wil. Ik wil je nergens toe dwingen. Ik kan je alleen mijn ervaring/advies meegeven maar uiteindelijk bepaal jij wat je zelf wil. Voel je vooral niet verplicht door mij. 

Je zal merken dat als Penny stil blijft staan en naar de hond kijkt dat ze ook een bepaalde focus heeft op de hond. Ze staat waarschijnlijk heel stil en leunt ietsjes naar voren en blijft de hond volgen met haar ogen. Eigenlijk zou dit het beste moment zijn om in te grijpen. Het is wat lastig uitleggen maar na een aantal keer ga je de houding van je hond herkennen voordat ze gaat uitvallen naar andere honden. Ik zou op dat moment Penny proberen af te leiden, haal de focus weg van de hond in de verte en zorg dat ze zich focust op jou. Zodra ze de focus heeft op jou kan je haar bijvoorbeeld een trucje laten doen, een high five of een rondje draaien het is maar net welke trucjes Penny kent. Ook kan je haar afleiden met de bal of frisbee. Het beste is eigenlijk om te zorgen dat Penny helemaal niet gefocust raakt op de andere hond. Maar dat moet je zelf ervaren wanneer ze zich gaat focussen en wanneer je dan vooraf kan ingrijpen. Mocht ze toch zo ver komen dat ze gaat uitvallen naar de hond kan je denk ik het beste gewoon stil blijven staan. Haar proberen te laten zitten of iig af te leiden (wat nog niet zo makkelijk is) en te zorgen dat de riem kort maar wel ontspannen is. Laat haar tot rust komen, doe een spelletje/trucje met haar en loop daarna pas verder. Mocht de andere hond jullie pad kruisen kan je de andere hond het beste gewoon voorbij laten gaan. 

Soms wil het ook helpen als je een heellll licht trekje aan de riem geeft zodat de hond even uit de focus is. Hier bedoel ik niet keihard trekken mee of een ruk aan de riem geven, de hond mag zeker geen pijn hebben of t een nare ervaring vinden. 

Ik denk dat er best wat mensen het hier niet mee eens zijn maar dit zijn mijn tips en ervaringen (met onze vorige hond) op het gebied van uitvallen. Zn heel zacht trekje zie ik geen kwaad in het gebeurd al vaak zat tijdens de wandelingen dat er iets spanning op de riem komt te staan als de hond net ff te snel wil. 

Ik vind het echt zo schattig hoe je over die muisjes praat. Puk had pasgeleden ook een nest met jonge muisjes ontdekt. Eerlijk gezegd heb ik het maar gewoon laten gaan. Dat is het beste wat je kan doen. Als je zn diertje oppakt komt er een menselijke geur aan te zitten en heb je kans dat het verstoten word door de moeder. Ik snap je reactie wel heel goed en vind het echt heel lief! 

Maar ik vind dat het natuur blijft. Puk heeft nog nooit een levend dier gevangen maar komt vaak wel aan met dieren die al gedood zijn door een andere hond. Zo is de natuur. Ik ken genoeg honden die wel op levende dieren jagen en die ook echt vangen. Vind het eigenlijk best gaaf om te zien. 

Ik wil je zeker ook niet bang maken maar soms is een aanval van een hond op een andere hond onvermijdelijk. Het kan soms zo snel gaan. Ik ben ook van mening dat elk baasje dat wel eens mee gaat maken met zijn hond tenzij je alle honden vermijd en je hond uit voorzorg tegen andere honden beschermt. Nogmaals.. Die keuze moet je zelf maken. Jij moet er vertrouwen in hebben en jij moet je er goed bij voelen. Ik wil je zeker niet over halen of ompraten. Het enige wat ik kan doen is mijn ervaring delen en advies geven. Maar de keuze moet je echt zelf maken! Ik kan geen garantie geven dat penny nooit meer word aangevallen. Net zo min als dat ik ook geen garantie kan geven dat Puk nooit meer aangevallen gaat worden. Ik kies ervoor haar los te doen en in contact te laten komen met andere dus zal ik ook dat (kleine) risico moeten dragen dat de kans bestaat dat het gebeurd. 

