Advies:welke leeftijd jongste kind voor aanschaf puppy?

Even vervolg van mijn oude topic.

Op welke leeftijd van je jongste kind in het gezin is het goed om een puppy te verwelkomen in je gezin?

Aan de ene kant denk ik als onze jongste 4 jaar is (we hebben vier kinderen, onze oudste drie kinderen zijn al 4+ jaar) . Dan gaat hij naar school, heeft de hond overdag rust en ik meer tijd voor de hond. Als onze jongste 4 jaar is, is hij minder onrustig en minder impulsief en snapt hij bovendien alle uitleg rondom de hond prima.

Aan de andere kant lijkt het me voor de hond ook goed om zijn eerste ja(a)r(en) op te groeien met bijna continue een kind om zich heen, zodat dat 'de standaard' voor de hond is en hij daaraan went.

Wat denken jullie, welk scenario lijkt jullie beter / verstandiger? Dank jullie wel weer alvast!

Mijn mening: Er bestaat niet iets van een ideale leeftijd van kinderen om een pup aan te schaffen...

Ik denk dat het belangrijker is voor jou als opvoeder, te weten wat je graag wilt, hoeveel tijd je hebt, en hoeveel tijd je bereid bent om te investeren in je pup..alleen , maar ook met de kinderen.

Het is natuurlijk niet de bedoeling dat een van tweeën omwille van de ander tekort zal komen...

( Dit geld voor kinderen onderling ook zo.., je hebt er vier...dus zal je aandacht onder hen ook verdelen en richten naar hun specifieke behoeftes, dit zal denk ik ook in jouw gezin 'als vanzelf gaan' een babietje erbij krijgen gaat meestal ook zonder moeilijkheden en stress..?)

Een pup en een baby tegelijkertijd  kan...maar is, met name het eerste jaar, een beetje druk..want dan kom je als opvoeder simpelweg handen en ogen te kort..maar mogelijk is het zeer zeker wel...

Het grote voordeel, waar ik in je andere topic ook al aan refereerde, is dat als jonge kinderen en jonge honden die opgroeien met elkaar, eigenlijk 'als vanzelf' een band zullen krijgen...( en een goede band met alle leden van het gezin op kunnen bouwen is o zo belangrijk..)

ze hoeven immers niet 'te wennen'...want de pup die deel uit maakt van je gezin...maakt meteen al kennis met geluiden, ritmes en gekkigheden die horen bij het gezin..., dit zal al heel snel "gewoon" voor hem zijn...just go with the flow...

Je kunt jonge kinderen al stap voor stap betrekken in de opvoeding van een pup, om de beurt bv zijn voerbak vullen, meenemen met de wandeling, keertje kijken bij de hondencursus, misschien een theorieavondje etc...

zo maak je het iets leuks, leerzaams en gezelligs van voor jullie allemaal...

en ook weer voor de pup.., die zal n.l niet snel eenkennig worden, en in de stress schieten als ie eens een ander ziet dan 'het baasje'....

Wat wel belangrijk is dat er duidelijke afspraken en regels zijn, waar iedereen zich aan dient te houden..., dus moet de pup slapen...dan laten we hem allemaal met rust...

Ik merk aan mijn kinderen, maar ook aan mijn honden dat het samen opgroeien heel waardevol is geweest...

Ik heb een heel hok vol..., maar alles en iedereen is hier compleet zenn met elkaar, ook de twee katers die er vrolijk tussendoor huppelen...nooit gedoe..

alles slaapt met en op elkaar...en beter kan het voor mij eigenlijk niet...

Ik heb er overigens nooit zo goed over nagedacht als jij hoor...

ik deed maar wat...

ik lag zelf als peuter al in de hondenmand, ( ik weet het, heel 'onverantwoord' van mijn ouders...) 

maar onze oude hond was mijn beste vriendje...en dat was wederzijds totdat ie stierf...

en mijn honden waren er al voor de kinderen er waren...later kwamen er weer puppen bij..binnen no-time waggelde alles in goede harmonie door elkaar...

Dus voor mij is dit gewoon, en het voelt heel natuurlijk en fijn... 

jeetje...sorry voor het lange verhaal...

Ik ben thuisblijfmoeder dus ik ben volledig thuis :-)

Ik denk dat het erg lastig is te beoordelen, elk gezin is zo anders. Elke moeder is anders. Ik heb zelf geen kinderen maar zie wel es wat om me heen natuurlijk...

