Welk ras was jouw favoriet als kind?

Vanmiddag kwam ik een vrouw tegen met een Rottweiler van een paar maanden oud. Zij vertelde: 'ik heb eindelijk het ras dat ik als kind al graag wilde hebben'. 

Dat zette mij aan het denken. Toen ik een jaar of 8 was wilde ik heel graag een Cavalier King Charles Spaniël (alleen wist ik toen nog niet dat het ras zo wordt genoemd) en dan het liefst een zwart driekleur. Ik vond hun lange, harige oortjes zo schattig.

De Border Collie vond ik ook erg gaaf, dankzij de film 'Babe' over een varkentje. Later kreeg ik nog enkele andere voorkeuren voor honden... Grappig eigenlijk, hoe je hondenvoorkeur veranderd als je ouder wordt 

Mijn vraag aan jullie is: welk ras wilden jullie graag hebben als (jong) kind? Waarom?

Altijd een boxer, Australian Kelpie (beide vind ik nog steeds geweldig) of.. een Maltipoo.. Ik zag ooit op tv Ashley Tisdale met haar twee Maltipoo's en ik was fan haha.

Maar eigenlijk heb ik alle honden altijd geweldig gevonden, de behoefte voor een ras en dat ik perse dat ras meteen wilde was er niet speciaal omdat wij altijd al een hele lieve hond ik huis hadden lopen :) 

Een herderpupje   en ik kreeg er ook eentje , toen nog van de Vogelenmarkt in Antwerpen.

De grootste broodf....die er kon zijn.

 Haha! Klopt helemaal 

och ja de vogeltjesmarkt zoals wij die noemden 

maar als kind pfffff .... niet echt een ras voor ogen. 1ste hondje was een vuilnisbakkie uit het asiel ... zo lelijk als de nacht maar een scheetje. 

Op latere leeftijd toch wel de golden, als eerste hond makkelijk karakter en toch een hond die van water houdt en lange wandelingen. 

wat ik al wel wist was dat het geen kleine honden zouden zijn en langharige. 

Pas later na wat jaren ervaring met honden te hebben gehad kwam interesse in andere rassen. Manlief heeft altijd wel de Ier willen hebben omdat zijn opa deze fokte. 

Op de basisschool waren we eens langs geweest bij een schapenboerderij, ik was geloof ik een jaar of 5 / 6. Daar was een border collie druk bezig met de schapen hoeden en ik was toen zo onder de indruk dat een hond dat kon doen! Sindsdien ben ik compleet verliefd op dat ras.... En nu nog steeds trouwens  Maar ze zijn natuurlijk heel actief, eisen toch wat meer aandacht / tijd dan de meeste honden.... Wie weet.. ooit later als ik meer vrije tijd heb...   

Ik heb de rassen die ik wilde

Malaika kregen we voor het gezin toen ik in groep 7 zat. Mijn moeder vond het een leuk (karakter)en mooi ras en toen zagen we Malaika op MP als herplaatser pupje staan.

Sky kreeg ik voor mij alleen toen ik in groep 8 zat

Wij waren op zoek naar een hondje voor mij omdat ik niet veel met malaika kon die was toen te groot en sterk voor mij om alleen te wandelen enz. (Ik heb ook heel veel aan Sky gehad in die tijd, ouders scheiding enz) Dus vroegen we aan de hondencursus naar een ras wat geschikt zou kunnen zijn voor mij, een sheltie zeide ze daar. Toen wezen kijken bij een fokker om kennis te maken met het ras en ik was meteen verkocht. Een sheltie is een hele goed keus geweest, dit ras past zo goed bij mij dat er later zeker nog een komt.

Duitse herder en engelse bulldog. En nog steeds blij dat dat er nooit van gekomen is. 

Ik vond vroeger de Engelse Bulldog helemaal geweldig. Groot lomp koddig sloom lijf met een grappige kop.