Volg vooral je eigen pad en laat je door niemand ompraten! 

Ik vind het super om te lezen dat je je al zelfverzekerder voelt maar doe het vooral voor jezelf en penny en niet omdat een ander het zegt! 

Ik wil je niet aan het twijfelen brengen. Je moet vooral doen waar je je goed bij voelt en de rest die laat je lekker praten! Haha  

Veel plezier morgen tijdens het uitlaten van Penny 

Eierkoek hadden we vroeger geprobeerd maar dat heeft helaas niets veranderd. Ik kijk best vaak op internet voor een oplossing, maar alles wat daar op staat heb ik al geprobeerd en heeft uiteindelijk weinig effect. Op sommige sites staat ook dat het probleem zo groot kan zijn dat een hond het niet meer af kan leren en ik denk dat dat bij Penny een beetje het geval is. Ze heeft het haar hele leven al gedaan.

Ik vind het ook leuk om leeftijdsgenoten met een hond te zien lopen, maar helaas zijn die hier niet echt. Het is inderdaad erg jammer dat volwassenen soms zo doen. Maar ik kom ook wel eens volwassenen tegen die het duidelijk heel erg leuk vinden om mij elke dag met Penny te zien lopen. Verder ben ik echt heel erg blij dat ik nu op dit forum zit want hier is iedereen ook zo aardig

Bedankt voor de tip dat ik haar moet afleiden als ze stil gaat staan! Daar zat ik niet aan te denken, maar ik ga het zeker gebruiken! Als ik aan het wandelen ben en ik merk dan dat ze op een andere hond ga focussen leid ik haar wel vaak af. Ik doe dat dan met brokjes en als dat niet helpt geef ik ook een klein rukje aan de riem, op sommige momenten is dat gewoon de enige manier om haar aandacht weer op mij te krijgen. Vandaag heb ik geprobeerd haar te leren om naar mij te kijken als ik 'let op' zeg en dat heeft tot nu toe heel goed geholpen. Ik oefen er nog wel veel mee, maar ze doet het momenteel wel steeds.

Als ze eenmaal aan het uitvallen is probeer ik haar te laten zitten en zeg ik gewoon rustig nee. Ook blijf ik dan snoepjes voor haar neus te houden maar als ze echt bezig is reageert ze daar niet echt op. Zodra ze klaar is loop ik een stukje met haar en gooi ik snoepjes op de grond zodat ze weer ontspant en daarna gaan we weer verder.

Het klopt dat die muisjes dan verstoten worden, maar ik denk dat ik toen ongeveer 8 of 9 jaar was (waarschijnlijk zelfs jonger) dus ik was echt helemaal in paniek en wist dat niet. Ik probeerde ze nog warm te houden in mijn handen. Daarna legde ik ze terug en verzamelde al het gemaaide gras wat op het veld lag om er op te doen.

Een paar dagen later zag ik dat er een soort gang was gemaakt door het gemaaide gras wat ik er op had gelegd, maar of die muisjes het hebben gered weet ik niet zeker.

Maar ze naar een opvang brengen zou ook geen zin hebben. Bij de vogelopvang waar ik een tijdje vrijwillig werkte maakte ze kleine baby muisjes gewoon dood. Ik was ook uiteindelijk gestopt omdat er heel veel gewoon niet klopte. Ze vergaten vaak dieren te verzorgen en zagen bepaalde ernstige verwondingen niet. Die had ik dan een week nadat de dieren werden opgevangen ontdekt (ik kon natuurlijk vanwege school alleen maar één keer in het weekend werken).

En ik vind zelf dat je zo veel mogelijk moet voorkomen dat honden op dieren jagen, het is namelijk niet echt nodig. Maar ik moet toegeven dat als ik met Penny over een veld loop waarbij het gras net gemaaid is en als ik dan zie dat ze helemaal geconsenteerd opzoek naar muizen en daar heel erg van geniet laat ik haar ook vaak gewoon gaan. De kans dat ze iets vangt is echt heel klein en als ik het gevoel heb dat ze wel bijna iets vangt hou ik haar tegen. Ik heb dat ook liever dat dan steeds poep eten en als ze zo bezig is let ze totaal niet op andere honden.

