Ik heb ook mijn hond opgehaald met 8wkn, bij 12-14 wkn begon ook het gedrag wat jij beschreef.
(Zie mijn eerdere topics.... Lang verhaal ga ik nu niet precies opschrijven).
Ik ben ook daarom naar een hondenschool gegaan. Heeft helaas niet zo geholpen als ik gehoopt had, was juist andersom. Ik moest doen wat mijn instructeur zei en dan druiste in tegen mijn eigen intuïtie.
Ik ben afgelopen juli gestopt bij de hondenschool. Heb daar alleen puppycursus (gehoorzaamheid) gehad.
Ben nu dus ruim een half jaar zelf aan de slag gegaan. Ik ben gestart met een heeeeele diepe zucht, want dat ik een lange adem nodig zou hebben wist ik....
Eerst ging het beter op straat ten opzichte van auto's. Later ging het beter op straat ten opzichte van fietsers. Weer later ging het beter op straat ten opzichte van wandelaars. Even later ten opzichte van joggers. Nu kan hij rakelings langs auto's lopen. En fietsers kunnen hem op een halve meter passeren. Wandelaars kunnen hem op 1 meter afstand rechts passeren wanneer hij zit, evenals joggers. Ik wil nu niet zeggen dat het voor jouw hond ook zo werkt. Maar bij mijn hond leek de precieze routine te werken. Bijvoorbeeld: kwam een auto aan. Ik liet hem zitten. Brokje voor de neus. Auto voorbij, brokje gegeven. Nu maakt bij hem de omkoping van voer niet zoveel uit, maar juist wel de routine die bij iedere auto werd uitgevoerd. Ik had in 1 wandeling soms wel 20x diezelfde routine gebruikt. En het werkte, het maakt zijn wereldje voorspelbaar. Inmiddels is hij een hele verkeerszekere hond geworden, wel met gebruiksaanwijzing en routine, Het is geen hond die ik zomaar aan iemand mee zou geven.
Met andere honden was weer een ander verhaal, die wilde hij levend villen. Vanaf een week of 14. Er was niks gebeurd, we hebben nog een andere hond waar hij super mee overweg kan. Dus... Geen idee waar dat gedrag vandaag kwam. (Stiekeme hormoontjes?) Toch kan ik nu met zekerheid zeggen dat het nu sinds een maand echt goed gaat. Hij had de neiging om ontzettend te fixeren en viel dan uit. Inmiddels kan hij kijken zonder te fixeren, dat kon hij eerst niet. En zo lang hij ontspannen kijkt, mag hij net zo lang naar een hond kijken als hij wil. Sinds deze week zie ik zijn ontspannen blik veranderen in voorzichtige nieuwsgierigheid. Maar ik heb in het begin wel streng en consequent moeten zijn. Niet streng dat ik geweld gebruik. Maar gewoon duidelijk; fixeren doen we niet = uhuh. Nou is hij een hond dat ook reageert op een vriendelijke uhuh van mijn kant. Dat is dan weer het fijne van deze hond, die is echt trainbaar. En daardoor zie ik zijn gedrag langzaam aan in positieve in veranderen. Ik ben er nog niet, maar ben wel trots dat we er een heel eind zijn.
Alleen met het stukje visite in huis zal ik een keer hulp nodig hebben. (In de vorm van diverse mensen als oefenmateriaal). En een kritische blik van iemand die verstand heeft van gedrag. (Ik durf bijna geen gt meer neer te zetten ;) )
Wat heb je afgelopen vijf jaar met hem gedaan? Hoe lang vertoont hij dit gedrag al?
Edit: ik heb het verhaal met je gedeeld om een hart onder de riem te steken. Niet omdat jij moet gaan doen wat ik heb gedaan. Even ge-Edit voor iemand van HP er over valt ;)

3 doggies