Om allerlei redenen ben ik toch blij dat ik geen Engelse Bulldog heb hoor hahaha

Leuke verhalen staan er tussen! Sommigen hebben het ras dat zij als kind graag wilden, anderen zijn weer heel blij dat dat niet het geval is, haha! 

Friese stabij!! 

De pianolerares van mn zus had een bruine, of misschien was het een patrijs, ik ging altijd mee en de hele les naast de hond op de grond zitten, naar hem kijken en af en toe aaien 

Ik zei altijd, later wil ik ook zo een maar dan zwart wit! (Iedereen dacht altijd dat ik een dalmatier bedoelde, dan kwam er een neehee van mij) 

Enmoet jenu eens kijken

Ik vond vroeger de Cocker Spaniël de leukste hond. Glanzende bruine vacht, wapper-oren, ik was er helemaal weg van.  Uiteindelijk is het een heel ander ras geworden.

Toen ik me echt met honden bezig ging houden wilde ik eerst heeeel lang heeeel graag een husky of een malamute. 

Daarna werd het de Saarloos Wolfhond, en de Tsjech ook wel een beetje.

Nu ligt mijn interesse bij de Tamaskan dog en de Northern Inuit voornamelijk.

Ik kom van de boerderij en wilde vooral heel veel dieren toen een ook later als ik groot was. Gelukkig hadden we ook heel veel dieren. Konijnen in een wei met geitjes erbij en gans die we gered hadden (hij had en gebroken vleugel en deze werd geamputeerd) ook liepen er kippen in die wei, toen ik 12 was kreeg ik mijn pony (die ik nog heb, 24 nu). Ook liep er een kat en een hond rond. De hond was een kruising en leek op een zwarte labrador. 

Later als ik groot was wilde ik ook op een boerderij wonen en met zo veel dieren hebben of meer... er is daarin iets mis gegaan... En dan wilde ik een roedel wolfshonden op mijn erf waar ik dan in de winter en kar achter kon zetten en lekker rennen door de bossen. Want mijn boerderij zou midden in de bossen staan.

Nu woon ik op een appartement met mijn hondje en2 katten en3 vissen in een vijvertje op mijn balkon. Roedel husky ' s (weet ik nu dat het husky ' s zijn) zal hier niet gaan en dus loopt mijn pony voor de kat en trekken we (Moh en ik) regelmatig over de zandwegen.

Mijn dromen zullen waarschijnlijk niet uitkomen dus heb ik ze iets bijgesteld. Ooit zal ik een trektocht maken met een stel husky ' s voor een alle over de Scandinavische vlaktes...

Gek genoeg was dat niet de Husky. 

Een van de hussen van mijn broer had mij als kind de stuipen op het lijf gejaagd , dus ik hield niet zo van die hussen hahaha..

als kind , ik vond ieder dier geweldig maar de 2 bordeaux doggen van mijn neef waren toch de honden waarvan ik altijd zei 'die wil ik ook'. 

Mijn grootste angst als kind als was voor de herder , en dat is met de jaren ook bevestigd door enkele niet zo vriendelijke exemplaren. 

Oh ik weet nog dat ik altijd Nintendogs speelde en dan nam ik altijd een shiba-inu! Een shiba-inu of een dwergkees wilde ik altijd graag. Maar die zou ik nu niet meer nemen hoor. De grote kees vind ik nog wel leuk :)

Een rottweiler..

Ik ben vanaf baby opgegroeid met een rottweiler, was mijn beste vriend!

We waren vaak op de boot, en overal waar ik was, was de hond.

Kreeg ik een standje, stond mijn vriend direct aan mijn zij hihi

Heb nog een foto, dat ik als kleine uk, naast hem op een bankje zit.

Heb geen rottweiler, maar zou nog steeds graag een rottweiler willen..