Ik weet dat sommige aanvallen van andere honden niet te vermijden zijn. Ik deed er namelijk steeds echt alles aan om het te voorkomen en toch gebeurde het. Maar ik wil Penny eigenlijk ook niet meer loslaten lopen. Ook niet als ze niet meer zal vluchten. Ik vind het wel fijn als ze aan de lijn zit, ze mist niets want ze heeft genoeg ruimte en ik volg haar overal. Als zij wilt snuffelen mag ze dat en krijgt ze alle tijd die ze nodig heeft. Daarnaast heb ik met de riem constant contact met haar. Het enige moment dat ze misschien ooit weer los gaat is als we met de frisbee of met de bal spelen. Maar ik kan me herinneren dat ik me toen ook niet echt relaxt voelde. Na elke keer dat ik gooide keek ik om me heen of er geen andere honden waren.

En verder gewoon alsnog super bedankt voor je reacties, het helpt echt en ik voel me gewoon een stuk minder gespannen tijdens het wandelen

Hier is een update van vandaag:

Vanochtend toen ik de deur uit ging rende er helaas meteen een hond naast een fiets langs, dus Penny begon uit te vallen. Maar in plaats van heel erg blaffen en helemaal gek worden bleef ze nu best rustig en zat ze alleen hard te grommen en te trekken. Na een tijdje was ze weer rustig en gingen we verder lopen.

De rest van de wandeling ging goed, ze was erg rustig. In de verte zagen we een loslopende hond lopen en aangezien ik toch eigenlijk die kant op wilde liep ik er gewoon naar toe. Penny vond het eerst een beetje raar, maar daarna liep ze heel goed mee. Die mensen gingen een zijpad in naar de parkeerplaats want ze waren klaar met wandelen. Daar was ik uiteindelijk ook blij mee omdat die hond toch wel druk deed, maar Penny was in ieder geval niet echt bang toen we er naar toe gingen.

In de middag zagen we in het begin een Duitse herder in de verte lopen. Die was ik ooit eerder tegen gekomen en dat is een erg aardige hond, dus ik liep weer gewoon door. Penny begon een beetje onzeker te grommen, dus ik ging haar afleiden en toen stopte ze meteen. Toen was ze ook niet meer bang en soms vind ik dat ook wel apart. Dan begint ze met wat onzeker doen en grommen als ze iets eng vind maar zodra ik haar af heb geleid is het goed en is het niet meer eng.

Toen liepen we verder. Al snel zag ik een hond aan komen waar het momenteel heel goed mee gaat, alleen nu rende hij naast de fiets dus ik wist niet zeker wat Penny zou doen. Ik ging wat verder van het pad af en liet haar alvast wat snoepjes zoeken. Inmiddels had Penny die hond ook al in de gaten, maar ze deed helemaal niets. Ze keek alleen even op en snuffelde daarna verder. Ik was echt heel trots! Er zat maar iets van een meter tussen Penny en die hond!

De rest van de wandeling ben ik van de wandelpaden af gegaan en heb ik op plekken gelopen waar echt nooit honden komen. Dus Penny heeft ook geen poep gegeten. Ze heeft alleen maar gesnuffeld en was heel druk bezig met alle geuren van konijnen. Daar is ze nu plotseling heel erg geïnteresseerd in

Daarna gingen we gewoon naar huis en toen kwamen we niet echt iets interessants tegen. Maar het ging dus heel erg goed!

Ik weet niet zeker of ik morgen met haar ga wandelen. Ik voel me namelijk niet zo heel erg lekker, maar dat zegt nog weinig. Ik laat haar wel vaker uit als ik beginnende griep heb en meestal is het dan heel snel over.

Geld dit ook voor hazen? Mijn honden zitten er geregeld achteraan en stel dat ze er eens 1 te pakken krijgen...

