Ik heb een petekind van 5jaar dat sinds kort geregeld op bezoek komt en dus in aanraking met mijn 3 jarige keeshond. Als ik mijn petekind oppak om te knuffelen of te spelen dan word Bailey ( mijn kees ) jaloers.
Ze sprong zowat anderhalve meter hoog tegen me en jammerde. De mama van mijn petekind had haar dan maar opgepakt om te aaien maar ze gromde tot jankes toe tot de mama naar mij kwam en Bailey tegen me hield en dan was het oke voor haar en gaf ze zowel mij als mijn petekind lekjes. Dus in mijn ogen jaloers..
Ik probeer het jaloers gedrag niet te belonen. En als ze flink is wel te belonen maar als we wat druk spelen in de zetel dan denk ik soms toch dat ze eens zou durven knoepen naar mijn petekind en dat vind ik angstaanjaagend omdat ik en mijn man ook kinderen willen.
Is dit anders bij eigen kinderen ? En hoe kan ik dit beste aanpakken dat Bailey haar gedraagt in bijzijn van mijn petekind ? Want hij is voorzichtig maar heeft geen echte bang van Bailey. Ze proberen zo vaak mogelijk langst te komen zodat Bailey went aan hem en zodat we haar kunnen proberen leren wat aanvaardbaar is en wat niet, maar verder weten we het ook niet goed.
Bailey is een heel flink en slim en aanhankelijk hondje dat graag uren bij me in de zetel ligt zo dicht mogenlijk tegen me, ze is enorm onderdanig en luistert heel goed naar mij.
Bij mijn man reageert ze trouwens niet zo als hij met mijn petekind ravot maar naar hem luistert ze ook niet zo goed als naar mij.


Reageren