Vroeger wou ik heel graag een New Foundlander :D

Vind t nog steeds prachtige honden, maar toch wel iets te groot voor de sporten die ik wou doen. Chow chow's daar ben ik mee opgegroeid en heb heel lang gedacht dat ik er zelf ook eentje zou willen, want ik vind ze qua karakter echt super! Maar toen ik zelf ging bedenken wat ik met een eigen hond zou willen doen kwam ik toch wel uit bij in ieder geval behendigheid, G&G en wellicht jachttraining want ik wist nog niet zeker of ik dat leuk vond. Nouja, je kunt een chow met veel geduld een hoop leren maar het is toch wel echt een ander type hond. En tsja, toen leerde ik mensen met Goldens kennen die echt aan het sporten waren met hun honden en toen was ik verkocht 

Wellicht komt hier overigens ooit nog wel een chow chow, maar dat zou dan de hond van mijn opa en oma zijn mochten zij er niet meer voor kunnen zorgen (ze zijn nu 73 en de hond is 9 maanden).

Als kind zijnde wilde ik iedere grotere hond wel haha dat maakte me allemaal niets uit. Maar echt blind was ik toch wel van Schotse Collies  (langhaar) en lichte Goldens om natuurlijk; Die vachten

Vind ik nog steeds prachtig hoor maar een vacht maakt niet de hond natuurlijk dus ben ik gegaan voor het type waar ik als kind zijnde al het meest mee klikte: De Molosser. Ik voelde me altijd al op mijn gemak met "de zware jongens" en dat is nooit veranderd.  

Als kind ben ik opgegroeid met pluisje.....een heerlijk vuilnisbakkie, maar wat een geweldige hond was dat. Nooit aan een andere hond gedacht toen :D Zij is 18 jaar geworden.

Wat (onhaalbare) dromen betreft zou ik ooit graag een hectare bos hebben in Duitsland, Scandinavië of Canada, met in het midden een blokhutje met alleen de hoognodige voorzieningen. Ik zou dan met een roedel wolven, wolfhonden en wolfhybrides wonen en leven van het bos om mij heen.

Wie weet, wie weet...

Leuk topic!

Een Dobermann en de Engelse Bulldog.

Dobermann vanwege Roscoe and DeSoto uit de Disneyfilm Oliver & Company en omdat ik ze stoer vond  (toen nog zonder oren). Ik kijk nu nog altijd even om als ik er één tegenkom. 

Engelse Bulldog omdat ze er (voor mij toen) zo schattig uitzagen, maar als ik nu kijk..vind ik ze vaak toch best wel zielig (niet allemaal, maar wel veel). 
Nu toch gekozen voor een "platsmoel", maar dan niet TE plat. 

Waar ik een "hekel" aan had, was de Poedel (alle maten, terwijl ik ze nu stiekem super leuk vind ).

Ik vond ze, zoals veel mensen, zo kakkerig/tuttig.

Altijd feest als ik, samen met Daya, een Poedel tegenkom. Meestal zijn ze net zo zot als onze hond. 

Ik wou een st. bernard... waarschijnlijk ook mede door de film beethoven.

Ik ben nog altijd een beetje kind maar toen ik echt nog jong was wou ik altijd een chocolade labrador  en die zal er ooit ook wel komen 

Wat leuk om te lezen! 

Ik ben opgegroeid (0 tot 12) met een Engelse cocker, dit was echt een droomhond. Maar een uniek exemplaar wat ik nooit meer ga vinden. 

Wel merk ik dat ik een zwak blijf houden voor spaniels.

In mijn tienerjaren was ik gek op rottweilers, bulldogs, 'pitbulls'. Dit is nooit veranderd.

Ik denk dat ik altijd herplaatsers wil hebben, dus de uiteindelijke keuze hangt ook erg af van wat er op het juiste moment langs komt

Als kind was ik helemaal verliefd op de berner sennen 

Maar toen een vriend van ons zijn hond kwam voorstellen was ik helemaal weg van dat ras! Ik was toen een jaar of 11 denk ik, en namen onthouden was niet mijn sterkste punt.

Een zwart witte hond dus heb best lang gedacht dat het een border collie was. 

Nou niet dus, het was een prachtige friese stabij!