Aahh wat leuk dat het zo goed gaat! Heel leuk om te lezen 

Ik zou het ook zeker niet goed vinden als Puk op alles jaagt. Ze graaft op mollen en muizen gangen en als ze dan denkt dat ze bíjna bij een mol is gaat ze blaffen. Natuurlijk gaan die mollen dan juist weg maar dat vertel ik mijn lieve sulletje niet . Stiekem zou ik best trots zijn als mijn lieve sulletje een keer iets levends vangt haha 

Onder de hazen kunnen er ook zeker dit soort ziektes uitbreken! 

Pas geleden was hier ook zn ziekteplaag je kon gewoon haast lopen over de dode konijnen. Hier in de buurt heb je echt heel erg veel wilde konijnen/hazen. 

Even een update van vandaag en gisteren.

Gisteren had ik het heel erg druk en was ik erg gestrest vanwege school. Ik moest een hele grote toets leren maar was zo moe dat ik me totaal niet kon concentreren. Penny lag ook de hele tijd naast de tafel te piepen omdat ze uit wilde. Dus toen besloot ik het maar te doen, wat uiteindelijk toch niet zo slim was.

Tegenover andere honden deed ze het echt perfect, alleen het poep eten was weer heel erg. Ik werd er helemaal gek van, ze trok de hele wandeling om overal te eten. Uiteindelijk probeerde ik wat te oefenen en toen ging ze weer eten. Toen werd ik zo boos dat ik haar een zachte tik op haar neus gaf. Penny was hier totaal niet onder de indruk van, het was namelijk niet eens echt een tik. Maar ik voelde me vreselijk omdat ik haar echt nooit wil slaan en zo was die tik wel bedoelt. Toen ging ik maar naar huis, het had toch niet echt zin meer. De rest van de wandeling werd ik steeds bozer en verdrietiger omdat ze steeds weer poep ging eten.

Vandaag ging ik weer met haar uit en deze keer wilde ik het probleem heel anders aanpakken. Ik ging de deur uit en toen kwamen er toevallig weer allemaal honden naast de fiets langs rennen. Penny ging weer uitvallen, maar honden die naast die fiets lopen zijn zo spannend en eng dat ik daar nu nog niet echt wat aan doe. Ik heb steeds geprobeerd haar te laten zitten en toen ze het eindelijk deed had ik haar beloond.

Vervolgens stak ik de weg over om over de brug verder te lopen. De brug bij het voetpad wordt namelijk vernieuwd. Alleen toen zag ik drie houtduiven op de weg liepen en er kwam ook een auto aan. Ik bleef wachten zodat die duiven niet tegen de auto aan zouden vliegen als ze mij zagen. Toen de auto dichterbij kwamen vlogen ze weg, op één na. Die bleef zitten en de auto bleef door rijden, hij remde nauwelijks. Die houtduif kwam onder de auto terecht en was helemaal in paniek aan het fladderen  Ik was ook helemaal in paniek. Uiteindelijk wist hij zichzelf los te krijgen terwijl de auto gewoon door bleef rijden. Helaas was hij wel zijn hele staart kwijt want daar reed de auto ook gewoon over heen. Ik ben vreselijk gaan schreeuwen en schelden. Toen kwam er nog een andere automobilist aan die het allemaal had gezien. Zij reageerde erg vriendelijk en kalmeerde mij een beetje, maar het begin van de wandeling was verpest. Ook nu ben ik nog steeds woedend over wat die man deed, kennelijk was het te veel moeite iets af te remmen Ik vind dat nog veel erger dan dat Penny bijvoorbeeld een jong konijntje pakt, dat kan je namelijk niet echt voorkomen. Maar dat iemand gewoon over een duif heen wilt rijden terwijl dat helemaal niet nodig was (er reed niemand achter hem en daar moet je sowieso langzaam rijden)

