" Bedankt voor alle goede tips!
Geloof dat ze niet meer zo dol is op spelen met pups. Kan dat? Met volwassen honden is er niks aan de hand en kan ze heerlijk spelen, maar met pups gaat het mis. Gisteravond en vanochtend weer. Drie verschillende pups. En dan spelen ze echt niet lang met elkaar, dus het kan bijna niet vervelend gedrag uit vermoeidheid zijn.
Allemaal niet zo heftig als gisterochtend, maar als dit haar manier van corrigeren is, vind ik het echt behoorlijk fel! Misschien ben ik te onervaren en is dit wel normaal gedrag hoor, vind het moeilijk te zeggen. Ze mag best d'r grenzen aangeven natuurlijk, maar naar mijn idee doet ze dat momenteel echt te fel! "
Pups zijn druk en onvoorspelbaar, ze vind dat misschien niet fijn.
Kan ik me best iets bij voorstellen. Als ze wat ouder worden, worden ze sowieso selectiever.
Je zou wel in de gaten kunnen houden of ze niet ergens pijn of een ongemak heeft. Zich verstapt of zo iets, waardoor ze pijn heeft. Dan kunnen ze ook minder hebben
Mijn hond, had van pup af aan een hele grote aantrekkings kracht op reuen. Toen ze een jaar was, gecastreerd, helaas de reuen bleven haar lastig vallen, Als jonge hond regelmatig aangerand. Helaas was ik toen niet zo assertief. Ik greep niet duidelijk in, waardoor het te vaak gebeurde. Op een gegeven moment, was ze het zat en begon zo enorm fel van zich af te snappen, wow!
Ik begreep het helemaal was opzich blij dat ze het niet meer accepteerd en duidelijk naar andere honden is. Ik wil dit wel voor zijn, voor haar niet prettig.
Nu zie ik al ver van te voren of het een reu is die wat wilt, ik loop weg. Is de reu toch te dicht bij, hou ik hem af, ben ik te laat, oei, laatst hing ze in een oor bij een reu. 
Maar nooit is er schade. Het ziet er enorm indrukwekkend uit, vaak met een enorme hoop herrie, maar ze doen het zo, dat ze een ander niet verwonden.
Zo zijn honden, conflikt vermijdend, waarschuwen, soms met heel veel lawaai.
Maak je niet druk hoe ze reageert, ze is gewoon heel duidelijk.