Mijn pup is nu 5 maandjes ongeveer, en hij is ook nog nooit echt alleen geweest. Op 1x na, bijna 2 uur. Dat was heel onverwachts en een nood situatie.
Ik heb hem toen in de bench gedaan, met een goed gevulde kong. En ik vond het echt wel sneu, we hadden nog niet echt geoefend.
Maar het ging eigenlijk goed, toen ik terug kwam was zijn kong leeg en lag hij lekker te slapen. Hij is gelukkig wel gewend dat hij een uurtje in de bench moet overdag, alleen dit keer was ik niet in de buurt, maar dat leek niet heel erg te zijn, maar goed ben er niet bij geweest.
Dus oefenen is altijd handig, voor als er eens wat is en je echt niet anders kan.
Wat ik normaal gesproken doe om te wennen is af en toe een paar minuutjes weg gaan. Eerst ging hij dan in de bench, maar nu laat ik hem ook los, in de bench ging hij altijd erg piepen, en als hij los blijft dan blijft hij gewoon lekker liggen, volgens mij heeft hij vaak niet eens door dat ik weg ben geweest, want dan ga ik bijvoorbeeld sigaretten halen, ben ik max 5 min weg, en dan ligt hij op de bank te slapen, en als ik terug kom nog steeds.
En als ik naar boven toe ga, dan gaat hij wel onder aan de trap zitten, maar hij gaat niet meer piepen. Dus eigenlijk door langzaam steeds even weg te zijn, buiten zijn zicht of echt even buiten de deur gaat het al heel goed.
Ik heb wel nog 2 andere honden, dus hij is niet helemaal alleen. Dat zal natuurlijk ook wel schelen.
Mijn oudste hond was een onmogelijke opgaaf, die sloopte werkelijk alles als ik weg was, zelfs in de bench kreeg hij het voor elkaar dingen te slopen, en vol te poepen. Hij kan nog steeds niet goed alleen zijn en gaat erg piepen, nu is dit ook wel een hond met een naar verleden. Maar goed het scheelt ook heel erg per hond.
Straks in de pubertijd word het ook allemaal weer wat lastiger en heb je het gevoel overnieuw te moeten beginnen.