Ondanks het begin besloot ik toch door te lopen, misschien kon ik het dan een beetje vergeten. Ik hield Penny eerst heel kort om te voorkomen dat ze poep kon eten, daarna toen we echt aan het wandelen waren liet ik haar met rust. Ik keek wel naar wat ze aan het doen was, maar ik zei niet boos nee zodra ze in de buurt van een drol kwam. Ik hield de riem alleen strak als ze wel wilde eten en dan trok ik haar mee zonder wat te zeggen, zodra ze weer door liep kreeg ze een heel grote beloning. Dat had ze snel in de gaten. De rest van de wandeling was ze ook een stuk meer relaxt, en ik voelde me ook beter. Eigenlijk verpestte dat gedrag de hele wandeling steeds, ik heb laatst ook serieus thuis gehuild omdat ik niet wist wat ik er mee moest. Daarom lijkt dit me voor nu een hele goede oplossing en het werkt ook nog. Ik hoop alleen dat mijn moeder dit ook wilt proberen, ik vertelde het tegen haar maar zij is er toch meer van overtuigd dat ze Penny steeds moet straffen. Dat begrijp ik ook wel want het is echt heel vervelend, maar het is wel duidelijk dat het geen effect heeft. Het lijkt me dan ook niet slecht om het op deze manier te proberen.

Verder ben ik er vandaag ook achter gekomen dat er inderdaad ook mensen zijn die het leuk vinden hoe ik met Penny om ga. Er loopt hier steeds een oudere mevrouw en man met een teckel en die zijn altijd heel vriendelijk. Maar vandaag kwam die mevrouw naar mij toe en ze zei wel minstens drie keer hoe leuk ze het vond dat ik zo met Penny om ga. Ze vond het geweldig dat ik zo enthousiast tegen Penny doe. Na dat gesprek voelde ik me echt een stuk beter

Zie je wel dat mensen het leuk vinden! Geloof me er zijn echt meer leuke honden baasjes dan slechte. 

Misschien een 'gerusstelling' .. Mijn opa had vroeger sierduiven. Elke dag mochten ze uren buiten los vliegen en als mijn opa ze naar binnen ging halen ging ik mee als kleine peuter. Ik was helemaal niet bang voor de duiven en de duiven niet voor mij. Het is een aantal keer (in al die jaren) voorgekomen dat ik perongeluk op de staarten ben gestapt. Dan worden de verenpennen uit de kont getrokken. Verder hebben de duiven er geen last van gehad. Het groeide gewoon netjes terug. Ze kunnen alleen tijdelijk wat last hebben met vliegen. Zie het als jezelf waxen. Het doet even pijn maar je houd er niks aan over en de haren groeien gewoon weer terug. 

Bedankt voor de geruststelling! Ik ben alleen een beetje bang dat hij nu niet meer goed kan vliegen, al vloog hij wel redelijk normaal weg. Maar gewoon het feit dat die man zonder dat het hem iets uitmaakte zomaar over een duif aan het rijden was vind ik echt erg en daar kan ik ook heel verdrietig van worden.

En eigenlijk lijkt het mij ooit wel leuk om ooit met zo'n wandeling mee te gaan die hier wordt georganiseerd om meer leuke honden baasjes te ontmoeten. Alleen Penny is wagenziek (daar werken we wel een klein beetje aan) en het lijkt me voor haar niet echt fijn omdat ze op plekken die ze niet kent in paniek raakt. Daarnaast is het misschien niet zo handig met haar angst voor andere honden. Maar misschien is het wel een keer leuk :)

Ik heb de titel even veranderd omdat het nu niet meer echt alleen over het vlucht gedrag gaat maar ook over andere problemen

Ik snap het ook niet dat er mensen zijn die zomaar doorrijden. 

Misschien is het leuk om het eens te doen ja. Als jullie beiden wat zekerder zijn kan je het gewoon proberen toch. Vind jij of penny het niks kan je altijd nog afhaken.

Voordeel van zn wandeling is dat er alleen maar goede baasjes zijn met sociale honden. 

Ik heb een hele tijd geen updates geplaatst, ik was een week ziek en had daarna heel weinig tijd door alle toetsen die ik moest inhalen. De komende tijd zal ik waarschijnlijk alleen in het weekend updates kunnen plaatsen.

Laat ik maar beginnen met te zeggen dat het echt super goed ging deze week!

Ik zal even de afgelopen 4 dagen beschrijven want anders wordt het te veel.

