" ik begrijp dat heel goed.
bij mij heeft het 3 jaar geduurt.
toen werden het er zoveel en steeds korter op elkaar.
soms ook 6a7 achter elkaar.
ze was echt niet meer de oude.
ik heb toen ook met moeite de beslissing genomen.
en het was een opluchting om niet meer bij elk geluid te hoeven schrikken.
zelfs mijn andere honden kwamen helemaal tot rust.
jullie zullen hem erg missen,maar jullie hebben hem een hoop leed bespaart.
kon eindelijk weer inloggen. "
dit soort berichten heb ik veel gelezen, de afgelopen tijd. Dat is één van de redenen waarom ik zo tegen de toekomst op zag. Ik zag ons een jaar, twee jaar, strijden met zijn drieën. Henkie steeds slechter en gefrustreerder worden met als eindelijke resultaat toch afscheid nemen. Daar zit de opluchting ook in. Dat het sneller gegaan is, dan wij konden vermoeden....
Ik heb vanochtend een optelsom gemaakt.
Henkie is 6 juni geboren. Hij was 72 dagen, toen wij hem kochten.
Hij was 140 dagen, toen hij tetanus kreeg. Bij 168 dagen kreeg hij epilepsie en heeft in totaal 185 dagen mogen leven...
Dat zijn 45 dagen ziek zijn, van de 185.... Veel te weinig mooie dagen, maar het aantal dagen ziek zijn, zou nog veel hoger zijn geworden..
Vandaag is het allemaal dubbel. Sinds vanavond heb ik migraine, zoals vaker bij spanning... Ik kan op dit moment weer helder zien, dus even op het forum kijken...
Bedankt voor de lieve reacties... Ze deden ons goed, en doen dat nu nog
. Ik ga mijn bed weer in