Er zijn mensen met kinderen die volop genieten en nog wel 24 uur in een dag erbij willen, maar er zijn ook mensen die hun handen allang vol hebben en echt geen zin hebben om nog eens 2 uur met een hond te gaan lopen.

Ik denkt dat je je goed moet realiseren dat je iets in huis neemt wat veel aandacht nodig heeft. Heb je zin om actief in het bos te gaan wandelen als je kinderen op school zijn?  Denk je dat je je kinderen kan leren de hond met rust te laten als die in zn mand wil liggen? 

Nogmaals, zoals ik in je andere topic ook zei, of het gaat werken ligt geheel aan jou management skills. 

Ik heb zelf ook als kind altijd een hond in huis gehad en als mij werd gezegd de hond te laten deed ik dat ook. 4 kinderen is veel,  maar als je denkt dat het gaat lukken ga ervoor!

Ik vind het trouwens wel heel goed dat je er zo overnadenkt voor de hond er is. Heel fijn. In plaats van help het lukt niet en de hond moet weg wat nu! 

Respect daarvoor. Succes met de keuze!

Wat ik nog wou zeggen Moeder4: er zal altijd wel iemand zijn en ook op HP, die het een slecht idee vind. De redenen daarvoor kunnen we wel bedenken. Chaos en kinderen en een hond.. Maar als jij denkt dat het gaat lukken en je wil er 100% voor gaan dan komt het heus wel goed en het is echt niet zielig voor een hond om in een gezin op te groeien. Zolang de hond maar met respect behandeld word.

Dank jullie wel, wat een lange en fijne reacties! Mijn mening is dat een kind (net als een hond) niet minder wordt van minder aandacht (anders zouden 4 kinderen ook zielig zijn, zo zie en ervaar ik dat niet), mits er wel positief, liefdevol en met respect met elkaar wordt omgegaan. Ik wil wel goed onderzoeken wat nu wijsheid is, en hond is geen goudvis of wandelende tak ;-) dank jullie wel nogmaals!

" Dank jullie wel, wat een lange en fijne reacties! Mijn mening is dat een kind (net als een hond) niet minder wordt van minder aandacht (anders zouden 4 kinderen ook zielig zijn, zo zie en ervaar ik dat niet), mits er wel positief, liefdevol en met respect met elkaar wordt omgegaan. Ik wil wel goed onderzoeken wat nu wijsheid is, en hond is geen goudvis of wandelende tak dank jullie wel nogmaals! "

Moeder4

 Dat ben ik met je eens maar eer een pup is opgegroeid tot een volwassen huishond die zichzelf wel even kan vermaken gaat er wel erg veel werk inzitten hoor. Zindelijkheid training, gehoorzaam leren zijn.. Een pup is heel druk, zoekt ook grenzen op en kan je ook wel een paar grijze haren bezorgen voor het een brave hond is

Goed dat je hier zo over nadenkt. Toen ik mijn eerste eigen hond kreeg, had ik ook vaak het dochtertje van een vriendin om op te passen, beiden als baby/pup bij mij gekomen en dat was heel leuk om te begeleiden het kindje was gek op de hond en andersom. Uiteraard hielden we alle regeltjes goed in de gaten.

Maar goed dat was alleen maar een paar uur per dag dat het kindje er was, vier kinderen, die natuurlijk allemaal hun aandacht nodig hebben, vriendjes op bezoek krijgen, je naar sport- en muziekclubjes moet brengen, heb je natuurlijk ook je handen vol. Dan hangt het idd van jou af of je dat allemaal ziet zitten, en ook hoe je kinderen zijn, zijn ze zo op te voeden dat ze zich in de buurt van de hond rustig kunnen gedragen bijvoorbeeld en niet de hele tijd om de hals van de hond gaan hangen.

Hier nog een link met veel tips over kind en hond

https://hondenbescherming.nl/ik-heb-een-hond/ik-heb-een-hond-en-kinderen/

Zoals ik in je andere topic al zei, elke leeftijd kan, zolang jij als baas en ouder alles kunt managen.

Ik zou t niet kunnen, ben pas aan honden begonnen toen mijn kinderen bijna volwassen waren, op 1 na. Maar ik heb kinderen met ass, dat vraagt veel energie, en voor hun was een hond te onvoorspelbaar.

Kortom, eigenlijk kan alleen jij en je eventuele partner goed inschatten of jullie een pup erbij kunnen hebben.