Het ging de laatste tijd dus heel erg goed. Ze had er ook weer veel zin in nadat ik ziek was geweest. We lopen nog steeds elke dag op dezelfde plek, het is hier rustig (in het losloopgebied moet je nu sowieso niet komen want ze hebben alle paden waar je eerst niet op kon lopen helemaal verbeterd en nu moet iedereen daar natuurlijk lopen) en er is hier veel te doen. Ik heb Penny steeds veel tijd gegeven voor snuffelen. Het poep eten heb ik ook zo veel mogelijk genegeerd.

Uiteindelijk besloot ik foto's van haar te maken en omdat mijn heuptas over mijn jaszakken zit had ik die even af gedaan zodat ik goed bij mijn mobiel kon. Toen begon ik foto's te maken, Penny vond het niet echt leuk om steeds allerlei kunstjes te doen, maar het een hoop snoepjes deed ze het toch. Toen ik klaar was wilde ik alles weer terug stoppen maar Penny begon heel erg te trekken. Er was weer iets engs en ze wilde weer vluchten. Ik zag dat het een spaniel was die ze kent dus ik was wat verbaast. Toen ruimde ik snel alle spullen op en Penny zat zenuwachtig te wachten tot ik alles had gepakt. Toen ik klaar was besloot ik gewoon richting de hond te lopen. Dus ik zei tegen Penny dat we verder gingen. Ik had verwacht dat ik haar mee moest trekken maar tot mijn verbazing begon ze zelf naar de hond te lopen! Dit is echt goed! De ontmoeting vond ze spannend, maar die eigenaren kalmeerde haar al snel door haar te aaien.

De volgende dag was het heel druk. Overal liepen honden. Ik moest Penny steeds afleiden, maar ze deed het echt super. Ze had geen één keer uitgevallen en was ook helemaal relaxt.

De dag daarna ging het ook goed. De 'waakhond' van de haven in het Twiske werd ook uitgelaten. Die hond is echt heel groot, één keer dacht ik dat het een pony was. Ik had dus verwacht dat Penny hem echt vond, maar ze wilde heel graag naar hem toe. Ze zat echt helemaal enthousiast te kwispelen. Die hond deed ook heel voorzichtig en rustig, het was echt schattig

Vanochtend gingen we ook wandelen. Aan het begin van de wandeling kwam er een auto aan rijden die wij ook hebben. Penny dacht dus meteen dat mijn ouders er in zaten en die wilde wachten. Maar ik wist dat daar een hele grote labrador in zat dus ik had verwacht dat Penny ging snauwen. In plaats van dat wilde ze hem helemaal enthousiast begroeten! Dat ging ook heel goed.

Toen liepen we verder. Penny deed erg vervelend want er liepen heel veel eenden en daar heeft ze een hekel aan. Ze wilde er steeds naar toe. Uiteindelijk kreeg ik haar eindelijk mee. Vervolgens zag ik tussen de struiken door een hond lopen, Penny ook. Penny vond het wat spannend en eng, maar ik besloot toch met haar te kijken. Toen bleek het een hondje te zijn met precies dezelfde grootte. Die was ook blij om Penny te zien dus Penny trok mij er helemaal enthousiast naar toe. Van die eigenaresse kreeg ze wat snoepjes. Normaal vind ik het niet goed, maar zo leert Penny wel dat het leuk is,

Tijdens de middag wandeling gebeurde er niet echt iets, nouja... Penny viel van een omgevallen boom af. Ik legde er steeds snoepjes op, maar zorgde ervoor dat die niet te hoog lagen. Penny besloot alleen hoger te gaan en wilde precies op een smal punt omdraaien. Dat gaat natuurlijk niet, dus ze gleed er af. Ik schrok me helemaal kapot en was echt bang dat ze gewond was. Dat was niet zo, Penny was meer geschrokken omdat de riem in de struiken vast zat en ze niet naar mij toe kon lopen. Dus toen is ze toch nog héél even los geweest zodat ik de riem uit de struiken kon trekken

Maar dit is dus de laatste keer dat ik haar op wat hogere boomstammen laat lopen.

Hier nog wat foto's:

^ Dit is echt mijn favoriet